Artikel door Ikhwezi Labantu overgenomen van Revolutionary Marxism 

Deze bewegingen worden gedreven door een wijdverspreide hopeloosheid over de stijgende werkloosheid, ongelijkheid en armoede in Zuid-Afrika, waar 67% van de bevolking in armoede leeft, ondanks de herhaalde beloften van het ANC dat het “een beter leven voor iedereen” zal brengen. Bovendien hebben de politici bewezen dat ze de crisis in de dienstverlening die de meeste arbeidersgemeenschappen teistert, niet kunnen en willen aanpakken.

Ondanks de beweringen van de overheid dat stroomonderbrekingen tot het verleden behoren, worden de meeste mensen nog steeds gedwongen om regelmatig uren, of zelfs dagen, zonder elektriciteit te leven. Tel daarbij de groeiende watercrisis op, waarbij sommige wijken wekenlang zonder water zaten en bewoners moesten protesteren om gemeenten tot actie te bewegen, en je begrijpt waarom de ontevredenheid toeneemt.

Woede onder de werkende klasse

De werkende klasse is terecht woedend en opportunistische groeperingen spelen hierop in door immigranten af ​​te schilderen als de oorzaak van al hun problemen, gebruikmakend van valse verhalen zonder oplossingen.

Aan de andere kant van het spectrum geven elites en hun politieke marionetten er de voorkeur aan om kwetsbare Afrikanen tot zondebok te maken, omdat ze daarmee de aandacht kunnen afleiden van het feit dat zij deze crisis zelf veroorzaken door diefstal en incompetentie. Ze plunderen de staatskas in plaats van te investeren in infrastructuur en diensten die daadwerkelijk een beter leven zouden garanderen voor alle inwoners van Zuid-Afrika.

De Regering van Nationale Eenheid (GNU), die na de laatste verkiezingen aan de macht kwam, is een gefragmenteerde puinhoop zonder programma om de levensstandaard van werkenden en baanlozen te verhogen. In plaats daarvan richt ze zich op interne ruzies en machtsspelletjes, terwijl ze steeds verder verwijderd lijkt te raken van de uitdagingen waar de meerderheid dagelijks mee te maken heeft. Dit zorgt voor een perfecte storm van zelfzuchtig gemanoeuvreer, waarbij kleine verschuivingen in steun enorme politieke gevolgen kunnen hebben, vooral in een verkiezingsjaar zoals 2026.

Migranten worden tot zondebok gemaakt

Politici zoeken naar gemakkelijke overwinningen en manieren om de aandacht af te leiden van hun mislukkingen, en migranten vormen een perfecte zondebok omdat ze niet kunnen stemmen of zich kunnen verzetten tegen de grote groepen mensen die tegen hen gemobiliseerd zijn. Zoals bleek uit recente verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk en andere landen, kunnen partijen die zich richten op buitenlanders stemmen winnen en tegelijkertijd de schuld afschuiven van de problemen die voortkomen uit hun kapitalistische beleid. Het marginaliseren van migranten is een fundamenteel korte termijn strategie die geen enkele werkelijke oorzaak aanpakt en ervoor zorgt dat de problemen blijven toenemen.

In 2008 verloren meer dan 60 mensen hun leven door xenofoob geweld in Zuid-Afrika. In 2025 werd talloze mensen, waaronder zwangere vrouwen, de toegang tot medische voorzieningen ontzegd door rechtse groepen die gelieerd waren aan ”March and March” en die onrechtmatig inzage eisten in de persoonlijke documenten van mensen. Gezien het feit dat minstens 4 miljoen Zuid-Afrikanen boven de 16 jaar geen identiteitsbewijs hebben, trof een dergelijke maatregel onvermijdelijk ook de arme Zuid-Afrikaanse werkenden, wat aantoont dat rechtse populisten van ”March and March” niet bestaan om de belangen van de werkende klasse in het algemeen te dienen.

Tijdens de demonstraties van ”March and March” begin 2026 werden talloze mensen aangevallen, waaronder Zuid-Afrikanen die er “anders uitzagen” of “niet het juiste accent hadden”. Sinds de verklaring van rechtse groeperingen dat alle migranten Zuid-Afrika vóór 30 juni 2026 moeten verlaten, zijn duizenden Afrikanen het land ontvlucht of proberen ze wanhopig te vertrekken. Als gevolg hiervan zijn duizenden mensen gedwongen onderdak te zoeken waar ze maar kunnen, vaak zonder toegang tot water of voedsel, terwijl ze wachten op vaak onveilige bussen die hen naar andere landen moeten brengen. Meer dan een dozijn baby’s zijn de afgelopen drie maanden op stoepen en in bussen geboren, omdat hun moeders te bang waren om terug te keren naar hun huis of medische voorzieningen te bezoeken.

Ondertussen bagatelliseren politici de problematiek en schuiven ze de schuld af op de migranten en de regeringen van hun thuislanden. Het is echter duidelijk dat migranten niet verantwoordelijk zijn voor het falende immigratiesysteem of de economische ineenstorting. Het waren niet de migranten die het neoliberale GEAR-beleid (Groei, Werkgelegenheid en Herverdeling) omarmden, waardoor Zuid-Afrika in een diepe crisis van bezuinigingen terechtkwam! Migranten hebben de staat niet geplunderd en criminele, disfunctionele overheidsinstellingen gecreëerd.

De werkende klasse in Zuid-Afrika is divers. Op 30 juni 2026 heeft de heersende klasse werkenden succesvol tegen elkaar opgezet. Duizenden buitenlandse werknemers hebben het land al verlaten, dus de vraag is welke groep de volgende zal zijn? De werkende klasse moet zich verenigen en moedig zeggen:

• Nee tegen xenofobie
• Ja tegen arbeiderseenheid
• Weg met de heersende klasse en hun politieke lakeien
• Voor een arbeidersregering en een democratisch geleide socialistische economie die banen, huisvesting, voorzieningen en een veilig leven voor iedereen garandeert.

Artikel vertaald uit het Engels van Revolutionary Socialist Media door Google

Israëlische kapers (piraten) in dienst van westers imperialisme

De Israëlische marine is de-facto een piratenvloot. Ze opereert buiten het internationaal recht en meent het recht te hebben schepen te kapen die haar niet bevallen. De Israëlische piraten richten zich vaak op schepen die opereren onder de vlag van de Free Gaza Movement, een coalitie van mensenrechtenactivisten en pro-Palestijnse groeperingen die is opgericht om de blokkade van de Gaza Strook door Egypte en Israël te doorbreken en de situatie van de Palestijnen daar onder de aandacht te brengen.

De Free Gaza Movement wordt tegengewerkt door de Staat Israël en haar bondgenoten zoals de Verenigde Staten van Amerika, de Europese Unie, de Republiek Turkije, de Arabische Republiek Egypte en Canada, omdat ze proberen de illegale blokkade en bezetting van de Gaza Strook te doorbreken. Hoewel pro-zionistische kapitalistische regeringen zich tegen de Free Gaza Movement keren, steunen miljoenen werkenden en jongeren wereldwijd de beweging. Daarom is de Gaza Freedom Flotilla opgericht om de blokkade symbolisch te doorbreken.

Itamar Ben-Gvir kleineert gevangengenomen activisten

Israëlische minister: Itamar Ben-Gvir is een Joodse nationalist. Sinds maart 2022 is hij minister van Nationale Veiligheid in de genocidale regering van Benjamin Netanyahu. Het was Ben-Gvir die samen met Netanyahu de genocide in de Gaza Strook organiseerde na de Palestijnse uitbraak in oktober 2023. Aanvankelijk beweerde het Israëlische leger dat ze in 2025 “slechts 6.000” Palestijnse burgers hadden gedood. Maar na overweldigend bewijsmateriaal erkenden Netanyahu en Ben-Gvir dat hun operaties in Gaza minstens 74.000 Palestijnen het leven hadden gekost. Revolutionair socialisten denken dat dit aantal veel hoger zou kunnen liggen.

Ben-Gvir is niet alleen een Joodse nationalist, maar ook een racist en een overtuigde zionist. Voordat hij minister van Nationale Veiligheid werd, verdedigde Itamar Ben-Gvir als advocaat Israëliërs die extreemrechts nationalisme en anti-Arabische vooroordelen verspreidden. Otzma Yehudit is de politieke partij van Ben-Gvir. De partij verdedigt het idee dat de Staat Israël het recht heeft om Palestijns gebied te bezetten en te annexeren. Otzma Yehudit verspreidt anti-Arabisch racisme en is gelieerd aan de verboden Kach, een openlijk Joodse fascistische beweging die zelfs door de Staat Israël in 1994 werd verboden.

Nadat activisten van de Gaza Freedom Flotilla in mei 2026 waren aangevallen en gevangengenomen door Israëlische piraten, werden ze voorgeleid aan de extreemrechtse minister van Nationale Veiligheid. Gedwongen om hun hoofd te buigen, zwaaide Itamar Ben-Gvir met de Israëlische vlag en eiste dat de activisten voor lange tijd gevangen zouden worden gezet. Na jarenlang de piratenaanvallen te hebben genegeerd, durfde één Europees land eindelijk actie te ondernemen tegen Israël. Frankrijk plaatste Itamar Ben-Gvir op een zwarte lijst, na zijn beledigende opmerkingen aan het adres van de gevangengenomen activisten.

Massale sancties tegen de Staat Israël

Revolutionair socialisten verwerpen de Staat Israël. Deze extreemrechtse, etnisch-nationalistische staat heeft sinds 1948: dood en verderf veroorzaakt onder Palestijnen. We kunnen zeggen dat meer dan 174.000 Palestijnen zijn vermoord door Israëlische soldaten en kolonialisten sinds de oprichting van de zionistische staat. Tegelijkertijd stierven 24.000 Israëliërs in reactie op de bezetting. Het aantal Palestijnse doden zou zelfs kunnen oplopen tot 200.000 in totaal, omdat we geen toegang hebben tot de Gaza Strook. We weten niet hoeveel doden er nog meer begraven liggen onder de puinhopen van steden als Rafah, Gaza-stad, Khan Yunis en Jabalia.

Dankzij het Amerikaanse en Europese imperialisme kan de Staat Israël elk schip aanvallen dat het waagt om voorraden te brengen naar de lijdende bevolking van de Gaza Strook. We weten dat de WHO in september 2025 meldde dat 361 Palestijnen waren overleden aan ondervoeding, waaronder 130 kinderen. Dit is het directe gevolg van mensen als Itamar Ben-Gvir en Benjamin Netanyahu. Deze extreemrechtse extremisten hebben dood en verderf gezaaid, zoals alleen brute regimes als die van de Verenigde Staten van Amerika of de Russische Federatie dat kunnen. Dit komt doordat het zionisme een etnisch-nationalistische ideologie is, gebaseerd op het idee dat Joden superieur zijn en daarom boven de Arabieren staan.

Het is deze mentaliteit die leidde tot de vernietiging van een standbeeld van Jezus Christus aan het kruis in bezet Libanon door soldaten van het Israëlische leger. Deze mentaliteit van etnische superioriteit was de oorzaak van de Holocaust tussen 1941 en 1945. Het is diep ironisch dat de nakomelingen van de Europese Joden die door het nazisme werden uitgeroeid, nu precies datgene zijn geworden wat hun grootouders hebben meegemaakt. Het is dan ook geen verrassing dat veel Holocaust overlevenden na 1967 kritisch werden over de Staat Israël. Dit geldt onder andere voor:

• Hajo Meyer: overlevende van Auschwitz die het Israëlische beleid ten opzichte van de Palestijnen fel bekritiseerde.
• Marek Edelman: een van de leiders van de opstand in het getto van Warschau; later bekritiseerde hij het Israëlische nationalisme en betuigde hij zijn solidariteit met de Palestijnen.
• Felicia Langer: Holocaustoverlevende die bekend werd door haar verdediging van Palestijnen in Israëlische rechtbanken.
• Hedy Epstein: voorvechter van Palestijnse rechten en criticus van het Israëlische bezettingsbeleid.
• Ruchama Marton: Holocaustoverlevende en oprichtster van Physicians for Human Rights – Israël.
• Israel Shahak: Overlevende van Bergen-Belsen die later een criticus werd van het Israëlische staatsbeleid.
• Yehuda Elkana: Bekritiseerde wat hij zag als het politieke gebruik van de herinnering aan de Holocaust in Israël.

Ons alternatief voor de genocidale Staat Israël en de mislukte Staat Palestina is socialisme. We pleiten niet voor één of twee socialistische staten; dat is aan de werkende klasse van beide gemeenschappen om te beslissen. Wat essentieel is, is dat de bezetting eindigt en dat de zionistische staat wordt afgeschaft. We eisen ook dat de corrupte FATAH-regering (Mahmoud Abbas) wordt afgezet, omdat FATAH een dienaar is van de Israëlische bezetters.

Een socialistisch Israël/Palestina betekent de onteigening van de kapitalistische klasse, de arrestatie van figuren als Itamar Ben-Gvir en Benjamin Netanyahu en een einde aan het Joodse etnische nationalisme.

 

Artikel door Jorein Versteege

Waarom is er vluchtelingenhaat?

Vluchtelingenhaat bestaat al decennia. Toen veel Duitse joden in de jaren 30 naar Nederland vluchten, waren er veel Nederlanders tegen hun opvang. Die Duitse joden zouden ”banen inpikken” en daarmee de werkeloosheid onder Nederlandse werkenden hoog houden. Dat is wat rechtse types beweerden en hun haat sloeg aan. Want sinds de grote beurscrash van 1929 was de armoede groot. Ongeveer 17% van alle Nederlanders was werkeloos tussen 1933 en 1940 en moest rondkomen op zeer lage uitkeringen. Dat waren vooral havenarbeiders, bouwvakkers, textielarbeiders en veenarbeiders. De rechtse regering van Hendrikus Colijn voerde een streng bezuinigingsbeleid, wat de armoede juist hoog hield.

In de jaren 60 en 70 kwamen arbeiders uit Turkije en Marokko naar Nederland. Rechtse Nederlanders voerden toen al hetze en haat. Maar de kapitalisten hadden deze arbeiders nodig, daarnaast kregen racisten nog fel weerwoord uit de samenleving. Dit veranderde in de jaren 80 en 90. Door het oprukkende neoliberalisme nam de ongelijkheid toe, men had een zondebok nodig en de islamitische werkenden waren een makkelijke prooi. De grote omslag kwam na 11 september 2001, toen waren alle moslims opeens verdacht. De imperialistische aanvallen op Afghanistan en Irak versterkte de afkeer van het westen onder veel moslims. Ook het institutionele racisme versterkte het gevoel bij Nederlandse moslims dat ze als minderwaardig gezien worden.

Vluchtelingenhaat is nodig onder het kapitalisme om werkenden tegen elkaar op te zetten. Het systeem moet een zondebok hebben en dus keren rechtse populisten zich graag tegen de ”buitenlanders”. Dat waren de joden in de jaren 30, de moslims sinds de jaren 90. Altijd beweert extreemrechts dat de ”buitenlander” het gevaar is. In werkelijkheid is het juist extreemrechts die verdeeldheid, geweld en haat zaait. Bij de moord op Marianne Imke Vaatstra in 1999 kregen Afghaanse vluchtelingen de schuld. De moord op het meisje was een ”typische buitenlandse moord”, aldus types zoals Pim Fortuyn. In 2012 bleek dat een witte christelijke boer; Marianne had verkracht en vermoord, uit lustgevoelens.

25 jaar vluchtelingenhaat sinds 9/11

Sinds 11 september 2001 zijn veel moslims uit landen zoals Afghanistan, Irak, Syrië, Libië, Jemen en Libanon naar het westen gevlucht. Extreemrechts beweerde jaar in, jaar uit dat heel Europa islamitisch zou worden door deze vluchtelingen. Dit leidde ertoe dat witte Nederlanders het foutieve beeld hebben dat moslims ongeveer 15 tot 20% van de bevolking nu uitmaken. Dit is niet correct! Ongeveer 6% van de bevolking wordt gezien als islamitisch en daar vallen dan alle stromingen onder. Dit aantal is al 25 jaar stabiel en dus zullen moslims nooit Nederland kunnen overnemen. Maar dit spookbeeld is verspreidt door extreemrechts, om de angst aan te wakkeren dat als vluchtelingen uit islamitische landen komen, die een ”gevaar” voor de Nederlandse samenleving zouden zijn.

Nederland heeft geen vluchtelingencrisis maar een opvangcrisis. Er is maar één aanmeld locatie en is COA Ter Apel. Deze locatie kan het aantal vluchtelingen niet aan en dus is de spreidingswet ingevoerd. Het duurde helaas 11 maanden voordat die in werking trad (vanaf februari 2024). Probleem is dat veel rechtse gemeentes weigeren om de wet uit te voeren. Door de laksheid van de Nederlandse overheid zitten we anno 2026 nog steeds met een opvangcrisis. Elke keer wanneer gemeentes een tijdelijk AZC willen opzetten, organiseren lokale extreemrechtse groepen protesten. Die zwaaien met oranje-wit-blauwe vlaggen en brullen slogans zoals ”remigratie”. Hangjongeren worden dan ingezet om vuurwerk naar de politie te werpen!

Veel gemeentes capituleren uiteindelijk voor deze anti-AZC demonstraties, uit angst om stemmers te verliezen. Onder invloed van extreemrechts is er onder werkenden en baanlozen afkeer van vluchtelingen. Wanneer er spanningen in de samenleving zijn en politiek links de werkelijke daders niet aanwijzen (de bezittende klasse), kan extreemrechts de proteststemmen kapen. Gevestigd politiek links kan geen socialistisch alternatief bieden. PRO (ex-PvdA/GL), SP en PvdD zijn geen revolutionaire partijen. De SP blijft volledig aan de zijlijn staan en stil rond de opvangcrisis. Dit omdat de linkse populisten hun electoraat denken te halen uit de populistische vijver, terwijl ze alleen maar linkse stemmers hierdoor verloren hebben sinds 2010.

Wat zeggen revolutionair socialisten?

Wij verwerpen de hetze van extreemrechts. Vluchtelingen zijn hier welkom, racisme niet! Wij vinden dat alle gemeentes verplicht moeten worden om een Asielzoekers Centrum te hebben. Zo kunnen de vluchtelingen verspreidt worden en verminderen we ook de kans op sociale problemen. Die worden vaak veroorzaakt door oorlogstrauma’s, geen perspectief, geen privacy en geen werk. Want vluchtelingen mogen niet werken en kunnen dus niet participeren. Indien alle vluchtelingen verspreidt worden en ook mogen werken is er minder kans op onrust. Natuurlijk verdienen ze ook psychologische hulp en privacy. Extreemrechts wil deze oplossingen niet, ze willen conflict en haat. Het is hun taak als hulptroepen van het kapitalisme om de werkende klasse tegen elkaar op te zetten!

Extreemrechts heeft het alleen gemunt op zwarte Afrikaanse, Arabische of Afghaanse vluchtelingen. Je ziet namelijk geen hetze tegen de 120.000 witte Oekraïense vluchtelingen, die sinds 2022 in Nederland wonen (en mogen werken). Dat veel Nederlanders denken dat islamitische vluchtelingen allemaal cadeautjes van de overheid krijgen is een leugen. Social media speelt hier een kwalijke rol, waarbij extreemrechts vrij is om onwaarheden te verspreiden. Ons antwoord moet zijn strijd, solidariteit en socialisme! Strijd tegen de hypocriete racisten die islamitische vluchtelingen haten, solidariteit met iedereen die oorlog en armoede ontvlucht, socialisme is uiteindelijk nodig om een einde te maken aan de oorlogen die vluchtelingen veroorzaken.

Wij zeggen:

• Stop de anti-AZC demonstraties
• Voor eerlijke opvang in het gehele land
• Geef alle vluchtelingen het recht om te werken
• De spreidingswet moet worden nageleefd
• Solidariteit met de slachtoffers van oorlog en imperialisme
• Wie armoede en oorlog ontvlucht is welkom, ongeacht afkomst
• Vluchtelingen zijn niet het probleem, dat is het kapitalisme!

Artikel door Jorein Versteege

Winst AfD door falen PDS, SPD en Alliantie 90/De Groenen

De overwinning van Duits extreemrechts komt niet zomaar. Al jaren bouwt het AfD aan een machtsbasis in de voormalige Duitse Democratische Republiek. Daar heerst vooral ontevredenheid en het gevoel dat men tweederangsburgers is gewonden na 1990. De Bondsrepubliek Duitsland beloofde de Oost Duitsers bergen aan goud, men moest alleen het marxisme verwerpen en het kapitalisme aanvaarden. Na 40 jaar stalinisme was dat makkelijk, maar weinigen hadden een beeld van de kapitalistische realiteit in het jaar 1990. Pas eind jaren 90, nadat de DDR zichzelf had laten annexeren besefte men in Oost Duitsland, wat de kapitalistische eenwording betekend had. Men verloor alles dat in 40 jaar was opgebouwd; werk, identiteit, de Oost Duitse cultuur, het land, alles werd overgenomen door West Duitsers, die zich als overwinnaars presenteerde.

Op dat Oost Duitse minderwaardigheidscomplex bouwde extreemrechts, nadat juist politiek links in de voormalige DDR faalde. De ex-stalinisten van de Partij van het Democratische Socialisme (PDS) kozen voor lokale coalities met sociaaldemocraten en groenen in plaats van strijd, solidariteit en socialisme. Ze zochten heil in collaboratie en compromissen met partijen die geen enkel alternatief op de rechtse politiek vormen. SPD en Alliantie 90/De Groenen vormen slechts het progressieve gezicht van hetzelfde wrede kapitalisme. Het AfD ontstond uit massale ontevredenheid in 2013. In eerste instantie was de partij enkel rechts populistisch, maar werd steeds nationalistischer en intoleranter. Niet alleen is het AfD tegen feministen en migranten, maar ook tegen baanlozen en moslims.

De PDS was door haar stalinistische oorsprong niet in staat om een socialistisch alternatief neer te zetten. Die Linke is de huidige Duitse socialistische partij, maar kiest niet voor revolutionair socialisme. De partij is een klassieke sociaaldemocratische partij die nog wel het voor werkenden wil opnemen, anders dan de SPD die alleen nog op papier links is. In elke regering hebben de sociaaldemocraten zich neergezet als een normale burgerlijke partij, niet veel anders dan de liberalen van de Vrije Democratische Partij. Zo ook Alliantie 90/De Groenen, deze partij die erg lijkt op GroenLinks voert precies dezelfde kapitalistische politiek. Ondanks het verlies van de SPD bij deze verkiezingen, is het best mogelijk dat ze weer toetreden tot de Duitse regering.

Elon Musk steunt AfD om diens kapitalistische politiek

In Duitsland zijn de AfD nationalisten pro-markt, in de zin dat ze juist meer marktwerking en minder overheid nastreven. Meer macht voor het Duitse kapitalisme! Dit is nadelig voor AfD stemmers uit de werkende klasse. Helaas zien die dat niet in, omdat het AfD op speelt op emoties en identiteitspolitiek. Rechtse politici verwijten politiek links dat wij te veel gericht zijn op identiteit, maar in werkelijkheid is het politiek rechts dat volledig speelt op identiteitspolitiek en dan met name op angst en vrees van witte mensen. Die zouden aangevallen worden door de ’’Woke’’ overheid, die zouden hun vrijheden verliezen aan een fictieve linkse elite en overspoeld worden door migranten, die hun banen inpikken. Dit is wat extreemrechts beweert en helaas aanslaat, door het ontbreken van een socialistische arbeiderspartij, die de ware schuldige ontmaskert: het kapitalistische systeem.

Elon Musk steunt niets voor niets de Duitse nationalisten en sprak live op hun partijcongres. Musk is een neoliberaal en wil niet dat overheden regulering invoeren om de hebzucht van de kapitalistenklasse te beperken. Daarom is hij nu letterlijk met een kettingzaag (gekregen van Javier Milei) bezig om de Amerikaanse wetgeving kapot te maken die werkenden moet beschermen. Elon Musk heeft al duizenden ambtenaren ontslagen en nog eens honderdduizenden dreigen ontslag te krijgen. Donald Trump vindt het allemaal geweldig. Hijzelf is deel van de kapitalistenklasse (net als Musk) en maar al te blij met een loyale ja knikker, die de hele Amerikaanse wetgeving zal reduceren tot enkele regeltjes die het kapitalisme van dienst zullen zijn!

Neergang sociaaldemocratie komt door verraad en verval

De Duitse sociaaldemocratie zal niet in staat zijn om de strijd tegen extreemrechts te voeren. Dat is de taak van de werkende klasse op straat. We kunnen niet vertrouwen op mannen en vrouwen in zakenkleding die toevallig een SPD partijkaart hebben. De sociaaldemocratie is een merknaam geworden waar werkenden niets aan hebben, ook in Nederland. Neoliberaal Diederik Samsom van de PvdA kraait hier weer linkse woorden uit, maar we moeten niet vergeten dat de PvdA onder zijn leiding juist in een rechts kabinet met de VVD stapte. Samsom beweert nu dat we moeten praten over nationalisaties en onteigeningen. De ironie! Want toen hij de Nederlandse sociaaldemocratie leidde was de PvdA een brave regeringspartij van de VVD.

Nee, de sociaaldemocraten hebben ons werkenden en baanlozen al sinds Wim Kok verraden. In Duitsland is de SPD nu afgestraft en in andere Europese landen doen de sociaaldemocraten het niet beter. Dat komt allemaal door hun collaboratie met kapitalistische partijen en daarmee hun verraad aan de werkende klasse. Daarom zeggen wij revolutionair socialisten ook dat we geen vertrouwen moeten hebben in figuren zoals Frans Timmermans of Diederik Samsom. De SPD is nu de derde partij van Duitsland, achter de conservatieven en nationalisten. Conservatieven van de CDU zullen de nieuwe regering vormen, ironisch genoeg met de SPD omdat het kapitalisme anders geen stabiele regering krijgt, nu de liberalen van de Vrije Democratische Partij niet in het parlement komen.

Extreemrechts stoppen met klassenstrijd

Het AfD komt niet aan de macht, maar er zal genoeg voedingsbodem zijn om te groeien. Want ook de nieuwe CDU/SPD regering zal niets veranderen, terwijl het leed van werkenden alleen maar zal groeien, door hoge inflatie, stagnerende lonen en groeiende ongelijkheid. Een hogere opkomst heeft het mogelijk gemaakt dat Die Linke nog in het parlement komt. Maar dat haalt niet weg dat de sociaaldemocratische koers de partij nooit groot gemaakt heeft, ondanks het enorme potentiaal. Die Linke heeft dit keer kunnen winnen, maar zonder een koers wissel zal ze de volgende keer weer kunnen verliezen.

Er waren bij deze verkiezingen ook kleine revolutionair linkse partijen. Maar dat zijn voornamelijk sektarische groepen die elkaar bevechten en intern weinig democratie kennen. Maoïsten, stalinisten en zelfverklaarde trotskisten hebben geen massapartij van de werkende klasse kunnen opzetten. Vertrouwen op Die Linke leiders moeten werkenden en baanlozen ook niet doen. Hun gematigdheid en compromissen met het kapitalisme maken Die Linke niet bepaald een socialistische arbeiderspartij. Wel hebben de gematigde socialisten stemmers gewonnen van voormalige SPD stemmers die zich kunnen vinden in hun linkse geluid. De SPD zal meer steun verliezen zodra ze weer een junior partner van de CDU worden in een kapitalistische regering.

Op straat zal de strijd gevoerd moeten worden. Stakingen en protesten zijn nodig tegen de komende CDU/SPD regering. Die zal de aanvallen op werkenden opvoeren en met veel dwang proberen om de bezittende klasse rijk en welvarend te houden. Werkenden en baanlozen zullen merken dat de CDU hun vijand is. Als Die Linke daar geen socialistisch alternatief tegenover zet zal het AfD alleen maar kunnen groeien. Aan de revolutionair socialisten binnen Die Linke de taak om de partij over te nemen en af te stappen van de mislukte sociaaldemocratische koers. Alleen dan is er een kans om het AfD te stoppen en te ontmaskeren.

Klassenstrijd is de enigste manier om extreemrechts te stoppen. Dit zal inhouden dat er een socialistische arbeiderspartij moet komen die een antikapitalistisch alternatief neerzet.

Artikel door Eris, origineel in het Engels onderaan

In de VS verwachten miljoenen mensen de terugkeer van Trump, die het afgelopen jaar een zenofobe, homofobe, transfobe en seksistische campagne heeft geleid. Immigranten zijn bang voor de man die tegen hen ophitste, als de bron van het probleem voor de rest van de arbeidersklasse in Amerika, terwijl vrouwen en transgenders huiveren bij de verwachte aanvallen op hun rechten. Vooral in de rode staten, die zich bevoegd zullen voelen om de mensenrechten nog verder in te perken. Bovendien zal extreemrechts in de VS, Trump onder druk zetten om actie te ondernemen op grond van Project 2025, een lange lijst van wetswijzigingen waarvan de essentie een wilde aanval is op de democratische rechten, op de georganiseerde arbeidersklasse, op de rechten van werknemers en op het milieu of wat dan ook voor wetgeving die momenteel de winst van de miljardairs in de weg staat.

Deze machtsboost aan extreem-rechts zou niet alleen in Amerika gevoeld worden, maar over de hele wereld en zelfs nog sterker hier, waarbij de rechtse, door Schoof geleide coalitie zou worden aangemoedigd en nog gevaarlijkere retoriek en aanvallen op de rechten van werknemers en democratische wetten zou doorvoeren. rechten, vooral rond de met bezuinigingen gevulde begroting voor 2025.

De belangrijkste vraag waarmee de mondiale supermacht momenteel wordt geconfronteerd, is het conflict tegen het China-Rusland-blok en het gevaar van een militaire uitbarsting in het Midden-Oosten, Oekraïne en de Chinese Zee. Het beleid van Trump zou een gevaar zijn voor miljarden over de hele wereld en vooral voor gemarginaliseerde gemeenschappen

Dit zou ook sterk op het Midden-Oosten worden geprojecteerd – zowel de oude regering Biden/Harris als de toekomstige Trump/Vance zijn op hun eigen manier verplicht de Israëlische oorlogsmachine te steunen. De Biden Harris-regering heeft tot nu toe hun onbelemmerde steun betuigd door een zielige campagne, die gericht was op het verkrijgen van publieke steun. Maar tot nu toe heeft Trump in zijn retoriek alleen maar verdere verwoesting geclaimd, terwijl het einde van het conflict nog niet in zicht is. Hij heeft beweerd dat hij “de Palestijnse solidariteitsbeweging 25 tot 30 jaar terug zal brengen”, door deportaties van studenten en door andere maatregelen. Hij was ook degene die Jeruzalem eenzijdig erkende als uitsluitend de hoofdstad van Israël, terwijl het Palestijnse volk ook recht heeft op een nationale hoofdstad in Jeruzalem.

Een mislukt tweepartijensysteem – hoe de Democraten de weg vrijmaakten

Hoewel de “rode golf” die alle “swing states” overspoelde (en ook enkele traditioneel Democratisch neigende staten) misschien als een verrassing is gekomen, zou vooral na weken van nek-aan-nek-peilingen, de Republikeinse overwinning zelf zeker niet als één verrassing moeten komen. Deze overwinning komt na vier jaar Democratisch bewind, waarin zij de stijgende kosten van levensonderhoud niet hebben aangepakt, geen actie hebben ondernomen om abortus als recht te ratificeren, er niet in zijn geslaagd de vernederende levensstandaard aan te pakken en het afgelopen jaar onvoorwaardelijk de genocide in Israël hebben gesteund. Oorlog tegen het Palestijnse volk, met slechts loze dreigementen om de publieke opinie te kalmeren.

Trump heeft opportunistisch meegeholpen aan deze golf van wanhoop onder het Amerikaanse volk en verkondigde dat immigranten de bron zijn van financiële problemen voor de rest van de Amerikaanse arbeidersklasse. Hij beweerde hypocriet dat hij de economie zou kunnen herstellen, terwijl zijn economische plan grote belastingverlagingen voor miljardairs omvatte, verdere aanvallen op de arbeidersklasse door middel van bezuinigingsmaatregelen, maatregelen die bazen in staat zouden stellen hun werknemers verder uit te buiten en tarieven die de arbeidersklasse verder zouden uitbuiten. de kosten van levensonderhoud voor tientallen miljoenen mensen drastisch verhogen.

Maar deze stem voor Trump betekent niet noodzakelijkerwijs een verschuiving naar rechts onder het Amerikaanse volk – in zeven van de tien staten stemden mensen voor ratificatie van de staats grondwet van abortus en in Florida stemde toch 57% voor het idee om abortus op te nemen in de grondwet van de Staat Florida. Dit laat zien dat mensen niet noodzakelijkerwijs naar rechts opschuiven, maar gewoon genoeg hebben van het tweepartijensysteem dat alleen de miljardairs en kapitalisten dient.

Verzet tegen Trump – wat er moet gebeuren

Het is slechts een kwestie van tijd voordat er protesten tegen Trump uitbreken – zoals we zagen tijdens zijn eerste termijn in 2016, toen er protesten en stakingen uitbraken tegen zijn “moslimverbod”, en dat al de afgelopen dagen na zijn verkiezingsoverwinning. Een belangrijke les uit de protesten van 2016 en de afgelopen vier jaar van democratische controle zal de afwijzing van het gevaarlijke ‘minder kwaad’-idee zijn.

Er kan niet op vertrouwd worden dat de Democraten een daadwerkelijk alternatief zullen bieden, voor de ideeën van populistisch rechts dat Trump steunt – zij hebben de afgelopen vier jaar keer op keer hun toewijding aan het kapitalisme bewezen. De woede tegen Trump en zijn verwachte beleid en de afkeer van de miljardair die het tweepartijensysteem dienen, moeten worden omgezet in de ontwikkeling van een onafhankelijke politieke kracht die de strijd van de arbeidersklasse zal bevorderen, voor rechten, tegen onderdrukking, voor een verhoging van de levensstandaard. normen en tegen imperialistische oorlogen de dag na de verkiezingen, terwijl een socialistisch alternatief wordt voorgesteld voor de twee partijen agenda die uiteindelijk hetzelfde systeem vertegenwoordigt.

Origineel artikel in het Engels onderaan

Trump wins US elections, as millions around the world fear his return

After a sweeping victory, both in the popular vote and in the electoral college, the return of trump is feared by millions in and outside the US, especially in the middle east but also in europe and the rest of the world.

In the US, millions of people are dreadfully expecting the return of Trump, who has led a zenophobic, homophobic, transphobic and sexist campaign across the last year. Immigrants fear the man that incited against them as the source of the problem for the rest of the working class in america, while women and trans* people shudder at the expected attacks on their rights, especially in red states which will feel empowered to further clamp down on them. Additionally, the far right in the US will pressure Trump to act upon “project 2025” – a long list of legislation changes of which the essence of is a wild attack on democratic rights, on organised labour, on workers rights and on environmental or any other legislation that currently stands in the way of the billionaires profit.

This power boost to the far right would be felt not only in america, but all across the world, and even more strongly here, with the right wing Schoof-led coalition being emboldened and pushing even more dangerous rhetoric and attacks on workers rights and democratic rights, especially surrounding the austerity-filled 2025 budget.

The main question currently facing the global superpower is the conflict against the China-Russia block, and the danger of a military eruption in the middle east, ukraine, and the chinese sea. Trump’s policy would be a danger to billions across the whole world, and especially marginalised communities

This would also be projected strongly onto the middle east – both the old the Biden-Harris administration and the future trump-vance one are obliged in their own way to support the israeli war machine – the biden harris one has so far shown their unimpeded support by a pathetic campaign that aimed at receiving public support. However Trump has so far claimed only further devastation in his rhetoric, with no end to the conflict in sight. He has claimed he will “return the palestine solidarity movement 25-30 years back”, by deportations of students and by other measures. He was also the one that one-sidedly acknowledged Jerusalem as Israel’s capital only, all the while the palestinian people also have a right for a national capital in jerusalem.

A failed 2 party system – how the democrats paved the way

While the “red wave” that swept all “swing states” and also some traditionally Democrat leaning ones may have come as a surprise, especially after weeks of neck and neck polls, the republican win itself certainly shouldn’t come as one. This victory comes after four years of democrat rule, in which they didn’t address increasing living costs, have took no action to ratify abortion as a right, failed to address the degrading living standards and for the last year they have unconditionally supported israel’s genocidal war on the palestinian people, with only empty threats to calm public opinion.

Trump opportunistically rode this wave of despair among the American people, and proclaimed that immigrants are the source of financial trouble for the rest of the American working class. He hypocritically claimed that he would be able to fix the economy, all the while his economic plan includes large tax cuts to billionaires, further attacks on working class people through austerity measures, measures which would allow bosses to further exploit their workers and tariffs which would drastically increase cost of living for tens of millions.

But this vote for trump doesnt necessarily mean a shift to the right among the american people – in seven out of ten states people voted in ratification in the state constitution of abortions, and in florida it hjad a 57 percent majority, while 60 was needed for it to pass. This show that people are not necessarily moving to the right, but are just tired of the two party system which only serves the billionaires and tycoons.

Resistance to Trump – what is to be done

It is only a question of time until protests erupt against trump – as we saw in his first term in 2016, when protests and strikes erupted against his “muslim ban”, and already for the past few days after his election win. A significant takeaway from the 2016 protests and the past four years of democratic control, will be the rejection of the dangerous “lesser evil” idea.

The democrats cannot be trusted to put up an actual alternative to the ideas of the populist right which supports Trump – they have proven their commitment to the billionaires system time and time again for the last four years. The rage against trump and his expected policies, and the revulsion of the billionaire serving two party system needs to be turned into the development of an independent political force which will progress struggles of the working class, for rights, against oppression, an increase in living standards and against imp[erialist wars the day after the elections while proposing a socialist alternative to the two party agenda which at the end of the day represent the same system.

Het beeld dat de kapitalistische media graag neerzet is die van antisemitische aanvallen op ”onschuldige” Israëlische voetbal supporters. Maar als je verder kijkt dan krijg je een ander beeld. Aanhangers van Maccabi Tel Aviv haalden aan het begin van de avond Palestijnse vlaggen neer en die verbranden ze. Bij CS werd geroepen “Fuck the Arabs”. De politie stond erbij en keer ernaar. In die zin kun je dus zeggen dat er onder de supporters van Maccabi Tel Aviv provocateurs zaten, die erop uit waren om geweld uit te lokken. De politie beschreef de situatie voor de rellen als volgt: ”Maccabi-supporters halen op het Rokin een Palestijnse vlag van een gevel. Ook vernielen ze een taxi. Op de Dam wordt een Palestijnse vlag in brand gestoken”

Dit toont ons dat sommige van de aanhangers van Maccabi Tel Aviv geen onschuldige voetbalfans waren. Ze gingen doelbewust naar Amsterdam om een punt te maken. Bij station Amsterdam Centraal zongen de supporters dat de IDF gaat winnen en dat Arabieren allemaal dood moesten, een provocerende actie. De reactie van de Israëlische media was voorspelbaar, die kon de rellen neerzetten als een antisemitische aanval op ”onschuldig joden’’ in Nederland. Massamoordenaar Benjamin Netanyahu brulde meteen dat hij vliegtuigen en militairen zou sturen om zijn landgenoten te redden van de ”barbaarse antisemieten”.

Aanval op de supporters in de Amsterdamse binnenstad

Nadat de wedstrijd was afgelopen kregen de aanhangers van Maccabi Tel Aviv te maken met aanvallen en intimidaties in de binnenstad van Amsterdam. Dit kwam vooral van jongeren die wilden laten zien wie de baas was op straat, na de intimidaties en asociaal gedrag van de Israëliërs. Wat zich op straat afspeelde waren vooral voetbalrellen, zoals na de wedstrijd tegen Krakau een tijd geleden. De meeste knokpartijen hadden niet een politieke lading, een enkele wel. Maar dit is geen rechtvaardiging voor het opjagen en in elkaar slaan. Het intimideren van ongewapende personen is fout en dat keuren wij revolutionair socialisten ook af. Je kunt je woede kenbaar maken door de zionisten geen diensten te verlenen, ze op verbale manieren kenbaar maken dat ze niet welkom zijn, maar je gaat geen fysiek geweld gebruiken!

Amsterdamse taxi chauffeurs (velen met een islamistische achtergrond) kwamen ook in verzet, omdat één van hun auto’s door de supporters van Maccabi Tel Aviv was vernield. Het ging goed mis op de Dam. Jongeren op scooters voerden zogenaamde hit and run-acties uit, waarbij de aanvallers iemand snel aanvallen en ervandoor gaan. Ook werd er zwaar vuurwerk afgestoken. Dit is vooral groot uitgemeten in de kapitalistische media, die alle wandaden van de zionistische supporters verzwijgt of minimaliseert. Het geweld van Amsterdams jongeren kreeg veruit de boventoon.

Dat wordt nu uitgebuit wordt door de kapitalistische media om deze jongeren (en vooral die met een Marokkaanse achtergrond) neer te zetten als ”antisemitisch” en ”jodenhaters”. Wat natuurlijk genegeerd wordt is het feit dat zo’n club als Maccabi Tel Aviv helemaal niet welkom in Nederland hoort te zijn. Nederland zou alle banden met Israël moeten verbreken nadat de terreurstaat meer dan 48.000 Palestijnen en 800 Libanezen vermoord heeft. Daarnaast is net bekend geworden van die 48.000 doden meer dan 70% bestond uit vrouwen en kinderen!

Nederlandse hypocrisie

Clubs uit Rusland en Belarus zijn niet meer welkom in Nederland, doordat hun regeringen een imperialistische invasie van een ander land doorvoeren. Echter de hypocrisie is dat Nederland met twee maten meet. De misdaden van het oosterse imperialisme worden groot uitgedragen, terwijl de misdaden van pro-westerse regimes genegeerd worden. Israël is net zo bloedig als het regime van Vladimir Putin, maar Benjamin Netanyahu is overal welkom in de westerse wereld. Dat is de hypocrisie die met name moslims in Nederland zo boos maakt. Hun onvermogen om iets aan de genocide te doen, resulteerde in het feit dat sommigen besloten om fysiek geweld te gebruiken.

Amsterdam heeft nu een tijdelijk demonstratieverbod ingesteld. Daarnaast krijgt de politie het recht om iedereen op straat te fouilleren. Het perspectief tegen deze aanvallen op onze vrijheid is strijd, solidariteit en socialisme. Haat tegen joden is averechts en versterkt juist de zionistische proppanda. We moeten strijden tegen de genocide en de westerse hypocrisie. We moeten ook solidair zijn met joden in Nederland die juist wel te maken krijgen met antisemitisme puur omdat ze joods zijn en niets met Israël te maken hebben. Daarom zullen revolutionair socialisten de joodse gemeenschap verdedigen als die te maken krijgen met antisemitische aanvallen. Echter mochten joden ervoor kiezen om de terreurstaat Israël kritiekloos te steunen en diens misdaden goed te praten, dan moeten ze wel beseffen dat dit het antisemitisme juist versterkt.

Om antisemitisme te stoppen moeten we vechten voor een socialistisch alternatief. Moslims, joden, christenen en niet-gelovigen moeten samen vechten tegen iedereen die ons willen verdelen: zionisten, islamieten, nationalisten, fascisten en kapitalisten. We mogen ons niet laten zeggen dat een jood of moslim de vijand is.

De vijand is het kapitalistische stelsel dat oorlogen en haat nodig heeft om hun asociaal beleid te maskeren en om een minderheid rijk en welvarend te houden.

In Amsterdam ging het ‘bevoegd gezag’ zelfs zover om het protest met geweld te ontruimen een paar uur na een provocatie door rechtse elementen die de bezetting aanvielen met fakkels en stokken. Toen de studenten deze aanval hadden afgeslagen, maakte het stadsbestuur en politie er binnen een paar uur een aanleiding van om de campus te ontruimen ‘vanwege de veiligheid’. ‘Veiligheid’ naar de opvatting van de Staat is het nieuwe vijgenblad voor gewelddadig optreden van de politie in Nederland. Een houding die in sterk contrast staat tot een aantal universiteiten in de VS, Canada, het VK en Ierland die in overleg met het studentenprotest hebben afgezien van banden met Israël.

In Frankrijk, Libanon, Oostenrijk en Tunesië groeien de protesten van middelbare scholieren en van studenten. In België zijn bezettingen begonnen aan de Universiteit van Gent en de ULB, anderen volgen. De centrale eis is het einde van de samenwerking met zionistische instellingen en bedrijven die betrokken zijn bij de systematische onderdrukking van het Palestijnse volk. De mobilisatie van onze solidariteit is des te dringender omdat de Israëlische staat zijn troepen richt op het laatste toevluchtsoord voor de bevolking van Gaza, namelijk Rafah. De controle over de grens tussen Gaza en Egypte is al overgenomen.

Gaza wordt beschouwd als een openluchtlaboratorium voor het gebruik van AI bij het bepalen van doelwitten van het Israëlische leger. Het bloedbad neemt er een industrieel karakter aan. Dit verklaart waarom de Vrije Universiteit Brussel (VUB) zojuist heeft aangekondigd dat ze haar medewerking wil stopzetten aan een wetenschappelijke studie over artificiële intelligentie (AI) waaraan ook twee Israëlische partners deelnemen. De universiteit wil volledige transparantie bieden over haar samenwerkingsprojecten die gefinancierd worden door de Europese Unie via het Horizon Europe kaderprogramma.

Personeel solidair

Veel personeelsleden van de universiteiten steunen het studentenprotest en verzetten zich tegen universiteitsbesturen die financiële belangen en politieke overwegingen laten overwegen over mensenrechten. Bezetters eisen terecht transparantie van alle universiteiten, en deze transparantie zou ook moeten gelden voor alle andere autoriteiten! Naast de universiteiten zijn ook bedrijven en overheidsinstanties in Nederland direct of indirect betrokken bij de Israëlische bezetting van Palestina en het bloedbad. Met hun acties drukken de studenten uit wat er onder de bevolking leeft. Een overweldigende meerderheid wil dat er een einde komt aan de wapen doorvoer naar Israël via Nederland. Dat toont aan hoe groot de mogelijke mobilisatie is!

In de Verenigde Staten sluit de United Auto Workers (UAW) zich aan bij de mobilisatie. Vakbondsdelegaties en -structuren kunnen hier in Nederland hetzelfde doen, te beginnen met de vakbondsvertegenwoordigingen van het universiteitspersoneel.

• Het momentum van de campusbezettingen kunnen we consolideren door democratische discussies op algemene vergaderingen. Waar de bezettingen nog niet begonnen zijn, kunnen solidariteitsacties en sit-ins georganiseerd worden, ook in middelbare scholen.
• Arbeiders en studenten: samen sterk! Vakbondsdelegaties van universiteiten kunnen worden uitgenodigd om deel te nemen aan algemene vergaderingen en solidariteitsmoties kunnen worden aangenomen door andere delegaties.
• Voor volledige transparantie van universiteitsprojecten, geen cent voor bezetting en massamoord!
• Stop de commercialisering van het onderwijs, die leidt tot partnerschappen met privébedrijven. Voor een massale herfinanciering van het onderwijs door de overheid!
• Internationale solidariteit met studenten en werkenden, neen aan de repressie! Solidariteit met studenten en werkenden van Israëlische universiteiten die het slachtoffer zijn van nationalistische vervolging of repressie omdat ze zich tegen het genocidale bloedbad verzetten!
• Voor een arbeidersboycot en een bevriezing van de productie en levering van militair materieel aan Israël!

Artikel door Greyson Van Arsdale ( ISA Verenigde Staten) en Ollie Bell (ISA Ierland) uit het magazine: Socialist World van ISA

In 2020 nam Hongarije, onder het mom van de Covid-19 pandemie, een wet aan die het trans personen en intersekse personen verbood om legaal van geslacht te veranderen. Deze wet, die in januari 2021 van kracht werd, vereist dat het geslacht op iemands wettelijke identificatie overeenkomt met het geslacht dat bij de geboorte is toegewezen. Hongarije heeft ook een wet aangenomen die een verbod oplegt op zichtbaarheid van LGBTQ+ personen in onderwijsmateriaal op scholen en in televisieprogramma’s gericht op jongeren onder de 18 jaar.

Polen keurde onlangs een nieuwe wet goed die regionale toezichthouders toestaat om LGBTQ+ inclusief onderwijs in klaslokalen te verbieden. Deze wet volgde op het wetsvoorstel ‘Stop Pedofilie’ dat tot doel had om iedereen te criminaliseren die seksuele voorlichting aan minderjarigen bevordert. Deze wet zou het onderwijzen van seksuele geaardheid en genderidentiteit aan iedereen onder de 18 verbieden en zou in april 2020 gestemd worden, samen met de wet ‘Stop Abortus’ die abortus niet langer legaal toegankelijk zou maken in geval van ernstige of fatale foetale afwijkingen. Beide wetsvoorstellen werden naar een commissie gestuurd voor “verder onderzoek”, wat betekent dat ze op een later moment opnieuw kunnen worden ingediend.

In het Verenigd Koninkrijk gaat de groeiende transfobe retoriek in de media gepaard met voortdurende aanvallen op transrechten. Tijdens een historische stakingsgolf van arbeiders die streden voor betere lonen en arbeidsomstandigheden, gebruikte het Britse parlement voor het eerst sectie 35 van de Schotlandwet van 1998 om de Schotse Gender Recognition Bill te blokkeren. Dit wetsvoorstel zou het voor trans personen mogelijk hebben gemaakt om legaal hun geslacht op hun geboorteakte te veranderen zonder dat er een medische diagnose van genderdysforie nodig was, het zou de tijd die iemand nodig heeft om “te leven als hun verworven” gender hebben teruggebracht tot zes maanden en de leeftijd waarop iemand hiervoor in aanmerking komt, zou zijn verlaagd van 18 naar 16 jaar. Hervormingen die sterk lijken op de Gender Recognition Act die in 2015 in Ierland werd aangenomen.

Recent schreef de Britse Equality and Human Rights Commission een brief aan de Britse regering met de aanbeveling om de Equality Act 2010 te wijzigen om de bescherming voor trans personen op te heffen. Dit amendement zou erop gericht zijn om iemands wettelijke gender te herdefiniëren als alleen het biologische geslacht in plaats van het gender, waardoor trans personen gedwongen zouden worden om de faciliteiten van hun toegewezen gender te gebruiken en trans vrouwen belangrijke veiligheidsbescherming tegen transmisogynistisch geweld zouden verliezen. Deze groeiende TERF- en transfobische retoriek heeft een drastisch effect op de geestelijke gezondheid van trans personen en heeft ook geleid tot een toename van transfobe haatmisdrijven. In het ergste geval leidde dit tot de dood van Brianna Ghey, een 16-jarig trans meisje dat in februari werd doodgestoken door twee tieners.

Deze aanvallen komen niet alleen voor in Europa, maar ook in de VS. Eind maart 2023 waren er al meer dan 430 anti-LGBTQ+ wetsvoorstellen ingediend. Trans gezondheidszorg voor jongeren onder de 18 is verboden in staten als Arkansas, Florida en Tennessee. Staten als Oklahoma, Texas en South Carolina overwegen zelfs een verbod op genderbevestigende zorg voor trans personen onder de 26 jaar. Sinds het begin van dit jaar zijn er in minstens 32 staten wetsvoorstellen ingediend tegen optredens van dragqueens. Tennessee was de eerste staat die een wet aannam die “cabaretvoorstellingen voor volwassenen” verbiedt op openbare plaatsen en plaatsen waar ze door kinderen bekeken kunnen worden. Dit wetsvoorstel noemt onder andere een verbod op “vrouwelijke en mannelijke imitators”.

De onderstroom achter deze aanvallen op trans personen is het idee dat trans personen, vooral trans vrouwen, seksuele roofdieren zijn. Trans personen en de bredere LGBTQ+ gemeenschap zijn door TERF’s en extreemrechts afgeschilderd als kinderlokkers en pedofielen. “Bescherming van vrouwen en kinderen” is vaak het officiële motief dat gebruikt wordt voor deze politieke aanvallen, maar ze worden vaak uitgevoerd door conservatieve politici met een afschuwelijke staat van dienst op het gebied van vrouwenrechten.

Zelfs in landen waar transzorg niet verboden is, lopen veel genderklinieken vast door lange wachtlijsten en slechte zorgmodellen. Trans personen worden onevenredig hard getroffen door besparingen, jobs met een laag inkomen, dakloosheid en gendergerelateerd geweld. Zelfs buiten gerichte politieke aanvallen heeft het kapitalisme nooit in het voordeel van de trans gemeenschap gewerkt.

Wat zit er achter aanvallen op trans personen?

Hoewel steeds meer mensen zich identificeren als LGBTQ+, vooral in de jongere generaties, maken trans personen en gays in het algemeen nog steeds een zeer klein deel uit van de totale bevolking. Dit betekent dat de gerichte aanvallen van de rechtervleugel op trans personen gericht zijn op een kleine, reeds gemarginaliseerde minderheid.

Twaalf Amerikaanse staten hebben bijvoorbeeld genderbevestigende zorg voor minderjarigen verboden, waaronder puberteitsremmers en hormoontherapie, door het af te schilderen als een golf van medische wanpraktijken die een hele generatie kinderen “misvormt”. In werkelijkheid vergt het krijgen van genderbevestigende zorg vaak jaren van goedkeuringsprocessen van artsen en therapeuten, en een recent onderzoek toonde aan dat slechts ongeveer 4500 mensen onder de 17 jaar hormoontherapie krijgen in de Verenigde Staten.

Waarom is de woede gericht op zo weinig mensen? Het is vooral verwarrend omdat deze aanvallen op trans personen niet echt populair zijn onder mensen uit de arbeidersklasse. Volgens Pew Research is 64% van de Amerikanen het ermee eens dat trans personen beschermd moeten worden tegen discriminatie. Aanvallen op trans personen hebben ook niet geleid tot significante electorale winst voor de Republikeinse Partij – een Republikeinse kandidaat verloor in april zelfs een verkiezing voor het Hooggerechtshof in Wisconsin nadat hij 45 miljoen dollar had uitgegeven aan advertenties die zijn tegenstander er voornamelijk van beschuldigden samen te werken met schoolfunctionarissen om kinderen transgender te maken.

Hoewel je met aanvallen op trans personen geen verkiezingen wint, profiteert rechts er wel op een andere manier van. We leven in een politiek landschap dat wordt gedomineerd door enorme stijgingen van de kosten van levensonderhoud, oorlog, ziekte en rampen als gevolg van de klimaatverandering. De sociale gevolgen van het decennialang schrappen van huisvesting, gezondheidszorg en openbare diensten komen voor miljoenen mensen hard aan. Er is een alomtegenwoordig gevoel dat de samenleving op de een of andere manier “ontspoord” is en dat uit zich in een zekere druk op instellingen en politici om er iets aan te doen.

Er zijn echte oplossingen voor deze problemen, maar die vereisen een massale overdracht van rijkdom van de rijksten in de samenleving naar de arbeidersklasse, investeringen in de basisbehoeften van de samenleving en uiteindelijk de omverwerping van het kapitalisme om over te stappen op een socialistische wereld. In plaats daarvan vertrouwt rechts, zoals het al ontelbare jaren doet, op het aanwijzen van zondebokken om zijn achterban uit te leggen waarom het leven plotseling vaag, amorf “slechter” aanvoelt. Angst zaaien over ‘genderideologie’ zorgt ervoor dat rechts geen antwoord heeft op de echte problemen van de samenleving.

Rechts heeft op dit moment een politiek momentum, maar heeft dat niet op basis van haar eigen programma en voorstellen bereikt. Niet alleen steunen mensen uit de arbeidersklasse in grote meerderheid het recht van trans personen om te leven zoals zij dat willen, er staan ook grote meerderheden achter linkse oplossingen voor de problemen die onze wereld teisteren, zoals het belasten van de rijken om huisvesting, gezondheidszorg en sociale voorzieningen te financieren.

In de Verenigde Staten blijft een Green New Deal populair, gesteund door een meerderheid van de kiezers in het algemeen en zelfs een derde van de Republikeinen. Maar de kapitalistische partijen die beweren op te komen voor progressieve oplossingen hebben deze consequent laten varen toen ze aan de macht waren en hebben bewegingen die deze oplossingen nastreefden misleid en doen ontsporen. Zonder echte strijdinstrumenten van links – zoals massale arbeiderspartijen – om deze enorme steun te mobiliseren, blijft er niemand over om dat vacuüm op te vullen, behalve rechts.

Ondanks de penibele situatie is dit reden voor vastberadenheid. De politieke basis om de aanvallen op trans personen te verslaan bestaat; de vraag is hoe we dat gaan doen.

Bewustwording in de VS

Aanvallen op de wettelijke rechten van trans personen duwen nieuwe lagen van mensen in een positie waarin ze activisten moeten zijn – in het bijzonder trans middelbare scholieren en hun ouders. Het startpunt voor deze nieuwe activisten is vaak om zich aan te sluiten bij lokale LGBTQ+ NGO’s, zoals deze verbonden aan de Human Rights Campaign, die (vooral in delen van het zuiden van de Verenigde Staten) vaak de enige speler op het terrein is inzake mobilisatie tegen aanvallen op LGBTQ+rechten

Helaas worden deze ontluikende activisten vaak meteen meegesleurd in een ineffectieve strategie die neerkomt op lobbyen bij individuele vertegenwoordigers, hetzij door middel van één-op-één gesprekken of door deel te nemen aan openbare commentaarsessies tegen discriminerende wetsvoorstellen, in de hoop dat één of meerdere politici zullen “luisteren” en “het juiste zullen doen”. In werkelijkheid is dit bijna nooit effectief en als het op individuele basis gebeurt, kunnen vertegenwoordigers gewoon liegen (en dat doen ze ook) – zoals twee activisten van een middelbare school in Kentucky eerder dit jaar ondervonden.

Dit betekent niet dat het confronteren van vertegenwoordigers een nutteloze tactiek is. Als je er goed gebruik van maakt, kan het enorm krachtig zijn, maar het moet wel gedaan worden in de wetenschap dat vertegenwoordigers die anti-trans wetgeving steunen bijna nooit “overtuigd” worden door morele argumenten of door de feitelijke weerlegging van hun verkeerde redenering. De rechtervleugel creëert geen transpaniek uit echte angst, maar omdat ze die op cynische wijze in hun politieke voordeel kunnen gebruiken. Om rechtse politici ervan te weerhouden discriminerende wetgeving in te voeren en trans personen tot zondebok te maken, moeten ze snel op de politieke gevolgen gewezen worden.

Dit betekent niet alleen mensen massaal naar hun kantoren mobiliseren voor protestacties, maar vooral om dit te doen met de intentie om de normale gang van zaken te doorbreken, door grootschalige protestacties en walkouts als onderdeel van de onmiddellijke reactie op deze wetsvoorstellen, niet als laatste redmiddel nadat lobbyen mislukt is.

We moeten lessen trekken uit de overwinningen uit het verleden. In de jaren ’80 vocht ACT UP, een beweging van overwegend queer mensen uit de arbeidersklasse, voor toegang tot behandeling voor mensen met hiv/aids. Ze deden dit deels door een strategie te ontwikkelen die ze ‘binnen/buiten’ noemden. In deze strategie gingen sommige ACT UP-ers “naar binnen” en woonden vergaderingen van de Food and Drug Administration (FDA) en andere overheidsinstanties bij om discussies over medicatie en behandeling te eisen. Maar ze wisten dat het onwaarschijnlijk was dat ze zouden worden gehoord – wanneer ze werden buitengesloten, gingen ze terug naar “buiten”, waar een grotere ACT UP groep stond te wachten om een grote, luide demonstratie op te zetten. Met deze strategie om publiekelijk strijdlustig en verstorend te zijn, veranderde ACT UP de levens van duizenden mensen met HIV/AIDS.

Zolang het tot zondebok maken van trans personen een nuttige politieke strategie is voor de rechtervleugel, zal deze strategie worden voortgezet. We moeten een beweging opbouwen die in staat is om het aanvallen van trans personen veel moeilijker te maken dan het waard is.

Hoe terugvechten?

Met een aanzienlijke toename van rechts transfoob geweld zoeken sommige trans personen een oplossing in de vorm van gewapende zelfverdediging. In een wanhoopskreet zien velen een snelle oplossing in een individuele strijd tegen extreemrechts. Maar transbevrijding moet worden bevochten in solidariteit met alle onderdrukte minderheden en de bredere multigender, multiraciale arbeidersklasse.

In Ierland zien we niet alleen dat extreemrechts zich richt tegen de transgemeenschap, maar ook tegen bibliotheekpersoneel dat LGBTQ+-positieve boeken tentoonstelt. Bij twee verschillende gelegenheden hebben extreemrechtse transfoben bibliotheekmedewerkers lastiggevallen en gefilmd in Cork en Dublin. Eén man nam een exemplaar van ‘This Book Is Gay’ mee en vernietigde het.

Hoewel er een poging was om te protesteren tegen extreemrechts in een bibliotheek in Dublin, samen met georganiseerde tegendemonstraties tegen conservatieven die ‘Drag Time Story Hours’ verstoorden in de VS en het VK, is het essentieel dat transactivisme niet verzandt in alleen maar reageren op rechtse protesten. De steun voor trans personen is er; de transgemeenschap en bondgenoten overtroffen de bekende TERF en fascistische sympathisant Posie Parker tijdens haar tournee in Nieuw-Zeeland en Australië. Hoewel we protesten kunnen organiseren tegen extreemrechts dat queer-evenementen verstoort, is het ook onze plicht om die steun en solidariteit te mobiliseren voor een breder programma voor transrechten en -bevrijding.

De strijd voor transbevrijding zal niet door NGO’s of door individuen worden gewonnen, maar door ons samen met de arbeidersklasse te organiseren. Leraren en gezondheidswerkers liggen samen met de transgemeenschap onder vuur door de groeiende transfobie onder het kapitalisme. Vakbonden zouden in de voetsporen moeten treden van de Irish National Teachers’ Organisation, de grootste Ierse lerarenvakbond, die op hun recente congres een motie aannamen waarin ze het standpunt van de Catholic Primary Schools Management Association tegen het onderwijzen van transidentiteiten op scholen veroordeelden. Vakbonden moeten trans personen krachtig steunen en hun leden actief mobiliseren om solidair te zijn met de gemeenschap.

De tijd voor een georganiseerde beweging voor transbevrijding is nu!

MULTICRISIS van het kapitalisme… met catastrofale gevolgen

Is er een rampzaliger voorbeeld van de dodelijke gevolgen van winsthonger dan de aardbevingen in Turkije, Syrië en Koerdistan?! De Turkse regering wakkerde een lucratieve bouwwoede aan en liet oogluikend het gebruik van minderwaardig materiaal toe. Winsthonger doodt!

De VS en China strijden in een nieuwe koude oorlog voor dominantie. Dit is deel van de context die leidde tot oorlog in Oekraïne. Andere brandhaarden, zoals Taiwan kunnen ook ontvlammen. Kapitalisme draagt oorlog in zich, zoals wolken regen. Er zijn meer dan 200.000 oorlogsdoden en -gewonden en miljoenen ontheemden, hongersnood en een energiecrisis. De nieuwe wapenwedloop en militarisering gaan ten koste van geld voor onderwijs, zorg en klimaat.

De werkende klasse kan deze waanzin stoppen. Maar hoe kunnen massabewegingen en revoluties overwinningen boeken?

Kom naar de openingsmeeting op zaterdag met:

• Een lid van Chinaworker.info, de afdeling van ISA in China, Hongkong en Taiwan, die zal spreken over imperialistisch China en de strijd tegen de kapitalistische dictatuur van de zogenaamde Communistische CCP.
• Cedric Gerome van ISA, auteur van “Het volk wil de omverwerping van het systeem” over de lessen van de revolutie in Tunesië in 2011.

Koopkrachtcrisis en de strijd voor meer lonen en middelen

Volgens Oxfam bezitten de 1% rijksten in België evenveel vermogen als de 70% armsten! Tegelijk hadden voedselbanken in België nog nooit zoveel ‘klanten’, is het personeel van kindercrèches de wanhoop nabij en schreeuwen leerkrachten en spoorpersoneel al jaren om meer middelen.

De strijd voor koopkracht dwong de regering tot maatregelen en voorkwam een aanval op de index. Strijd voorkwam erger. Maar het belette niet dat onze koopkracht verder achteruit boerde. Diensten en zorgsector blijven ondergefinancierd.

De regering broedt op nieuwe plannen om onze pensioenen en sociale zekerheid aan te pakken. In Frankrijk toont de mogelijkheid op hernieuwbare stakingen tegen de afbouw van de pensioenrechten de weg vooruit. Strijd uitstellen tot na de verkiezingen in 2024 in de hoop op een betere krachtsverhouding is ijdele hoop.

Onze leden zijn actief in vakbonden en strijd. Tijdens verschillende groepsdiscussies op Socialisme 2023 zal deze politieke en syndicale strijd aan bod komen.

Extreemrechts: schimmel op een rot systeem

Indien deze strijd niet wordt georganiseerd, kan het Vlaams Belang verder oprukken. Nu al peilt ze de eerst partij in Vlaanderen. Krijgen we een nog agressiever extreemrechts? Het is een nachtmerrie

voor LGBTQI+personen, mensen met een migratieachtergrond, vluchtelingen, mensen zonder papieren, maar ook jongeren, vrouwen en syndicalisten! Het beste tegengif is een anti-fascistische beweging van jongeren en de werkende klasse tegen elke vorm van discriminatie en voor betere levensvoorwaarden. Pak de multinationals aan, niet hun slachtoffers!

Avondmeeting op vrijdag: Socialistisch Feminisme met ROSA International

Vrouwen- en LGBTQIA+rechten staan wereldwijd onder druk. In de VS werd het abortusrecht beknot, rechtbanken spreken seksisten zoals Jeff Hoeyberghs en Johnny Depp vrij. We moeten antwoorden met massale strijd! In tijden van crisis zal seksisme altijd opflakkeren. Van metoo naar fightback! Zes jaar nadat LSP het initiatief nam voor Campagne ROSA is socialistisch feminisme meer nodig dan ooit!

Voorstelling van ROSA International: met Maité uit Mexico, Anja Deschoemacker en sprekers van Campagne Rosa België & Pride is a Protest.

Linkse coalities mogelijk, maar op welk programma?

In Wallonië kan de Partij van de Arbeid van Belgie (PVDA) de tweede grootste partij worden. LSP/PSL steunt het enthousiasme van wie zich inzet in deze verkiezingscampagne. In coalities met de PS en Vooruit wil de PVDA meerdere burgemeesters en schepenen binnenhalen. Een linkse gemeentelijke coalitie moet vertrekken vanuit de noden en een radicaal plan uitwerken voor overheidsinvesteringen in publieke sociale woningbouw, lokale diensten, crèches en scholen,… Een front van rebelse gemeenten die de werkende klasse actief mobiliseert kan deze ommekeer realiseren.

Belfius dreigt nu al dat ze de Waalse regering financieel droog zal leggen als de PVDA na 2024 politieke macht krijgt. Dreigen met financiële wurging werd gebruikt in Griekenland om de Syriza-regering te doen capituleren. De PVDA sust de gemoederen door de toegeving te doen om binnen het systeem te blijven. Dit is een vergissing. Een confrontatie met de kapitalistische elite is onvermijdelijk.

De nationalisatie van de gehele financiële sector onder controle van de gemeenschap zal het mogelijk maken geld te mobiliseren als financieringsbron en een einde te maken aan speculatie. De bedrijven die vluchten met hun kapitaal zullen door de arbeidersbeweging opgeëist moeten worden. Een krachtsverhouding aan de basis is nodig als hefboom voor een politieke breuk met het kapitalisme.

In de centrale meeting komen sprekers aan bod met een update over de strijd in Frankrijk, welke lessen voor België, een syndicalist en antifascist en één van onze militanten over de uitdaging voor de verkiezingen van 2024.

Het Communistisch Manifest vandaag

Het kapitalisme buit mens en planeet uit en eigent zich de meerwaarde en productiemiddelen toe. Dat is wat Marx uitlegde in het Communistisch Manifest. Het werd bevestigd tijdens de pandemie, in de energiecrisis en in de strijd tegen klimaatverandering. Wie produceert de rijkdom? Niet de kapitalisten, de bedrijven of de CEO’s, maar de werkende klasse. Elke staking toont het: zonder onze arbeid, geen winst.

Het Communistisch Manifest legt uit waar het kapitalisme vandaan kwam, hoe het in zijn werk gaat en waar het heen gaat. Het legt uit hoe het kapitalisme haar eigen doodgraver voortbrengt, de werkende klasse. Maar het is vooral een programma dat de strijd voor directe noden koppelt aan de historische rol van de werkende klasse: het onteigenen van de kapitalisten om de productiemiddelen democratisch te kunnen controleren en beheren.

Ontdek de ideeën van Marx in workshops over het Communistisch Manifest, dialectisch materialisme …

Praktische info

INKOM. VVK: €15 / €7* ADD:€20/€10* (sociaal tarief voor student, werkzoekend, deeltijdswerkend). BE86 5230 8092 4650 van LSP met als mededeling ‘Socialisme 2023’ SCHRIJF JE IN VIA DEZE LINK

WAAR? Gemeenschapscentrum Pianofabriek, Fortstraat 35, Sint-Gillis

WANNEER? Vrijdag 14 april, deuren open vanaf 13u. Zaterdag 15 april, deuren open vanaf 9u

KINDEROPVANG? Laat bij je inschrijving weten of je hier gebruik van wil maken.

ETEN? Hot dogs op vrijdagavond. Uitgebreid middagbuffet op zaterdagmiddag. Spaghetti op zaterdagavond

PROGRAMMA

VRIJDAG 14 april.

13-15u. MEETUP met de ACTIEF LINKSE STUDENTEN (ALS)

Tafelgesprekken over de activiteiten en de eisen van de Actief Linkse Studenten. Over de strijd tegen extreemrechts, het belang van internationalisme en onze strijd voor kwaliteitsvol onderwijs voor iedereen.

15-18u: COMMISSIES

• Strijden voor transzorg! Waarom wordt transzorg geviseerd door extreemrechts? Hoe zou transzorg eruitzien in een socialistische samenleving? Met personeelslid genderteam UZ Gent
• Geen verhoging van inschrijvingsgeld, maar armoede onder studenten stoppen met een studentenloon.
• Karl Marx: ook klimaatactivist! Kapitalisme leeft van uitbuiting van arbeid en natuur: klimaatstrijd is klassenstrijd. Hoe tot systeemverandering komen?
• Q&A met Lei Hon (Chinaworker.info). Is China imperialistisch? Is dit anders dan het westerse imperialisme? Waarom noemt het regime zichzelf ‘communistisch’?

19-21u: SOCIALISTISCH FEMINISME – Meer dan ooit nodig!

Antikapitalistische avond met ROSA International & Pride (is a) Protest activisten. Hoe gendergeweld stoppen? Welke lessen uit de feministische revolutie in Iran? Wat is nodig voor een wereld zonder discriminatie?

ZATERDAG 15 april.

10u-10u45: OPENING. KAPITALISME IN VERVAL – Revolutionair socialisme als leidraad tot actie

Openingsmeeting met internationale sprekers van Internationaal Socialistisch Alternatief

11-12u30: COMMISSIES

• Miljoenen op straat in Frankrijk: Welke inspiratie halen uit de Franse woede tegen aanvallen op pensioenen
• Kapitalisme is oorlog. Hoe kan de werkende klasse oorlog en militarisering stoppen?
• ABC van het marxisme. Het dialectisch materialisme en haar toepassing: hoe zit verandering in elkaar?
• Hoe doen we de switch? Maatschappijverandering of het kapitalisme bijsturen? Hervorming of revolutie vandaag. Onze verschillen met de PVDA.
• Koude scholen, lerarentekort en stijgende inschrijvingsgelden: leraren en studenten, samen sterk!
• Hogere minimumlonen en koopkracht: we hebben niet de luxe om te wachten. Welke strategie om de strijd verder te zetten en om te winnen?

14-15u30: CENTRAAL MOMENT: Socialisme 2023

Economische crisis, politieke polarisatie, sociale achteruitgang en communautaire spanningen, waar gaat België heen en hoe kan de arbeidersbeweging haar agenda opleggen? Wat kunnen jongeren, socialisten en strijdsyndicalisten doen? Welke lessen trekken we uit de strijd in Frankrijk? Wat met de verkiezingen in 2024? Hoe bestrijden we de dreiging van extreemrechts, racisme en discriminatie? Komen er linkse coalities met PVDA na 2024 en op welk programma? Wat is het verschil tussen een revolutionaire partij als LSP en een partij als de PVDA?

16-18u30: COMMISSIES

• Vervuilende energiesector nationaliseren en groen maken! Rol van de werkende klasse en hoe arbeiderscontrole kan werken.
• Einde van neoliberale tijdperk. Protectionisme, keynesianisme, staatskapitalisme of een geplande socialistische economie?
• 175 jaar na het Communistisch Manifest. Het eerste programma van de revolutionaire partij. Hoe passen we het vandaag toe?
• Ontdek Clara Zetkin en het socialistisch en revolutionair feminisme
• Hoe het gevaar van Vlaams Belang stoppen? Met welk programma?
• Q&A met Lee Hon (Chinaworker.info). Na Zero Covid protest en drama’s: hoe verder met de strijd van de Chinese werkende klasse tegen het regime?

AFSLUITEND SOCIALISME CAFÉ

Voor wie vragen heeft over hoe de Linkse Socialistische Partij (ISA Belgie) werkt op de werkvloer, in Campagne ROSA en rond de krant de Linkse Socialist.