Een deel van de ondernemers is ervan overtuigd dat de weg naar de toekomst inhoudt dat Nederland duurzamer moet worden, vooral wat betreft energie en meer moet doen aan defensie. Voor die hogere uitgaven voor defensie moet er worden bezuinigd op de sociale uitgaven en de zorg. Dat is de kern van het nieuwe kabinetsbeleid. De VVD houdt het regeringsbeleid “veilig” aan de rechterkant door PRO buiten de boot te houden.

Niet dat het kabinetsbeleid door deelname van PRO links zou worden: iets linkser misschien maar PvdA en GroenLinks zijn altijd voor het kapitalisme veilige partijen geweest en dat is PRO nu ook weer. Vanuit de politiek komt er geen wezenlijk verzet tegen het kabinetsbeleid. Dat zal van de vakbeweging moeten komen. Die conclusie staat als een paal boven water.

De vakbeweging komt uit een periode van interne moeilijkheden. Daar gaan we hier niet op in. Want de conclusie blijft hetzelfde: de enige maatschappelijke organisatie die de bezuinigingen op de sociale zekerheid en de zorg kunnen keren blijft de vakbeweging.

Ondanks alle tegenslagen van de afgelopen vijftig jaar, het weglekken van het bewustzijn dat je werknemer/arbeider bent (iedereen is nu immers ondernemer…), de onduidelijkheid over wat en hoe de vakbeweging zaken moet aanpakken, de eisten en het programma van de vakbeweging, ondanks de vergrijzing en de daling van het ledenaantal is de vakbeweging nog altijd met gemak de grootste organisatie in onze maatschappij. Alleen de FNV al heeft 900.000 leden. Er komen jaarlijks tienduizenden nieuwe leden bij, waaronder opvallen veel jongeren en vrouwen.

Het verzet richt zich tegen de verkorting van de WW (puur een straf- en bezuinigingsmaatregel) de bezuinigingen op de WIA (ziek worden is voor eigen risiko) tegen de “vrijheidsbijdrage” (het bedrag dat je moet neertellen voor defensie, honderden Euro’s per jaar). De eerste actieweek is nu aan de gang. Maar meer actie is nodig!

Socialistisch Alternatief zegt:

• Nee tegen dit minderheidskabinet
• Nee tegen de kapitalistische inflatie en verhoogde lasten
• Stop de aanvallen op de WW en WIA
• Geen 5% voor de NAVO
• Nederland moet het Trump regime afkeuren en bevechten
• Stop alle politieke steun voor de Staat Israël
• Solidariteit met vluchtelingen en asielzoekers, de vijand is het kapitalisme!

De strijd moet gericht zijn op het realiseren van een maatschappij waarin het behalen van winsten niet centraal staan. Een maatschappij waarin de werkende klasse de democratische controle heeft over de welvaart die ze produceert. Een maatschappij die de behoefden van de meederheid dient en niet de minderheid zoals onder het huidige kapitalisme.

Daarom pleit Socialistisch Alternatief ook voor systeemverandering. Dit moet komen van werkenden en baanlozen. Niet van de gevestigde politiek zoals het huidige minderheidskabinet van Rob Jetten, dat gewoon de rechtse politiek van Mark Rutte voortzet met aanvallen op de WW en WIA. Wij moeten betalen voor de 5% norm van de NAVO en de wapens voor Oekraine.

Daarom zijn strijd, solidariteit en socialisme onze strijdkreten. Wie zich in onze visie kan vinden raden we aan om contact met ons op te nemen. Samen kunnen we werken aan een strijdbaar alternatief op het kapitalisme en deze politiek in dienst van een minderheid.

Artikel door Revolutionary Socialist Media – Vertaald uit het Engels door Google Translate

De VS waren en zullen nooit het ”land van de vrijheid” zijn. Ondanks propaganda en beweringen zijn de VS niet de kampioen van vrijheid en burgerrechten. Sinds Donald Trump in 2024 opnieuw aan de macht is gekomen, is de Amerikaanse overheid begonnen met de uitvoering van Project 2025: een rechts beleidsinitiatief en blauwdruk die bedoeld zijn om de federale overheid van de Verenigde Staten radicaal te hervormen, zodat deze de belangen van de Republikeinse Partij en de heersende klasse dient. Het hoofddoel is om liberale of onafhankelijke overheidsmedewerkers te vervangen door MAGA-loyalisten en figuren uit extreemrechtse hoek.

Project 2025 omvat:

• Beleidsdraaiboek: Een gedetailleerde handleiding die per overheidsinstantie ingrijpende hervormingen uiteenzet om een ​​radicaal-rechts maatschappelijke en economische visie te verwezenlijken.
• Personeelsdatabase: Een streng gescreende lijst van duizenden conservatieve getrouwen die de plaats moeten innemen van partijonafhankelijke ambtenaren met een jarenlange staat van dienst.

De kern van dit beleid draait om:

• Uitbreiding van de uitvoerende macht (geeft de president meer macht)
• Afbouw van federale instanties (minder regelgeving geeft meer macht aan kapitalisten)
• Beperkingen op sociaal vlak en in de gezondheidszorg (schrappen van zorg voor de werkende klasse)
• Volledige bevoegdheid voor ICE om critici te arresteren en vast te zetten (zie de dodelijke incidenten waarbij ICE-agenten betrokken waren)

The New York Times publiceerde een artikel dat niet in de smaak viel bij het Trump-regime. Daarom gaf het regime zijn ”ministerie van Justitie” opdracht een onderzoek in te stellen naar de journalisten Julian E. Barnes, Eric Lipton, Tyler Pager en Eric Schmitt. We weten wat het doel van het Trump-regime is: intimidatie! Ze willen dat The New York Times door de knieën gaat voor de extreemrechtse regering. Voor deze liberale krant is het dienen van de belangen van het establishment niets nieuws. Redacteuren Susan Wessling en Philip Pan gaven journalisten de instructie om minder gebruik te maken van termen als ”genocide” en ”etnische zuivering”. Om de uitdrukking ‘bezet gebied’ te vermijden in de context van Palestijns land dat door zionistische kolonisten in het bezette Palestina is gestolen. Dit toont aan dat de krant de misdaden van het zionisme wil bagatelliseren!

Het steekpenningen-vliegtuig

In 2025 kreeg Donald Trump een veertien jaar oude Boeing 747-8 cadeau, een toestel dat voorheen dienstdeed voor het dictatoriale Huis al-Thani, de absolute monarchie van de Staat Qatar. De extreemrechtse president beweert dat het slechts een geschenk was en geen steekpenning. Maar iedereen met een beetje verstand weet dat Arabische vorsten je niet zomaar een vliegtuig van 400 miljoen dollar, vol luxe voorzieningen, cadeau doen. Trump onderhoudt nauwe banden met wrede dictators en het regime van al-Thani hoopte een streepje voor te krijgen bij de regering-Trump. De Boeing 747-8 werd in minder dan een jaar tijd omgebouwd tot de Boeing VC-25B ‘Bridge’. Voormalig minister van de Amerikaanse luchtmacht Frank Kendall stelde dat de VC-25B ‘Bridge’ tekortschoot op het gebied van “beveiliging, communicatie en ondersteuning”. Hij was verbaasd toen hij zag dat het toestel internationale vluchten uitvoerde. Dat het vliegtuig essentiële beveiligingssystemen miste, mag geen verrassing heten: de ombouw werd namelijk uitgevoerd door een particulier bedrijf en niet door de Amerikaanse luchtmacht.

De United States Secret Service was er niet van overtuigd dat de VC-25B Bridge veilig genoeg was voor het vervoer van Donald Trump naar de NAVO-top in het “Sultanaat van Erdogan” (Turkije). Trump moest noodgedwongen terugvliegen met de verouderde VC-25A; het oudere model dat volgens hem onderdeed voor het nieuwe toestel. Nu is aan het licht gekomen dat de Amerikaanse overheid de president liet vliegen in een toestel dat de nodige beschermingsmiddelen miste. The New York Times wijst er terecht op dat de VC-25B Bridge in feite een civiele B747-8 is met enkele verbeteringen – verbeteringen die volgens Frank Kendall echter onvoldoende zijn om hetzelfde veiligheidsniveau te bereiken als bij de oudere VC-25A.

Bestrijd Trump met een socialistisch alternatief

Revolutionair socialisten begrijpen dat velen zich verraden, vervreemd en in de steek gelaten voelen. De ”American Dream” is een leugen, een kapitalistisch propagandaverhaal dat beweert dat iedereen rijk kan worden door hard te werken. Zo werkt het kapitalisme niet. Het systeem is gemaakt voor miljardairs en miljonairs: de heersende klasse die onze economie en politici in handen heeft. Daarom zeggen socialisten dat we een systeem nodig hebben dat de miljoenen dient, niet de miljonairs. Een dergelijk systeem moet een einde maken aan het privébezit van de productiemiddelen. Het moet een einde maken aan de rijkdom van miljardairs zoals Trump, Musk en anderen. Om het kapitalisme af te schaffen, moeten werkenden inzien dat ze in dit systeem altijd aan het kortste eind zullen trekken.

Het alternatief is niet liberalisme of sociaaldemocratie. Liberalen maken deel uit van het kapitalistische systeem en sociaaldemocraten geloven ten onrechte dat ze het kapitalisme kunnen reguleren. Regulering klinkt mooi, maar in een geglobaliseerde wereld verplaatsen kapitalisten simpelweg banen en productie om hun winsten veilig te stellen. Ook maakt de sociaaldemocratie geen einde aan de kapitalistische greep op onze samenleving. Kapitalisten zouden nog steeds de arbeid van werknemers en de door hen geproduceerde rijkdom kunnen toe-eigenen. Hogere belastingen voor de rijken en regulering kunnen hun hebzucht weliswaar beperken, maar ze maken geen einde aan de machtsstructuren die wij willen afbreken.

Wat kan er in de VS worden gedaan? Amerikaanse werkenden hebben een nieuwe partij nodig. Die partij kan niet de Democratische Partij zijn, die wordt geleid door pro-kapitalistische figuren. Andere linkse partijen zijn te klein of te sektarisch om een ​​socialistisch alternatief te bieden. De Communistische Partij van de USA (CPUSA) stelt geen kandidaten op tegen de Democraten. De Democratische Socialisten van Amerika (DSA) hadden een enorm potentieel, maar zelfs zij blijven vasthouden aan het verkeerde idee dat ze alleen binnen de Democratische Partij moeten werken. Het tweepartijensysteem heeft inderdaad een politieke situatie gecreëerd die uitsluitend in het voordeel is van de twee kapitalistische partijen. Maar links kan rechts niet verslaan door binnen een pro-kapitalistische politieke partij zoals de Democratische Partij te werken.

De strijd tegen Donald Trump en de Republikeinse Partij houdt in dat er een arbeiderspartij moet worden opgebouwd die alle kapitalistische politici kan verslaan, inclusief die van de Democratische Partij. Er is een enorm potentieel voor de oprichting van een nieuwe arbeiderspartij. Wat momenteel ontbreekt, is de bereidheid van gevestigde linkse leiders om zich los te maken van de Democratische Partij. Figuren als Bernie Sanders en Alexandria Ocasio-Cortez zijn de Democraten trouw gebleven. Daarom is de enorme woede onder de werkende klasse niet omgezet in een strijd voor een socialistisch alternatief.

Revolutionair socialisten zeggen:

• Schaf ICE en Agenda 2025 af
• Ontmasker de corruptie van het Trump-regime
• Stop de oorlog tegen Iran
• De DSA moet stoppen met werken binnen de Democratische Partij
• Socialisten moeten zich verenigen in een arbeiderspartij die het tweepartijensysteem kan doorbreken
• Maak een einde aan armoede en ongelijkheid door onteigening van de heersende klasse
• Voor een Unie van Socialistische Staten van Amerika

Vertrouwen op sociaaldemocratische partijen zoals PRO (ex-PvdA/GL), SP of PvdD is helaas utopisch. De sociaaldemocratie is al bijna 40 jaar geen strijdbare kracht meer en ook de SP is sinds 2010 in een diepe neergang. Zonder een duidelijk socialistisch antwoord op de huidige crisis, wint politiek links geen steun onder werkenden. De rechtse populisten hebben bewezen in het PVV kabinet van Dick Schoof, dat ze net zo kapitalistisch zijn als de gevestigde partijen. Ook kabinetten met JA21 of FvD in het ergste geval, zouden werkenden en baanlozen laten betalen voor de crisis van het systeem.

Daarom moeten we ons richten op strijd, solidariteit en socialisme.

Socialistisch Alternatief zegt:

• Nee tegen dit minderheidskabinet
• Nee tegen de kapitalistische inflatie en verhoogde lasten
• Stop de aanvallen op de WW en WIA
• Geen 5% voor de NAVO
• Nederland moet het Trump regime afkeuren en bevechten
• Stop alle politieke steun voor de Staat Israël
• Solidariteit met vluchtelingen en asielzoekers, de vijand is het kapitalisme!

Kom protesteren eind juni

Eind juni organiseert de FNV verschillende protesten in steden. Dit zijn de datums waarop de FNV werkenden en baanlozen oproept om samen te komen:

• Amsterdam: 23 juni
• Eindhoven: 26 juni
• Groningen: 25 juni
• Nijmegen: 27 juni
• Rotterdam 27 juni
• Utrecht 25 juni
• Schiphol 22 juni

Revolutionair socialisten weten dat een grote meerderheid van werkenden de acties van de FNV zal steunen. Want dit minderheidskabinet vertegenwoordigd slechts 4,6 miljoen stemmers, die stemde op D66, VVD en CDA in 2025. 6 miljoen hebben niet op deze partijen gestemd of helemaal niet. Zelfs de D66 stemmers hadden eigenlijk geen VVD koers gewild, maar Rob Jetten is nou eenmaal geen linkse politicus. Dat is het dilemma van D66 types, ze kunnen niet buiten de kaders van de kapitalistische maatschappij denken en hun leiding is ondertussen zo verrechtst dat er van dat progressieve liberalisme uit de jaren 60 niets meer over is.

Ondertussen probeert extreemrechts de aandacht af te leiden door migranten en asielzoekers aan te wijzen als de grote schuldigen. Dat is hun taak als hulptroepen van het kapitalisme, afleiden van de reëel problemen om de werkende klasse te verdelen. De FNV moet daarom de strijd opvoeren en daarnaast de solidariteit tussen werkenden en baanlozen duidelijk maken. Als laatste is de strijd voor systeemverandering essentieel.

Wij geloven niet dat we binnen dit systeem de tekorten kunnen opvangen. Er is nooit genoeg omdat de werkende klasse niet beschikt over de welvaart die wij maken. Types zoals Elon Musk beheersen de menselijke welvaart en het is daarom dat wij pleiten voor het socialisme. Democratische controle van onderaf en planning voor het welzijn van iedereen, niet voor een minderheid aan bezitters.

Sluit je daarom aan bij Socialistisch Alternatief en laten we de klassenstrijd versterken!

Het gaat goed fout met de biodiversiteit in Nederlandse rivieren en beken

Wereld Natuur Fonds (WWF-NL), SoortenNL en Sovon in het Living Planet Report waarschuwen voor een achteruitgang in de biodiversiteit. Natuurlijk doet dat rechtse politici en personen niets. Het milieu staat niet hoog op hun agenda. Marktwerking, speculatie, fabrieken, fossiele brandstof, alles wat het milieu vervuilt is voor rechtse types belangrijker. Populistisch rechts gaat nog verder en doet zelfs alsof er geen klimaatverandering bestaat, de neergang van de biodiversiteit wordt keihard ontkent.

Complotdenkers beweren dat het Wereld Natuur Fonds deel is van de ’’links-liberale wereld elite’’ die ons een ecologische levensstijl willen op dwingen. Revolutionair socialisten ontkennen dat. Wij zeggen dat de klimaatverandering niet individueel opgelost kan worden. Het is heel mooi als welvarende Nederlanders zich groener kunnen gedragen, maar modale werkenden hebben vaak niet het geld om zich ecologisch te gedragen. Elektrisch auto rijden is voor velen te duur, zonnepanelen op dak kunnen alleen als je ook een huis bezit en je huis goed isoleren kost ook geld.

Het is waar dat de leden van PRO vaak behoren tot een progressieve laag van de heersende klasse. Dat zijn types met hoge salarissen en dus het geld hebben om hun ecologische voetafdruk te beperken. Maar werkenden en met name baanlozen hebben die luxe niet. Ecologische producten zijn vaak duurder en in deze tijd waarin elk jaar de lasten hoger worden, wordt de keus eerder gemaakt voor wat goedkoper is dan wat ecologisch beter zou zijn.

Bewust geen milieubeleid de laatste 15 jaar

De Tweede Kamer (waarin politiek rechts een meerderheid heeft) stemde deze maand in met het afzwakken van de Europese regels voor het beschermen van mens, dier en milieu. Hierdoor mogen kapitalisten straks meer chemische stoffen produceren. Ook mogen verboden pesticiden tot drie jaar langer verkocht worden. Daarnaast wordt de definitie van biologische middelen verruimd, terwijl duidelijke waarborgen en monitoring ontbreken. Doordat politiek rechts een meerderheid heeft, stemt Nederland in met het afzwakken van de Europese regelgeving en neemt het risico op millevervuiling toe, want kapitalisten geven niets om biodiversiteit ook maken ze ecologische reclame.

Doordat de kabinetten van Mark Rutte geen millebeleid hadden zijn door bestrijdingsmiddelen, PFAS-vervuiling, te hoge stikstofconcentraties en invasieve soorten als de Amerikaanse rivierkreeft, veel beken en rivieren nu slechter dan voor 2010. Zoetwatergebieden lijden door klimaatverandering en aangezien de overheid niets doet, loopt ook de mens gevaar. Want wij hebben zoet water nodig om te leven. Nederland is verplicht om een werkend milieubeleid te hanteren van de EU, maar we weten allemaal dat de Europese Unie niet bepaald het boegbeeld is voor ecologie.

’’Voor echt herstel moeten we een heel watersysteem herstellen. Waterkwaliteit, ruimte, verbinding en beheer moeten hiervoor samen worden aangepakt’’ schrijft het WWF. Probleem is dat onze kapitalistische overheid geen politiek wil heeft. Want eigenlijk is onze overheid een bureaucratisch instituut geworden, dat wel regels opstelt maar dan verwacht dat bedrijven die zelfstandig naleven. Er is geen expertise, geen toezicht, geen beleid sinds 2010. Dit is een doelbewust resultaat van neoliberale regeringen die helemaal teruglopen naar Ruud Lubbers. Hij was de eerste neoliberale premier die vond dat de overheid zich moest terugtrekken uit de samenleving. Wim Kok zou dit voortzetten en we kennen allemaal de ellende van Balkenende en Rutte.

Energietransitie en klimaatbeleid gaan niet samen met het kapitalisme

Groene types van Progressief Nederland denken dat ze de energietransitie en de klimaatproblemen binnen het kapitalisme kunnen oplossen. Alsof bedrijven zomaar bereid zullen zijn om meer aandacht te geven aan het milieu dat ze vervuilen. Zelfs met een overheid die weer actief wordt, zullen de kapitalisten zeggen dat hun concurrentiepositie verslechterd door milieu regels. In de grote kapitalistische concurrentie hebben westerse bedrijven last van eco-regels. De kapitalisten in het oosten (met name India, China en elders) juist weer niet. Zij mogen het klimaat vervuilen omdat diens regeringen geen waarde hechten aan vervuiling. Dit vervuilingskapitalisme is de normaalste gang van zaken in veel landen, waar werkenden ook meer bezig zijn met overleven dan met het milieu.

De energietransitie lossen we ook niet op onder het kapitalisme. Elektrische auto’s zijn niet het antwoord op fossiele brandstoffen. Want elektriciteit moet worden opgewekt en ook daarin willen kapitalisten een slaatje mee prikken. Uiteindelijk draait alles om geld en het zogenaamde ecologische kapitalisme (populair bij PRO en PvdD) is een illusie. Werkenden en baanlozen hebben al moeite in het westen, dan helpt het niet om ze lastig te vallen met woorden zoals ‘’jij moet minder vlees eten’’ of ’’jij moet meer aan het milieu denken’’. We moeten collectief werken aan een ander energiesysteem. Dit is niet mogelijk onder het kapitalisme, dat juist individualistisch denkt en ook de last bij individuen legt.

Wij eisen socialistisch oplossingen tegen de klimaatverandering

Wij staan voor socialistische veranderingen en dat houdt in dat we pleiten voor een einde aan het privé bezit van bedrijven die verantwoordelijk zijn voor millevervuiling. Door onze economie democratisch te plannen kunnen we kijken wat nodig is om de biodiversiteit te versterken. Het kapitalisme beperkt de mogelijkheden, omdat het alles tegenhoudt wat hun hebzucht in de weg staat. Bedenk dat elektrisch autorijden al 100 jaar geleden kon, alleen de autofabrikanten zagen meer winst in fossiele brandstof (wat goedkoper was). Slechts 100 grote bedrijven zijn wereldwijd verantwoordelijk voor 50% van alle uitstoot. Door het in gebruik nemen van datacentrums voor kunstmatige intelligentie (AI) komen er nog meer broeikasgassen vrij.

Wij staan voor de nationalisatie van grote bedrijven en hun productie afstemmen voor de behoefden van mens, dier en natuur. Dit houdt niet in dat wij individuen gaan dwingen om groen te zijn. Groene producten zullen juist goedkoper worden en ook ecologische alternatieven zullen betaalbaar zijn. Het openbaarvervoer wordt gratis, werkenden met huurwoningen zullen ook die kunnen isoleren en gebruik kunnen maken van zonnepanelen. Als de werkende klasse eenmaal de controle over de samenleving heeft (socialisme) zullen alle beperkingen die het kapitalisme ons nu nog oplegt verdwijnen.

Artikel vertaald uit het Engels van Revolutionary Socialist Media door Google

Israëlische kapers (piraten) in dienst van westers imperialisme

De Israëlische marine is de-facto een piratenvloot. Ze opereert buiten het internationaal recht en meent het recht te hebben schepen te kapen die haar niet bevallen. De Israëlische piraten richten zich vaak op schepen die opereren onder de vlag van de Free Gaza Movement, een coalitie van mensenrechtenactivisten en pro-Palestijnse groeperingen die is opgericht om de blokkade van de Gaza Strook door Egypte en Israël te doorbreken en de situatie van de Palestijnen daar onder de aandacht te brengen.

De Free Gaza Movement wordt tegengewerkt door de Staat Israël en haar bondgenoten zoals de Verenigde Staten van Amerika, de Europese Unie, de Republiek Turkije, de Arabische Republiek Egypte en Canada, omdat ze proberen de illegale blokkade en bezetting van de Gaza Strook te doorbreken. Hoewel pro-zionistische kapitalistische regeringen zich tegen de Free Gaza Movement keren, steunen miljoenen werkenden en jongeren wereldwijd de beweging. Daarom is de Gaza Freedom Flotilla opgericht om de blokkade symbolisch te doorbreken.

Itamar Ben-Gvir kleineert gevangengenomen activisten

Israëlische minister: Itamar Ben-Gvir is een Joodse nationalist. Sinds maart 2022 is hij minister van Nationale Veiligheid in de genocidale regering van Benjamin Netanyahu. Het was Ben-Gvir die samen met Netanyahu de genocide in de Gaza Strook organiseerde na de Palestijnse uitbraak in oktober 2023. Aanvankelijk beweerde het Israëlische leger dat ze in 2025 “slechts 6.000” Palestijnse burgers hadden gedood. Maar na overweldigend bewijsmateriaal erkenden Netanyahu en Ben-Gvir dat hun operaties in Gaza minstens 74.000 Palestijnen het leven hadden gekost. Revolutionair socialisten denken dat dit aantal veel hoger zou kunnen liggen.

Ben-Gvir is niet alleen een Joodse nationalist, maar ook een racist en een overtuigde zionist. Voordat hij minister van Nationale Veiligheid werd, verdedigde Itamar Ben-Gvir als advocaat Israëliërs die extreemrechts nationalisme en anti-Arabische vooroordelen verspreidden. Otzma Yehudit is de politieke partij van Ben-Gvir. De partij verdedigt het idee dat de Staat Israël het recht heeft om Palestijns gebied te bezetten en te annexeren. Otzma Yehudit verspreidt anti-Arabisch racisme en is gelieerd aan de verboden Kach, een openlijk Joodse fascistische beweging die zelfs door de Staat Israël in 1994 werd verboden.

Nadat activisten van de Gaza Freedom Flotilla in mei 2026 waren aangevallen en gevangengenomen door Israëlische piraten, werden ze voorgeleid aan de extreemrechtse minister van Nationale Veiligheid. Gedwongen om hun hoofd te buigen, zwaaide Itamar Ben-Gvir met de Israëlische vlag en eiste dat de activisten voor lange tijd gevangen zouden worden gezet. Na jarenlang de piratenaanvallen te hebben genegeerd, durfde één Europees land eindelijk actie te ondernemen tegen Israël. Frankrijk plaatste Itamar Ben-Gvir op een zwarte lijst, na zijn beledigende opmerkingen aan het adres van de gevangengenomen activisten.

Massale sancties tegen de Staat Israël

Revolutionair socialisten verwerpen de Staat Israël. Deze extreemrechtse, etnisch-nationalistische staat heeft sinds 1948: dood en verderf veroorzaakt onder Palestijnen. We kunnen zeggen dat meer dan 174.000 Palestijnen zijn vermoord door Israëlische soldaten en kolonialisten sinds de oprichting van de zionistische staat. Tegelijkertijd stierven 24.000 Israëliërs in reactie op de bezetting. Het aantal Palestijnse doden zou zelfs kunnen oplopen tot 200.000 in totaal, omdat we geen toegang hebben tot de Gaza Strook. We weten niet hoeveel doden er nog meer begraven liggen onder de puinhopen van steden als Rafah, Gaza-stad, Khan Yunis en Jabalia.

Dankzij het Amerikaanse en Europese imperialisme kan de Staat Israël elk schip aanvallen dat het waagt om voorraden te brengen naar de lijdende bevolking van de Gaza Strook. We weten dat de WHO in september 2025 meldde dat 361 Palestijnen waren overleden aan ondervoeding, waaronder 130 kinderen. Dit is het directe gevolg van mensen als Itamar Ben-Gvir en Benjamin Netanyahu. Deze extreemrechtse extremisten hebben dood en verderf gezaaid, zoals alleen brute regimes als die van de Verenigde Staten van Amerika of de Russische Federatie dat kunnen. Dit komt doordat het zionisme een etnisch-nationalistische ideologie is, gebaseerd op het idee dat Joden superieur zijn en daarom boven de Arabieren staan.

Het is deze mentaliteit die leidde tot de vernietiging van een standbeeld van Jezus Christus aan het kruis in bezet Libanon door soldaten van het Israëlische leger. Deze mentaliteit van etnische superioriteit was de oorzaak van de Holocaust tussen 1941 en 1945. Het is diep ironisch dat de nakomelingen van de Europese Joden die door het nazisme werden uitgeroeid, nu precies datgene zijn geworden wat hun grootouders hebben meegemaakt. Het is dan ook geen verrassing dat veel Holocaust overlevenden na 1967 kritisch werden over de Staat Israël. Dit geldt onder andere voor:

• Hajo Meyer: overlevende van Auschwitz die het Israëlische beleid ten opzichte van de Palestijnen fel bekritiseerde.
• Marek Edelman: een van de leiders van de opstand in het getto van Warschau; later bekritiseerde hij het Israëlische nationalisme en betuigde hij zijn solidariteit met de Palestijnen.
• Felicia Langer: Holocaustoverlevende die bekend werd door haar verdediging van Palestijnen in Israëlische rechtbanken.
• Hedy Epstein: voorvechter van Palestijnse rechten en criticus van het Israëlische bezettingsbeleid.
• Ruchama Marton: Holocaustoverlevende en oprichtster van Physicians for Human Rights – Israël.
• Israel Shahak: Overlevende van Bergen-Belsen die later een criticus werd van het Israëlische staatsbeleid.
• Yehuda Elkana: Bekritiseerde wat hij zag als het politieke gebruik van de herinnering aan de Holocaust in Israël.

Ons alternatief voor de genocidale Staat Israël en de mislukte Staat Palestina is socialisme. We pleiten niet voor één of twee socialistische staten; dat is aan de werkende klasse van beide gemeenschappen om te beslissen. Wat essentieel is, is dat de bezetting eindigt en dat de zionistische staat wordt afgeschaft. We eisen ook dat de corrupte FATAH-regering (Mahmoud Abbas) wordt afgezet, omdat FATAH een dienaar is van de Israëlische bezetters.

Een socialistisch Israël/Palestina betekent de onteigening van de kapitalistische klasse, de arrestatie van figuren als Itamar Ben-Gvir en Benjamin Netanyahu en een einde aan het Joodse etnische nationalisme.

 

Cuba tot 1991

Van 1961 tot 1991 werd Cuba financieel gesteund door de Sovjet-Unie. Die kochten Cubaanse producten voor veel meer dan de officiële markt prijzen. Daardoor kon het land zich ontwikkelen ondanks het Amerikaanse handelsembargo. Het grootste nadeel van het eiland is hun geografische locatie. Cuba ligt pal voor de VS en dat was ook diens grootste handelspartner. Maar tussen 1959 en 1961 verslechterde de relatie tussen de twee landen, omdat de VS alles in het werk stelde om de revolutionaire regering van Fidel Castro omver te werpen. John F. Kennedy steunde een contrarevolutionaire invasie, de bekende invasie van de Varkensbaai door 1500 anticommunisten.

Na deze mislukte contrarevolutie stelde Fidel Castro zich volledig in dienst van het Russische stalinisme. Dit zorgde voor frictie tussen hem en Che Guevara die Cuba in 1965 verliet. De Cubaanse staatsbureaucratie werd verenigd in de Communistische Partij van Cuba (PCC). Een partij die door Fidel Castro in het leven was geroepen en tot de jaren 70 niet echt een leidende functie had. Eigenlijk werden tot 2008 alle politieke besluiten door Fidel Castro en Raul Castro op militaristische manier genomen, zonder veel inbreng van de PCC bonzen.

Toen viel het Russische stalinisme in elkaar en verloor Cuba haar grootste bondgenoot. Kapitalistisch Rusland ging markt prijzen eisen en daardoor liep Cuba veel inkomsten mis. Door het handelsembargo van de Amerikanen durven veel ondernemers ook geen handel te voeren met het eiland. Ze zijn veel te bang om op een Amerikaanse zwarte lijst te komen. De VS waren nog steeds de grootste economie van de wereld in 1991.

Cuba tussen 1991 en 2021

Fidel Castro besloot om deels toe te geven aan het kapitalisme. Er kwam een tweede munteenheid en westerse bedrijven mochten hotels gaan bouwen in samenwerking met Cubaanse staatsbedrijven. Dit zorgde voor een groeiende ongelijkheid tussen Cubanen die leefde op een laag staatssalaris en die Cubanen, die via het toerisme hogere lonen konden krijgen. Nadat Fidel Castro aftrad als partijleider en staatspresident, werd Raul Castro de nieuwe leider. Deze jongere Castro nam meer markt hervormingen. Dit is ironisch omdat Raul juist volledig in de ban van het marxisme-leninisme (stalinisme) was geweest al voor de Cubaanse revolutie in 1959, terwijl Fidel meer een burgerlijke democraat was.

Tussen 2008 en 2026 werden meer markt hervormingen gemaakt. Kleine ondernemingen werden legaal en Cubanen mochten buitenlandse producten kopen. Hierdoor groeide een laag van kapitalisten die door bezit en connectie meer welvaart hadden dan modale werkenden. Cuba kreeg langzaam een staatskapitalistische economie, waarbij de markt meer te zeggen kreeg. Raul Castro stopte met het presidentschap in 2021. Hij werd opgevolgd door Miguel Díaz-Canel die vooral naar het Chinese model kijkt.

Cuba staat in het kamp van het oosterse imperialisme in de huidige Koude Oorlog. Dit heeft meer te maken met het feit dat Cuba afhankelijk is van Russische en Chinese handel. Hierdoor steunt Miguel Díaz-Canel de lijn van landen zoals Rusland en China, in zaken Oekraïne en Taiwan. Sinds Donald Trump opnieuw president van de VS geworden is, zijn de imperialisten van plan om het eiland onder hun heerschappij te brengen. Dit doen ze door landen zoals Mexico te bedreigen en openlijk te praten over een nieuwe invasie van de Republiek Cuba.

Cuba na Covid-19

Het eiland werd zwaar geraakt door Covid-19. Eigenlijk is Cuba economisch nooit hersteld. Toerisme is niet op het niveau van voor de pandemie en hierdoor hebben velen hun baan verloren. Een mix van sancties, inefficiëntie, dictatuur, lage lonen, energieproblemen en klimaatverandering, zorgen nu voor zoveel ellende. Barack Obama leek even te willen praten over een einde aan het handelsembargo, maar nadat Donald Trump kwam bleef alles bij het oude. Ook Joe Biden wilden het misdadige embargo niet opheffen.

Dit zijn de grootste problemen voor het eiland:

• Amerikaanse sancties (het handelsembargo)
• Inefficiënte planning van de economie
• Dictatoriale overheid die kritiek censureert
• Massale emigratie, veel Cubanen proberen te vluchten door armoede
• Energieproblemen, veel energiecentrales zijn zwaar verouderd.
• Lage lonen en armoede, de meest Cubanen verdienen nog geen 30 euro per maand
• Afhankelijkheid van buitenlandse partners, dit is vooral na 2020 verminderd
• Klimaat en natuurrampen, er zijn meer orkanen die de landbouw zwarte schade toebrengen

Al deze problemen worden in de schoenen van de Communistische Partij van Cuba geworpen door het Amerikaanse imperialisme. Die geven de Cubaanse overheid de schuld van alles. Dit is echter slechts deels de waarheid. Cuba is geen vrije samenleving en werkenden hebben niet de politieke vrijheid om zich tegen de regering te keren. Maar ook een democratische regering zou het niet beter maken. Want veel problemen zijn gekoppeld aan het handelsembargo en de afhankelijkheid hierdoor van landen die in werkelijkheid niets geven om Cuba.

Donald Trump wil Raul Castro oppakken

Het Amerikaanse imperialisme heeft gezegd dat ze de hoogbejaarde Raul Castro willen oppakken. Castro is sinds 2021 nog maar weinig in het openbaar gezien. Toch denken de imperialisten dat ze het recht hebben om deze man op te pakken, terwijl Raul Castro eigenlijk veel toegegeven heeft aan het kapitalisme tussen 2008 en 2021. Maar daar draait het bij Donald Trump niet om. De extreemrechtse president hoopt door te hetze tegen Cuba, hij politieke steun wint bij de 2,9 miljoen mensen van Cubaanse afkomst in de VS. Deze groep is vooral anticommunistisch en reactionair, omdat ze afstammen van de Cubaanse kapitalistenklasse die door Fidel Castro onteigend werd.

Donald Trump staat er erg slecht voor in de peilingen. Amerikanen zijn terecht boos omdat de economie slecht loopt en werkenden merken dat hun leven alleen maar slechter wordt onder de heerschappij van de Republikeinse Partij. Met imperialistische interventies en oorlogen proberen de Republikeinen om hun falend beleid te maskeren. Venezuela, Iran, Cuba, die staan nu in het vizier sinds 2026. Trump heeft al een staatshoofd ontvoert en een oorlog begonnen, gaat hij ook Raul Castro ontvoeren?

Revolutionair socialisten staan aan de kant van werkenden en baanlozen in de landen Venezuela, Iran en Cuba. Dit betekent niet dat we politieke steun geven aan de regimes die daar aan de macht zijn. Wij verwerpen de ondemocratische overheden en hun dictatoriale politiek. Maar het is niet aan de hypocriete imperialisten om te bepalen welke dictatuur mag bestaan en welke niet. Voor de duidelijkheid; de VS heeft geen probleem met dictaturen, zolang die dansen naar de wil van Donald Trump, zoals Venezuela al doet.

Wat is onze taak?

Het is onze taak om solidair te zijn en het imperialisme te bevechten. Dat bekent onze afkeer van de Amerikaanse regering duidelijk maken. Rob Jetten is echter een schoothondje van Washington DC en zijn voorganger is benoemd tot Opper Slijmbal van de NAVO. Het is walgelijk om te zien hoe Mark Rutte slijmt bij Donald Trump, omdat hij weet hoe weinig de NAVO voorstelt zonder de Amerikaanse expertise, wapens en commandostructuur. Rutte heeft het ook zelf gezegd; ”De NAVO is een platform voor de VS om hun macht te projecteren op het wereldtoneel”

Cuba verdient onze solidariteit. Maar, wij steunen niet de Communistische Partij van Cuba (PCC) en hun staatskapitalistische richting sinds 2008. Ook de nieuwe grondwet die is ingevoerd geeft de jonge kapitalistenklasse meer macht. Dit toont waarom alleen het socialisme de groeiende ongelijkheid kan stoppen. Maar dat betekent dat er politieke en economische veranderingen moeten komen. Cubanen zullen de macht moeten grijpen en dat kan alleen als er een revolutionaire organisatie komt, die de PCC bureaucratie omver kan werpen.

Dat kan enkel een revolutionaire partij van de werkende klasse zijn. Een partij geworteld in de Cubaanse werkende klasse, geleid door werkenden voor werkenden! Een partij zonder privileges voor bestuurders en posities die gerouleerd worden. De generatie die de revolutie in 1959 steunde is nu bejaard en niet meer in staat om leiding te geven. Die huidige generatie PCC bonzen (zoals Miguel Díaz-Canel) wil vooral hun privileges en politieke macht behouden. Ze geven niets om de werkende klasse en hun problemen.

Het is aan Cubaanse werkenden om een revolutionaire partij op te zetten. Dit is lastig gezien de enorme armoede, dictatuur en verslechterde situatie. Zonder een klassenbewustzijn is de werkende klasse lam en niet in staat tot revolutie. Daarom zullen revolutionair socialisten zich moeten richten op het versterken van het klassenbewustzijn.

We gaan niet ontkennen dat dit een grote opgave is. Cubanen werken om te overleven en zullen niet gericht zijn op revolutie. Toch is dat de enigste weg voorwaarts, hoe moeilijk en onbereikbaar dat nu lijkt.

Artikel door Jorein Versteege

Alles draait op de arbeid van miljoenen, alleen pikken die daar niet de vruchten van

De kapitalistische economie draait op de werkende klasse. Want zonder werkenden kunnen de bezitters niet in rijkdom leven. Zonder werkenden zakt de hele piramide van het kapitalisme in elkaar. Daarom moeten de bezitters (de kapitalisten) werkenden dom houden. Niet dom in de zin dat ze geen kennis bezitten, maar politiek verward en niet in staat om te beseffen dat hun klasse in staat is om de bezittende klasse omver te werpen.

Het lage klassenbewustzijn helpt het kapitalisme. Het kan hierdoor werkenden tegen elkaar op zetten. Dat is met name de taak van de kapitalistische hulptroepen, de rechtse populisten. Die beweren op te komen voor werkenden, maar voeren hetze tegen de zwaksten om werkenden juist weg te houden van de klassenstrijd. De commerciële media en overheid doen hieraan mee, omdat deze in dienst staan van de kapitalisten. Het is hun taak om werkenden en baanlozen niet te onderwijzen in hun eigen kracht.

Werkenden krijgen onder de huidige machtsstructuren niet de vruchten van hun arbeid. Ze worden uitgebuit, zelfs indien ze modaal of bovenmodaal verdienen. Want een werkgever betaald een werknemer nooit naar zijn/haar/hun echte waarden. Dat werkenden kunnen rondkomen en niet allemaal in relatieve armoede leven (zoals dat rond 1800 nog het geval was), is te danken aan de klassenstrijd van onze voorouders. Die vochten via de sociaaldemocratie voor leefbare lonen en ARBO wetten. Helaas heeft diezelfde sociaaldemocratie uiteindelijk (vooral na 1991) de klassenstrijd opgegeven en werkt niet meer voor de heerschappij van de werkende klasse.

Democratische controle van onderaf

Anders dan de heersende opvatting, is socialisme niet het idee van meer overheid of totale overheid. Revolutionair socialisten uit de anti-stalinistische traditie van het marxisme, hebben de sociaaldemocratie en het stalinisme bekritiseerd. Ook in 2026 wijzen we erop dat meer of minder overheid ons niet richting democratische controle helpen. Socialisme bereikt je niet door meer overheidsregels op te stellen om het kapitalisme te beperken. We zullen dus het kapitalisme moeten afschaffen, dat betekent een einde aan het privé bezit van grote bedrijven!

Het kapitalisme maakt daar een enorm drama van. Alsof onteigeningen een grote misdaad zijn en binnen de markt economie is dat ook zo. Want het bezit van een bedrijf wordt gezien als de grootste vrijheid. Wij verwerpen die normen, omdat ze werkenden en baanlozen niet van dienst zijn. Echter om de kapitalistische hebzucht te vernietigen is controle nodig over de bedrijven die onze maatschappij besturen.

Wij pleiten voor nationalisaties onder arbeiderszelfbestuur. Dit houdt in dat de bezittende klasse onteigend wordt en democratische controle terecht komt bij raden van werkenden. Niet alle bedrijven worden meteen genationaliseerd. Kleine ondernemers of eenmanszaken hebben nauwelijks economische macht. We pleiten daarom voor de nationalisatie van de grootste bedrijven die de Nederlandse economie controleren en domineren. Dat zijn in 2026 bijvoorbeeld:

1. ING Group – een van de grootste banken van Europa, actief wereldwijd.
2. Rabobank – sterk in landbouwfinanciering en voedselketens.
3. ABN AMRO – grote speler in retail- en zakelijke bankdiensten.
4. Shell – historisch een van de grootste energiebedrijven ter wereld.
5. Vitol – een van ’s werelds grootste onafhankelijke oliehandelaren.
6. Unilever – voedingsmiddelen, verzorging en huishoudproducten wereldwijd.
7. Ahold Delhaize – eigenaar van supermarktketens zoals Albert Heijn.
8. ASML – cruciaal voor de wereldwijde chipindustrie (lithografiemachines).
9. NXP Semiconductors – chips voor auto’s, beveiliging en IoT.
10. Prosus – grote investeerder in tech (o.a. Tencent).
11. Royal Vopak – opslag en overslag van olie en chemicaliën.
12. Boskalis – wereldwijd actief in baggeren en maritieme projecten.
13. FrieslandCampina – wereldwijd zuivelbedrijf.
14. Heineken – een van de grootste bierbrouwers ter wereld.

Al deze bedrijven werken niet voor het welzijn van onze samenleving, ze werken voor kapitalisten. Die kapitalisten willen maar één ding, winst zien voor hun aandelen. Daarom is het de taak van elk bedrijf om winsten te maken voor diens bezitters. Wij hebben een hele andere visie. Wij vinden dat winsten toebehoren aan de gemeenschap waarin bedrijven werken en dus zijn we anti-kapitalisten!

Kan socialisme in Nederland?

Als men over socialisme praat dan krijg je vaak te horen dat dit niet werkt. De bezittende klasse heeft miljoenen weten te overtuigen dat enkel hun systeem werkt. Toch is het vertrouwen in het kapitalisme aangetast. Steeds meer Nederlandse werkenden voelen dat het systeem niet werkt. Alleen koppelen ze dit nog niet samen aan de noodzaak voor een socialistisch alternatief. Dit komt ook omdat politiek links dit niet benoemt. Links zit muurvast in sociaaldemocratische opvattingen en durft niet verder te kijken dan de bestaande machtsstructuren.

Het is onze taak om het klassenbewustzijn aan te wakkeren. Om werkenden en baanlozen te laten zien dat onder het kapitalisme, ze steeds verliezen. Onze kritiek gaat verder dan alleen de strijd voor leefbare lonen, maar ook om welke klasse de maatschappij, economie en politiek controleert. Wij revolutionair socialisten geloven niet in compromissen met progressieve delen van het kapitalisme. Wij zijn revolutionairen in de zin dat we een radicale breuk nastreven. Maar zo’n breuk kan enkel met steun van een meerderheid van werkenden en baanlozen in alle landen van de wereld.

Karl Marx heeft dit 159 jaar geleden al duidelijk gemaakt, hij leefde in de tijd van het vroeg kapitalisme (1800-1968). Sindsdien is veel maatschappelijk veranderd, maar niet de aard van het systeem. Hierdoor bezit 88% van de totale mensheid maar 15% van de totale financiële welvaart. Socialisme kan werken, omdat mensen in staat zijn tot meer dan wat heersers beweren. We hebben de slaven maatschappij en het feudalisme overwonnen, ook het vroeg kapitalisme is verleden tijd. Laten we nu ook met het laat kapitalisme afrekenen!

Revolutionairen en aanslagen

Moordaanslagen op monarchen en presidenten zijn niet onbekend bij revolutionairen. Vooral binnen anarchistische groepen heerste 126 jaar geleden, het idee dat je met individueel terrorisme de heersende klasse omver kon werpen. In het tsaristische Rusland voor 1917 waren er revolutionairen die geloofde in het plegen van aanslagen, op leden van de adel en de tsaristische aristocratie. Alexander II van Rusland stierf door een aanslag van de revolutionaire groep: ’’De Wil van het Volk’’. Ook in Europa hebben anarchisten aanslagen gepleegd. Luigi Lucheni maakte een einde aan het leven van Keizerin Elisabeth van Oostenrijk en Hongarije in 1889. Enkele jaren later werd ook de Franse president Sadi Carnot vermoord door de anarchist: Sante Geronimo Caserio.

Vladimir Lenin van de Russische Sociaal Democratische Arbeiders Partij (Bolsjewieken) sprak zich uit tegen het plegen van aanslagen. Lenin vond dat individueel terrorisme:

• Politiek ineffectief was
  Volgens hem veranderde het niets aan de machtsstructuur. Het doden van één leider (bijv. een tsaar of minister) liet het systeem zelf intact.

• De massa passief maakte
  Hij stelde dat zulke daden arbeiders en boeren juist toeschouwers maken, in plaats van actieve deelnemers aan een revolutie.

• Een verkeerde focus had
  In plaats van organisatie en klassenstrijd, richt terrorisme zich op spectaculaire acties die weinig structurele verandering brengen.

Dit houdt niet in dat Lenin vond dat geweld uit te sluiten is. Ook revolutionair socialisten in 2026 zijn geen pacifisten die vinden dat je nooit geweld moet gebruiken. In tijden van revolutie heeft de werkende klasse collectief het recht om zich tegen contrarevolutionair geweld te verzetten. De Iranese werkende klasse heeft het recht om zich tegen de sjiitische theocratie te verzetten, net zoals de Palestijnse werkenden dat mogen tegen de Israëlische kolonisten en diens machtsapparaat: de Staat Israël.

Doelwit Donald Trump

Op 26 april probeerde een gewapende man om Donald Trump te doden, tijdens een diner. Dit is de derde moordpoging die de extreemrechtse president overleefd heeft. In juli 2024 werd Trump aangevallen en in zijn oor geraakt. In september van dat jaar probeerde iemand hem op zijn golfclub dood te schieten, wat op tijd werd ontdekt. Dat sommigen denken dat ze Trump moeten doden om het leed dat hij veroorzaakt te stoppen is begrijpbaar. Daarnaast heeft de rechtse oorlogstiran slechts de steun van 39% van de Amerikaanse samenleving. Toch moeten wij individuele aanslagen afkeuren omdat ze (zoals Lenin opmerkte) politiek ineffectief zijn!

Rechtse propagandisten brullen meteen dat alle aanslagplegers uit het linkse kamp komen. Ook bij de moord op Pim Fortuyn kregen alle linkse Nederlanders de schuld. Onze voorloper Offensief schreef hierover in 2002: ’’De socialistische organisatie OFFENSIEF veroordeelt zonder enige reserves de schokkende moord op Pim Fortuyn. Fortuyn stond voor ideeën die diametraal tegenover onze beginselen staan. Echter, door zijn openhartige manier van spreken en recht voor de raap benadering, slaagde hij erin een totaal ingedutte politieke situatie wakker te schudden. Het is indrukwekkend hoe Fortuyn erin slaagde binnen korte tijd een enorme aanhang op te bouwen. Vooral onder die mensen die het gevoel hadden – terecht overigens – dat andere politici niet meer wisten wat er bij de bevolking speelt. Wij waren het absoluut oneens met de manier waarop Pim Fortuyn over migranten sprak’’

Bij de aanslagen op Donald Trump is echter helemaal geen bewijs dat de daders een links profiel hadden. Zelfs al hadden ze die wel, dan zouden revolutionair socialisten hun daden afkeuren, net zoals Vladimir Lenin individueel terrorisme afkeurde aan het einde van de 19de eeuw. Thomas Matthew Crooks die in juli 2024 probeerde om Donald Trump te doden stond geregistreerd als een Republikein, ook al had hij 15 dollar gedoneerd aan het Progressive Turnout Project van de Democratische Partij. Volgens zijn vader was Thomas mentaal instabiel en leed aan depressie door een pestverleden en drugsverslaving.

Waar veel daders 126 jaar geleden nog handelden uit politieke opvattingen is dat anno 2026 niet altijd het geval. Veel daders kunnen door mentale instabiliteit handelen. Het wapenbezit maakt het ook makkelijker in de VS. Ook al mogen mensen die mentaal lijden geen wapens bezitten, toont de realiteit dat dit juist wel het geval is. Onder rechtse Amerikanen is een wapen een statussymbool en je moet niet vreemd opkijken dat rechtse gezinnen meerdere wapens in huis hebben. Dan is maar één mentaal instabiel persoon nodig om een bloed pad te beginnen, zie de velen aanslagen op Amerikaanse scholen (meer dan 2.000 sinds 1970) door jongeren die lijden door een pestverleden en depressie.

Offensief uit 2002 heeft het mooi samengevat:

’’Socialisten strijden in de maatschappij van vandaag voor iedere verbetering, groot of klein die bevochten kan worden. Ja wij komen ook op voor bestrating van fietspaden, evengoed als voor een koopkrachtverbetering van uitkeringsgerechtigden. Daarbij moeten we rekening houden met de ongenoegens van de bevolking en daar richting aan geven. Maar in die strijd, klein en groot, proberen we mensen ongeacht taal, ras of afkomst bewust te maken en te organiseren voor de uiteindelijke confrontatie met de nu heersende klassen en het omverwerpen van de huidige maatschappij van het egoïstische kapitalisme’’

Artikel door Jorein Versteege

De oorsprong van FIDESZ

In maart 1988 werd de Alliantie van Jonge Democraten (FIDESZ) opgericht in de Hongaarse Volksrepubliek. De partij werd geleid door jonge anticommunisten die zich verzetten tegen het regime van de oude János Kádár. ​​Deze stalinistische leider had 32 jaar lang de Hongaarse Volksrepubliek geregeerd. In oktober 1989 gaf de stalinistische Hongaarse Socialistische Arbeiderspartij haar machtsmonopolie op. In de jaren na de val van het stalinisme veranderde de Alliantie van Jonge Democraten haar volledige naam in Hongaarse Civiele Alliantie. Dankzij de populistische retoriek van Viktor Orbán begon FIDESZ steun te verwerven onder de Hongaarse werkende klasse. Hoewel het een kapitalistische partij is, speelde de populistische partij in op de enorme desillusie van de jaren negentig. FIDESZ beweerde zich te verzetten tegen de privatisering en deregulering van de economie, die werden doorgevoerd door de liberalen en ex-stalinistische sociaaldemocraten.

Partijen die bezuinigingen voorstonden, zoals de liberale Alliantie van Vrije Democraten en de sociaaldemocratische Hongaarse Socialistische Partij, domineerden de politiek in de eerste tien jaar van het kapitalistische bewind in Hongarije. De liberalen en sociaaldemocraten waren allen voorstanders van schoktherapie en de vernietiging van publiek eigendom. De sociaaldemocratie speelde een zeer verraderlijke rol, aangezien miljoenen werkenden en baanlozen werden verraden door voormalige stalinistische types zoals Gyula Horn, László Kovács, István Hiller en uiteindelijk Ferenc Gyurcsány. Deze leiders hadden ooit het marxisme-leninisme (stalinisme) omarmd, toen de Hongaarse Socialistische Arbeiderspartij regeerde van 1957 tot 1989. Onder het kapitalisme na 1990 werden ze de meest loyale verdedigers van het neoliberalisme en de Europese Unie.

Viktor Orbán en de hernoemde Hongaarse Civiele Alliantie (FIDESZ) werden bekend als tegenstanders van deregulering en bezuinigingen. Met populisme en nationalisme speelden ze in op werkenden die zich in de steek gelaten voelden door de neoliberale politieke elite. In 1998 werd FIDESZ de grootste politieke partij en slaagde erin een coalitieregering te vormen met het Hongaars Democratisch Forum (MDF) en de Onafhankelijke Partij van Klein Aandeelhouders (FKGP). Zelfs zijn eerste regering werd geplaagd door corruptie: twee van Orbáns staatssecretarissen moesten aftreden vanwege hun betrokkenheid bij een omkoopschandaal rond de Amerikaanse militaire fabrikant Lockheed Martin Corporation.

In 2002 streed FIDESZ met de Hongaarse Socialistische Partij (MSZP). Onder leiding van Péter Medgyessy wist de MSZP een regering te vormen met de liberalen en dankzij een verhoging van de salarissen en pensioenen voor ambtenaren, wist de sociaaldemocratische partij hun stemmen te winnen. Maar werknemers die niet voor de staat werkten, voelden zich verraden en bleven loyaal aan Viktor Orbán en zijn populisten, die beweerden dat het oneerlijk was dat alleen ambtenaren een salarisverhoging kregen. Desondanks won de MSZP de verkiezingen van 2006 onder leiding van Ferenc Gyurcsány. In 2010 wist Viktor Orbán de sociaaldemocratische partij echter te slim af te zijn door een geheime geluidsopname van Gyurcsány te gebruiken. Op deze opname verklaarde de MSZP-leider openlijk dat de sociaaldemocraten hadden gelogen om kiezers te winnen.

De financiële crisis van 2008 trof Hongarije hard. FIDESZ kon de crisis en het feit dat de sociaaldemocratische regering de dictaten van het Europese kapitalisme uitvoerde, uitbuiten. Hoewel FIDESZ een kapitalistische partij is, beweert ze in haar propaganda op te komen voor de gewone man. FIDESZ wakkerde ook het Hongaarse etnisch nationalisme en antisemitisme aan. Ze beweerde dat joden en moslims Hongarije zouden overheersen als de “communistische” MSZP niet gestopt zou worden. Het is nog steeds erg populair onder rechtse politici en media om alles wat niet strookt met het rechtse nationalisme als “communistisch” te bestempelen.

FIDESZ aan de macht 2010-2026

Viktor Orbán won de algemene verkiezingen van 2010 en won verkiezing op verkiezing tot 2026. Hij versterkte de staatsmedia en gaf de controle over de commerciële media aan loyale kapitalisten. De oppositie ontmaskerde hem regelmatig, maar door hun verdeeldheid en het onvermogen om een ​​links alternatief te creëren, wist FIDESZ elke verkiezing te winnen met populisme en de mentaliteit van ”Wij tegen Hun”.  Donald Trump in de VS heeft veel elementen uit Orbáns handboek overgenomen. Ook hij speelde in op het typisch Amerikaanse chauvinisme en de “Wij tegen Hun” mentaliteit. Dit wordt in Hongarije vaak gebruikt, waarbij FIDESZ-politici beweren aan de zijde van het gewone volk te staan, ​​tegen de ”liberaal linkse elite”. In werkelijkheid zijn de elites van Hongarije de corrupte leden van FIDESZ en de Christendemocratische Volkspartij (KDNP), een reactionaire katholieke partij die Orbán volledig steunt in zijn christelijk nationalisme.

Sinds 2005 werken de christelijk-nationalisten samen met de Hongaarse Civiele Alliantie (FIDESZ). De FIDESZ-KDNP-alliantie bezorgde Viktor Orbán bij elke verkiezing sinds 2010 een ruime meerderheid. De enige extreemrechtse tegenstander van Orbán was de Beweging voor een Beter Hongarije (Jobbik). Deze partij speelde in op racisme, antisemitisme en dogmatisch etnisch nationalisme en was populair onder extreemrechtse jongeren die zich vervreemd voelden door het feit dat FIDESZ in de EU bleef. Tussen 2014 en 2022 werd Jobbik zelfs als radicaler rechts beschouwd dan de FIDESZ-KDNP-alliantie. Dit veranderde nadat Jobbik besloot gematigder te worden en zelfs samenwerkte met de liberale oppositie. Als reactie hierop gebruikt FIDESZ nu extreemrechtse retoriek en heeft Jobbik politieke steun verloren.

Ondanks het Hongaarse nationalisme, populisme en de retoriek tegen het liberalisme en de EU, heeft Viktor Orbán Hongarije nooit uit de Europese Unie gehaald. Zijn verzet blijft bij retoriek; Hongarije blijft toegewijd aan de gemeenschappelijke Europese kapitalistische markt en alle ongelijkheid die deze voor Hongaarse werkenden creëert. Het is ook een feit dat Hongarije veel geld uit Brussel heeft ontvangen. Over de periode van 2004 tot en met 2026 heeft Hongarije naar schatting in totaal ongeveer € 90 miljard tot € 95 miljard van de Europese Unie ontvangen. Daarom heeft Orban nooit gedaan aan een uitreding uit de EU, omdat zijn land enorm veel subsidies ontvangt van de unie die hij zo verafschuwde.

De verkiezingen in Hongarije zijn vrij, maar niet eerlijk.

De Europese Unie heeft de volgende redenen hiervoor aangevoerd:

• Ongelijke toegang tot de media: loyalisten van FIDESZ en KDNP bezitten de commerciële media.
• Misbruik van staatsmiddelen: de staat gebruikt belastinggeld voor pro-Orbán-propaganda.
• Bevordering van loyalisten op belangrijke overheidsfuncties.
• Verandering van kiesdistricten ten gunste van de regeringspartijen.
• Intimidatie van de sociaal zwakkeren om op de regering te stemmen, anders dreigen ze hun uitkeringen te verliezen.
• Het bestempelen van oppositiefiguren als “buitenlandse agenten” (in de stijl van Vladimir Putin).

De mislukking van de liberale oppositie

Sinds hun verpletterende nederlaag in 2010 zijn de liberalen en sociaaldemocraten er niet in geslaagd een betekenisvolle oppositie te vormen tegen de rechtse populisten. De redenen hiervoor zijn een gebrek aan eenheid en het feit dat ze geen antwoord hadden op de golven van populisme en de minachting voor het democratische proces door rechts. De liberalen konden hun verkiezingsnederlaag niet verwerken en de Alliantie van Vrije Democraten werd in 2013 ontbonden. De sociaaldemocratie verloor de ene verkiezing na de andere, niet in staat om een ​​betekenisvolle oppositie te bieden, terwijl leiders als Attila Mesterházy, Gergely Karácsony, Bertalan Tóth en Ágnes Kunhalmi kwamen en gingen. Wanhopig probeerde de oppositie verschillende electorale fronten, zoals Eenheid in 2014 of Verenigd voor Hongarije in 2022. Deze faalden allemaal, omdat ze niets anders boden dan loze anti-Orbán-retoriek, net als de campagnes van Clinton en Harris tegen Trump in 2016 en 2024.

De enige (pseudo) linkse stemmen zijn de oude aanhangers van János Kádar, die zich hebben verenigd in de Hongaarse Arbeiderspartij. Zij worden geleid door de 72-jarige Gyula Thürmer, een voormalige stalinistische bureaucraat van lage rang, die in 1989 weigerde de sociaaldemocratische koers van de Hongaarse Socialistische Partij te accepteren. Thürmer is geen revolutionair, aangezien zijn politieke opvattingen sociaal-conservatief en zelfs pro-Russisch imperialistisch zijn. De Hongaarse Arbeiderspartij steunt Moskou en de illegale invasie en bezetting van Oost-Oekraïne. Gyula Thürmer is bovendien een fervent voorstander van het Chinese staatskapitalisme.

Nu, in 2026, vertrouwde de oppositie op een voormalige Orbán-loyalist. Péter Magyar was van 2002 tot 2024 lid van FIDESZ. Hij verliet het Orbán-kamp na het schandaal rond het presidentiële pardon van Katalin Novák. Sindsdien organiseerde Péter Magyar talloze protesten tegen het feodale systeem van Orbán, zoals hij het noemde. De oppositie heeft deze liberaal-conservatief omarmd als hun nieuwe hoop om FIDESZ van de macht te verdrijven. Revolutionair socialisten zijn blij dat extreemrechts verslagen is, maar we vertrouwen Péter Magyar ook niet. Zijn Partij voor Respect en Vrijheid (TISZA) is niet tegen het kapitalisme. Orbán verslaan is één ding, FIDESZ uit de Hongaarse samenleving verwijderen is iets heel anders. De rechtse populisten controleren de media en hun leden bekleden allemaal belangrijke overheidsfuncties. Zelfs nu Viktor Orbán verslagen is, zal Péter Magyar nog steeds te maken krijgen met een systeem dat is gebouwd voor misbruik en corruptie.

Wat is nodig in Hongarije?

Wat Hongarije nodig heeft, is een beweging tegen het kapitalisme. Een kracht die de corrupte, verrotte kapitalistische staat en alle elitaire politici van FIDESZ, KDNP en alle anderen kan vernietigen. Dit is niet eenvoudig, aangezien antisocialistische stigmatisering en anticommunistische vooroordelen dagelijks aan de orde van de dag zijn, zelfs tegen mensen die niet antikapitalistisch zijn. De staatsmedia en de commerciële media in Hongarije bestempelen alles als ”socialistisch/communistisch” wat zich verzet tegen de regering. Het probleem is dat veel Hongaarse werkenden vergiftigd zijn door deze reactionaire mentaliteit. Ze geloven wat de staatsmedia en de commerciële media hen vertellen. In dit vergiftigde klimaat is het erg moeilijk voor revolutionair socialisten om te werken. Onze ideeën zijn niet verboden, maar de golven van reactionaire kapitalistische propaganda zijn zeer sterk.

Sociale media heeft de oppositie dit keer geholpen om te winnen. Veel jongeren hadden genoeg van de mislukkingen van het Orbán-regime. De traditionele media zijn pro-Orbán, maar hun aanwezigheid op sociale media is zwakker. Dit is een terrein dat de oppositie kon gebruiken, aangezien veel Hongaren tegenwoordig op sociale media zitten, met name de jeugd. Foutief dacht het Orbán kamp dat ze verkiezingen konden winnen door alleen traditionele media te gebruiken. Dat werkte immers voor hun in 2010, 2014, 2018 en 2022. Maar de traditionele media verliezen terrein in de informatieoorlog. Sociale media kunnen een belangrijke rol spelen bij verkiezingen, zoals Die Linke in Duitsland heeft laten zien.

Veel Hongaarse werkenden en baanlozen zijn boos. Ze zien de kosten voor vrijwel alles stijgen. De overheid helpt niet en ze willen verandering. Maar deze verandering komt niet van een conservatieve ex-Orbán aanhanger. Verandering kan alleen worden bewerkstelligd door een revolutionaire partij die durft te breken met het kapitalisme. Ook dit is niet eenvoudig, aangezien werkenden in Hongarije geen revolutionaire mentaliteit hebben. Ze worden doordrenkt met etnisch nationalisme, antisemitisme en een diepe angst voor alles wat niet christelijk en etnisch wit is. Een duidelijk gevolg van hersenspoeling en desinformatie. Viktor Orbán beweerde vaak dat moslims over de Hongaren zouden heersen. In werkelijkheid wonen er slechts 5.000 moslims in Hongarije en 75% daarvan is etnisch Oost-Europees, niet Arabisch. Orbán zei ook dat joden de liberale oppositie controleren. Hij wees daarbij naar George Soros, een in Hongarije geboren liberale miljardair.

De ideeën van het socialisme zijn de enige weg voorwaarts uit de ongelijkheid, armoede en misstanden die werden begaan door de FIDESZ-KDNP-partijalliantie. TISZA of de MSZP zijn niet wat de Hongaarse werkenden en baanlozen nodig hebben. Ze hebben een revolutionaire arbeiderspartij nodig die breekt met het kapitalisme. Daarvoor hebben we de bejaarde Gyula Thürmer en zijn voorliefde voor het oosters imperialisme niet nodig. We hebben jonge revolutionaire marxisten nodig, die zich verzetten tegen de verrotte kapitalistische staat en het kapitalistische systeem. Wij staan voor een socialistisch Hongarije als onderdeel van een socialistische Europese federatie. Dit betekent de volledige vernietiging van de burgerlijke staat en alle machtsstructuren die FIDESZ en de kapitalistische klasse in Hongarije hebben gediend!

Viktor Orbán werd verslagen bij de verkiezingen van 12 april 2026. Zijn FIDESZ verloor van TISZA, die de nieuwe regeringspartij van Hongarije zal worden. De MSZP deed niet eens mee aan de verkiezingen, wat betekent dat er voor het eerst sinds 1990 geen sociaaldemocratische partij in het Hongaarse parlement vertegenwoordigd is. De kiemen van het rechts-populisme zijn echter nog niet verdwenen. FIDESZ blijft de tweede partij van het land en kan terugkeren als Péter Magyar een mislukking blijkt te zijn voor de werkende klasse, wat hij ongetwijfeld zal worden, maar voorlopig hebben de krachten van het rechts-populisme in Oost-Europa een zware nederlaag geleden.