Artikel door Jorein Versteege

Waarom is er vluchtelingenhaat?

Vluchtelingenhaat bestaat al decennia. Toen veel Duitse joden in de jaren 30 naar Nederland vluchten, waren er veel Nederlanders tegen hun opvang. Die Duitse joden zouden ”banen inpikken” en daarmee de werkeloosheid onder Nederlandse werkenden hoog houden. Dat is wat rechtse types beweerden en hun haat sloeg aan. Want sinds de grote beurscrash van 1929 was de armoede groot. Ongeveer 17% van alle Nederlanders was werkeloos tussen 1933 en 1940 en moest rondkomen op zeer lage uitkeringen. Dat waren vooral havenarbeiders, bouwvakkers, textielarbeiders en veenarbeiders. De rechtse regering van Hendrikus Colijn voerde een streng bezuinigingsbeleid, wat de armoede juist hoog hield.

In de jaren 60 en 70 kwamen arbeiders uit Turkije en Marokko naar Nederland. Rechtse Nederlanders voerden toen al hetze en haat. Maar de kapitalisten hadden deze arbeiders nodig, daarnaast kregen racisten nog fel weerwoord uit de samenleving. Dit veranderde in de jaren 80 en 90. Door het oprukkende neoliberalisme nam de ongelijkheid toe, men had een zondebok nodig en de islamitische werkenden waren een makkelijke prooi. De grote omslag kwam na 11 september 2001, toen waren alle moslims opeens verdacht. De imperialistische aanvallen op Afghanistan en Irak versterkte de afkeer van het westen onder veel moslims. Ook het institutionele racisme versterkte het gevoel bij Nederlandse moslims dat ze als minderwaardig gezien worden.

Vluchtelingenhaat is nodig onder het kapitalisme om werkenden tegen elkaar op te zetten. Het systeem moet een zondebok hebben en dus keren rechtse populisten zich graag tegen de ”buitenlanders”. Dat waren de joden in de jaren 30, de moslims sinds de jaren 90. Altijd beweert extreemrechts dat de ”buitenlander” het gevaar is. In werkelijkheid is het juist extreemrechts die verdeeldheid, geweld en haat zaait. Bij de moord op Marianne Imke Vaatstra in 1999 kregen Afghaanse vluchtelingen de schuld. De moord op het meisje was een ”typische buitenlandse moord”, aldus types zoals Pim Fortuyn. In 2012 bleek dat een witte christelijke boer; Marianne had verkracht en vermoord, uit lustgevoelens.

25 jaar vluchtelingenhaat sinds 9/11

Sinds 11 september 2001 zijn veel moslims uit landen zoals Afghanistan, Irak, Syrië, Libië, Jemen en Libanon naar het westen gevlucht. Extreemrechts beweerde jaar in, jaar uit dat heel Europa islamitisch zou worden door deze vluchtelingen. Dit leidde ertoe dat witte Nederlanders het foutieve beeld hebben dat moslims ongeveer 15 tot 20% van de bevolking nu uitmaken. Dit is niet correct! Ongeveer 6% van de bevolking wordt gezien als islamitisch en daar vallen dan alle stromingen onder. Dit aantal is al 25 jaar stabiel en dus zullen moslims nooit Nederland kunnen overnemen. Maar dit spookbeeld is verspreidt door extreemrechts, om de angst aan te wakkeren dat als vluchtelingen uit islamitische landen komen, die een ”gevaar” voor de Nederlandse samenleving zouden zijn.

Nederland heeft geen vluchtelingencrisis maar een opvangcrisis. Er is maar één aanmeld locatie en is COA Ter Apel. Deze locatie kan het aantal vluchtelingen niet aan en dus is de spreidingswet ingevoerd. Het duurde helaas 11 maanden voordat die in werking trad (vanaf februari 2024). Probleem is dat veel rechtse gemeentes weigeren om de wet uit te voeren. Door de laksheid van de Nederlandse overheid zitten we anno 2026 nog steeds met een opvangcrisis. Elke keer wanneer gemeentes een tijdelijk AZC willen opzetten, organiseren lokale extreemrechtse groepen protesten. Die zwaaien met oranje-wit-blauwe vlaggen en brullen slogans zoals ”remigratie”. Hangjongeren worden dan ingezet om vuurwerk naar de politie te werpen!

Veel gemeentes capituleren uiteindelijk voor deze anti-AZC demonstraties, uit angst om stemmers te verliezen. Onder invloed van extreemrechts is er onder werkenden en baanlozen afkeer van vluchtelingen. Wanneer er spanningen in de samenleving zijn en politiek links de werkelijke daders niet aanwijzen (de bezittende klasse), kan extreemrechts de proteststemmen kapen. Gevestigd politiek links kan geen socialistisch alternatief bieden. PRO (ex-PvdA/GL), SP en PvdD zijn geen revolutionaire partijen. De SP blijft volledig aan de zijlijn staan en stil rond de opvangcrisis. Dit omdat de linkse populisten hun electoraat denken te halen uit de populistische vijver, terwijl ze alleen maar linkse stemmers hierdoor verloren hebben sinds 2010.

Wat zeggen revolutionair socialisten?

Wij verwerpen de hetze van extreemrechts. Vluchtelingen zijn hier welkom, racisme niet! Wij vinden dat alle gemeentes verplicht moeten worden om een Asielzoekers Centrum te hebben. Zo kunnen de vluchtelingen verspreidt worden en verminderen we ook de kans op sociale problemen. Die worden vaak veroorzaakt door oorlogstrauma’s, geen perspectief, geen privacy en geen werk. Want vluchtelingen mogen niet werken en kunnen dus niet participeren. Indien alle vluchtelingen verspreidt worden en ook mogen werken is er minder kans op onrust. Natuurlijk verdienen ze ook psychologische hulp en privacy. Extreemrechts wil deze oplossingen niet, ze willen conflict en haat. Het is hun taak als hulptroepen van het kapitalisme om de werkende klasse tegen elkaar op te zetten!

Extreemrechts heeft het alleen gemunt op zwarte Afrikaanse, Arabische of Afghaanse vluchtelingen. Je ziet namelijk geen hetze tegen de 120.000 witte Oekraïense vluchtelingen, die sinds 2022 in Nederland wonen (en mogen werken). Dat veel Nederlanders denken dat islamitische vluchtelingen allemaal cadeautjes van de overheid krijgen is een leugen. Social media speelt hier een kwalijke rol, waarbij extreemrechts vrij is om onwaarheden te verspreiden. Ons antwoord moet zijn strijd, solidariteit en socialisme! Strijd tegen de hypocriete racisten die islamitische vluchtelingen haten, solidariteit met iedereen die oorlog en armoede ontvlucht, socialisme is uiteindelijk nodig om een einde te maken aan de oorlogen die vluchtelingen veroorzaken.

Wij zeggen:

• Stop de anti-AZC demonstraties
• Voor eerlijke opvang in het gehele land
• Geef alle vluchtelingen het recht om te werken
• De spreidingswet moet worden nageleefd
• Solidariteit met de slachtoffers van oorlog en imperialisme
• Wie armoede en oorlog ontvlucht is welkom, ongeacht afkomst
• Vluchtelingen zijn niet het probleem, dat is het kapitalisme!

Artikel door Jorein Versteege

De oorsprong van FIDESZ

In maart 1988 werd de Alliantie van Jonge Democraten (FIDESZ) opgericht in de Hongaarse Volksrepubliek. De partij werd geleid door jonge anticommunisten die zich verzetten tegen het regime van de oude János Kádár. ​​Deze stalinistische leider had 32 jaar lang de Hongaarse Volksrepubliek geregeerd. In oktober 1989 gaf de stalinistische Hongaarse Socialistische Arbeiderspartij haar machtsmonopolie op. In de jaren na de val van het stalinisme veranderde de Alliantie van Jonge Democraten haar volledige naam in Hongaarse Civiele Alliantie. Dankzij de populistische retoriek van Viktor Orbán begon FIDESZ steun te verwerven onder de Hongaarse werkende klasse. Hoewel het een kapitalistische partij is, speelde de populistische partij in op de enorme desillusie van de jaren negentig. FIDESZ beweerde zich te verzetten tegen de privatisering en deregulering van de economie, die werden doorgevoerd door de liberalen en ex-stalinistische sociaaldemocraten.

Partijen die bezuinigingen voorstonden, zoals de liberale Alliantie van Vrije Democraten en de sociaaldemocratische Hongaarse Socialistische Partij, domineerden de politiek in de eerste tien jaar van het kapitalistische bewind in Hongarije. De liberalen en sociaaldemocraten waren allen voorstanders van schoktherapie en de vernietiging van publiek eigendom. De sociaaldemocratie speelde een zeer verraderlijke rol, aangezien miljoenen werkenden en baanlozen werden verraden door voormalige stalinistische types zoals Gyula Horn, László Kovács, István Hiller en uiteindelijk Ferenc Gyurcsány. Deze leiders hadden ooit het marxisme-leninisme (stalinisme) omarmd, toen de Hongaarse Socialistische Arbeiderspartij regeerde van 1957 tot 1989. Onder het kapitalisme na 1990 werden ze de meest loyale verdedigers van het neoliberalisme en de Europese Unie.

Viktor Orbán en de hernoemde Hongaarse Civiele Alliantie (FIDESZ) werden bekend als tegenstanders van deregulering en bezuinigingen. Met populisme en nationalisme speelden ze in op werkenden die zich in de steek gelaten voelden door de neoliberale politieke elite. In 1998 werd FIDESZ de grootste politieke partij en slaagde erin een coalitieregering te vormen met het Hongaars Democratisch Forum (MDF) en de Onafhankelijke Partij van Klein Aandeelhouders (FKGP). Zelfs zijn eerste regering werd geplaagd door corruptie: twee van Orbáns staatssecretarissen moesten aftreden vanwege hun betrokkenheid bij een omkoopschandaal rond de Amerikaanse militaire fabrikant Lockheed Martin Corporation.

In 2002 streed FIDESZ met de Hongaarse Socialistische Partij (MSZP). Onder leiding van Péter Medgyessy wist de MSZP een regering te vormen met de liberalen en dankzij een verhoging van de salarissen en pensioenen voor ambtenaren, wist de sociaaldemocratische partij hun stemmen te winnen. Maar werknemers die niet voor de staat werkten, voelden zich verraden en bleven loyaal aan Viktor Orbán en zijn populisten, die beweerden dat het oneerlijk was dat alleen ambtenaren een salarisverhoging kregen. Desondanks won de MSZP de verkiezingen van 2006 onder leiding van Ferenc Gyurcsány. In 2010 wist Viktor Orbán de sociaaldemocratische partij echter te slim af te zijn door een geheime geluidsopname van Gyurcsány te gebruiken. Op deze opname verklaarde de MSZP-leider openlijk dat de sociaaldemocraten hadden gelogen om kiezers te winnen.

De financiële crisis van 2008 trof Hongarije hard. FIDESZ kon de crisis en het feit dat de sociaaldemocratische regering de dictaten van het Europese kapitalisme uitvoerde, uitbuiten. Hoewel FIDESZ een kapitalistische partij is, beweert ze in haar propaganda op te komen voor de gewone man. FIDESZ wakkerde ook het Hongaarse etnisch nationalisme en antisemitisme aan. Ze beweerde dat joden en moslims Hongarije zouden overheersen als de “communistische” MSZP niet gestopt zou worden. Het is nog steeds erg populair onder rechtse politici en media om alles wat niet strookt met het rechtse nationalisme als “communistisch” te bestempelen.

FIDESZ aan de macht 2010-2026

Viktor Orbán won de algemene verkiezingen van 2010 en won verkiezing op verkiezing tot 2026. Hij versterkte de staatsmedia en gaf de controle over de commerciële media aan loyale kapitalisten. De oppositie ontmaskerde hem regelmatig, maar door hun verdeeldheid en het onvermogen om een ​​links alternatief te creëren, wist FIDESZ elke verkiezing te winnen met populisme en de mentaliteit van ”Wij tegen Hun”.  Donald Trump in de VS heeft veel elementen uit Orbáns handboek overgenomen. Ook hij speelde in op het typisch Amerikaanse chauvinisme en de “Wij tegen Hun” mentaliteit. Dit wordt in Hongarije vaak gebruikt, waarbij FIDESZ-politici beweren aan de zijde van het gewone volk te staan, ​​tegen de ”liberaal linkse elite”. In werkelijkheid zijn de elites van Hongarije de corrupte leden van FIDESZ en de Christendemocratische Volkspartij (KDNP), een reactionaire katholieke partij die Orbán volledig steunt in zijn christelijk nationalisme.

Sinds 2005 werken de christelijk-nationalisten samen met de Hongaarse Civiele Alliantie (FIDESZ). De FIDESZ-KDNP-alliantie bezorgde Viktor Orbán bij elke verkiezing sinds 2010 een ruime meerderheid. De enige extreemrechtse tegenstander van Orbán was de Beweging voor een Beter Hongarije (Jobbik). Deze partij speelde in op racisme, antisemitisme en dogmatisch etnisch nationalisme en was populair onder extreemrechtse jongeren die zich vervreemd voelden door het feit dat FIDESZ in de EU bleef. Tussen 2014 en 2022 werd Jobbik zelfs als radicaler rechts beschouwd dan de FIDESZ-KDNP-alliantie. Dit veranderde nadat Jobbik besloot gematigder te worden en zelfs samenwerkte met de liberale oppositie. Als reactie hierop gebruikt FIDESZ nu extreemrechtse retoriek en heeft Jobbik politieke steun verloren.

Ondanks het Hongaarse nationalisme, populisme en de retoriek tegen het liberalisme en de EU, heeft Viktor Orbán Hongarije nooit uit de Europese Unie gehaald. Zijn verzet blijft bij retoriek; Hongarije blijft toegewijd aan de gemeenschappelijke Europese kapitalistische markt en alle ongelijkheid die deze voor Hongaarse werkenden creëert. Het is ook een feit dat Hongarije veel geld uit Brussel heeft ontvangen. Over de periode van 2004 tot en met 2026 heeft Hongarije naar schatting in totaal ongeveer € 90 miljard tot € 95 miljard van de Europese Unie ontvangen. Daarom heeft Orban nooit gedaan aan een uitreding uit de EU, omdat zijn land enorm veel subsidies ontvangt van de unie die hij zo verafschuwde.

De verkiezingen in Hongarije zijn vrij, maar niet eerlijk.

De Europese Unie heeft de volgende redenen hiervoor aangevoerd:

• Ongelijke toegang tot de media: loyalisten van FIDESZ en KDNP bezitten de commerciële media.
• Misbruik van staatsmiddelen: de staat gebruikt belastinggeld voor pro-Orbán-propaganda.
• Bevordering van loyalisten op belangrijke overheidsfuncties.
• Verandering van kiesdistricten ten gunste van de regeringspartijen.
• Intimidatie van de sociaal zwakkeren om op de regering te stemmen, anders dreigen ze hun uitkeringen te verliezen.
• Het bestempelen van oppositiefiguren als “buitenlandse agenten” (in de stijl van Vladimir Putin).

De mislukking van de liberale oppositie

Sinds hun verpletterende nederlaag in 2010 zijn de liberalen en sociaaldemocraten er niet in geslaagd een betekenisvolle oppositie te vormen tegen de rechtse populisten. De redenen hiervoor zijn een gebrek aan eenheid en het feit dat ze geen antwoord hadden op de golven van populisme en de minachting voor het democratische proces door rechts. De liberalen konden hun verkiezingsnederlaag niet verwerken en de Alliantie van Vrije Democraten werd in 2013 ontbonden. De sociaaldemocratie verloor de ene verkiezing na de andere, niet in staat om een ​​betekenisvolle oppositie te bieden, terwijl leiders als Attila Mesterházy, Gergely Karácsony, Bertalan Tóth en Ágnes Kunhalmi kwamen en gingen. Wanhopig probeerde de oppositie verschillende electorale fronten, zoals Eenheid in 2014 of Verenigd voor Hongarije in 2022. Deze faalden allemaal, omdat ze niets anders boden dan loze anti-Orbán-retoriek, net als de campagnes van Clinton en Harris tegen Trump in 2016 en 2024.

De enige (pseudo) linkse stemmen zijn de oude aanhangers van János Kádar, die zich hebben verenigd in de Hongaarse Arbeiderspartij. Zij worden geleid door de 72-jarige Gyula Thürmer, een voormalige stalinistische bureaucraat van lage rang, die in 1989 weigerde de sociaaldemocratische koers van de Hongaarse Socialistische Partij te accepteren. Thürmer is geen revolutionair, aangezien zijn politieke opvattingen sociaal-conservatief en zelfs pro-Russisch imperialistisch zijn. De Hongaarse Arbeiderspartij steunt Moskou en de illegale invasie en bezetting van Oost-Oekraïne. Gyula Thürmer is bovendien een fervent voorstander van het Chinese staatskapitalisme.

Nu, in 2026, vertrouwde de oppositie op een voormalige Orbán-loyalist. Péter Magyar was van 2002 tot 2024 lid van FIDESZ. Hij verliet het Orbán-kamp na het schandaal rond het presidentiële pardon van Katalin Novák. Sindsdien organiseerde Péter Magyar talloze protesten tegen het feodale systeem van Orbán, zoals hij het noemde. De oppositie heeft deze liberaal-conservatief omarmd als hun nieuwe hoop om FIDESZ van de macht te verdrijven. Revolutionair socialisten zijn blij dat extreemrechts verslagen is, maar we vertrouwen Péter Magyar ook niet. Zijn Partij voor Respect en Vrijheid (TISZA) is niet tegen het kapitalisme. Orbán verslaan is één ding, FIDESZ uit de Hongaarse samenleving verwijderen is iets heel anders. De rechtse populisten controleren de media en hun leden bekleden allemaal belangrijke overheidsfuncties. Zelfs nu Viktor Orbán verslagen is, zal Péter Magyar nog steeds te maken krijgen met een systeem dat is gebouwd voor misbruik en corruptie.

Wat is nodig in Hongarije?

Wat Hongarije nodig heeft, is een beweging tegen het kapitalisme. Een kracht die de corrupte, verrotte kapitalistische staat en alle elitaire politici van FIDESZ, KDNP en alle anderen kan vernietigen. Dit is niet eenvoudig, aangezien antisocialistische stigmatisering en anticommunistische vooroordelen dagelijks aan de orde van de dag zijn, zelfs tegen mensen die niet antikapitalistisch zijn. De staatsmedia en de commerciële media in Hongarije bestempelen alles als ”socialistisch/communistisch” wat zich verzet tegen de regering. Het probleem is dat veel Hongaarse werkenden vergiftigd zijn door deze reactionaire mentaliteit. Ze geloven wat de staatsmedia en de commerciële media hen vertellen. In dit vergiftigde klimaat is het erg moeilijk voor revolutionair socialisten om te werken. Onze ideeën zijn niet verboden, maar de golven van reactionaire kapitalistische propaganda zijn zeer sterk.

Sociale media heeft de oppositie dit keer geholpen om te winnen. Veel jongeren hadden genoeg van de mislukkingen van het Orbán-regime. De traditionele media zijn pro-Orbán, maar hun aanwezigheid op sociale media is zwakker. Dit is een terrein dat de oppositie kon gebruiken, aangezien veel Hongaren tegenwoordig op sociale media zitten, met name de jeugd. Foutief dacht het Orbán kamp dat ze verkiezingen konden winnen door alleen traditionele media te gebruiken. Dat werkte immers voor hun in 2010, 2014, 2018 en 2022. Maar de traditionele media verliezen terrein in de informatieoorlog. Sociale media kunnen een belangrijke rol spelen bij verkiezingen, zoals Die Linke in Duitsland heeft laten zien.

Veel Hongaarse werkenden en baanlozen zijn boos. Ze zien de kosten voor vrijwel alles stijgen. De overheid helpt niet en ze willen verandering. Maar deze verandering komt niet van een conservatieve ex-Orbán aanhanger. Verandering kan alleen worden bewerkstelligd door een revolutionaire partij die durft te breken met het kapitalisme. Ook dit is niet eenvoudig, aangezien werkenden in Hongarije geen revolutionaire mentaliteit hebben. Ze worden doordrenkt met etnisch nationalisme, antisemitisme en een diepe angst voor alles wat niet christelijk en etnisch wit is. Een duidelijk gevolg van hersenspoeling en desinformatie. Viktor Orbán beweerde vaak dat moslims over de Hongaren zouden heersen. In werkelijkheid wonen er slechts 5.000 moslims in Hongarije en 75% daarvan is etnisch Oost-Europees, niet Arabisch. Orbán zei ook dat joden de liberale oppositie controleren. Hij wees daarbij naar George Soros, een in Hongarije geboren liberale miljardair.

De ideeën van het socialisme zijn de enige weg voorwaarts uit de ongelijkheid, armoede en misstanden die werden begaan door de FIDESZ-KDNP-partijalliantie. TISZA of de MSZP zijn niet wat de Hongaarse werkenden en baanlozen nodig hebben. Ze hebben een revolutionaire arbeiderspartij nodig die breekt met het kapitalisme. Daarvoor hebben we de bejaarde Gyula Thürmer en zijn voorliefde voor het oosters imperialisme niet nodig. We hebben jonge revolutionaire marxisten nodig, die zich verzetten tegen de verrotte kapitalistische staat en het kapitalistische systeem. Wij staan voor een socialistisch Hongarije als onderdeel van een socialistische Europese federatie. Dit betekent de volledige vernietiging van de burgerlijke staat en alle machtsstructuren die FIDESZ en de kapitalistische klasse in Hongarije hebben gediend!

Viktor Orbán werd verslagen bij de verkiezingen van 12 april 2026. Zijn FIDESZ verloor van TISZA, die de nieuwe regeringspartij van Hongarije zal worden. De MSZP deed niet eens mee aan de verkiezingen, wat betekent dat er voor het eerst sinds 1990 geen sociaaldemocratische partij in het Hongaarse parlement vertegenwoordigd is. De kiemen van het rechts-populisme zijn echter nog niet verdwenen. FIDESZ blijft de tweede partij van het land en kan terugkeren als Péter Magyar een mislukking blijkt te zijn voor de werkende klasse, wat hij ongetwijfeld zal worden, maar voorlopig hebben de krachten van het rechts-populisme in Oost-Europa een zware nederlaag geleden.

Trump brult, schreeuwt en verliest

Donald Trump kan enkel leven volgens de drie regels die hij leerde van Roy Cohn. In de jaren 70 kreeg Trump de volgende regels te horen: Val altijd aan, geef nooit je fout toe en claim altijd de overwinning, zelfs als je verslagen bent. De rechtse Roy Cohn was een reactionaire advocaat, die voor de rijken en het kapitalisme de strijd aanging met alles dat hun hebzucht in de weg stond. De hele persoonlijkheid van Donald Trump is gevormd door deze drie regels. Ze tonen vooral lafheid, mannelijk chauvinisme en grootheidswaanzin.

Probleem voor de rechtse idioot in het Witte Huis is dat hij het hele westerse imperialisme ongeloofwaardig heeft gemaakt en daarmee het oosterse imperialisme versterkt. Iran wil nu dat er tool betaald gaat worden voor de Straat van Hormuz en niet in Amerikaanse dollar. De Iranezen willen Chinese yuan (renminbi) hebben van elk bedrijf dat gebruik wil maken van de zeeroute. Het gebruik van de Amerikaanse dollar als internationale valuta staat al jaren onder druk. De euro is aantrekkelijk en ook de yuan groeit. Als de Arabieren straks in euro of yuan (renminbi) betaald willen worden hebben de Amerikanen een groot probleem.

In woede brult de Amerikaanse president dat hij de Iranese beschaving van de kaart wil vegen. Dreigen met genocide is niet nieuw, maar wel ongepast anno 2026 in de westerse wereld. Trump beweert dat hij steeds wint en dat Iran verslagen gaat worden. Het ontkennen van de realiteit is natuurlijk een deel van zijn persoonlijkheid. Want de sjiitische theocratie is helemaal niet verslagen. De oorlog kan zo weer verder gaan, als Israël ervoor kiest om Iran weer aan te vallen. De zionisten zijn niet vies van massamoord.

Wat is nu al zichtbaar in zaken economische gevolgen?

Na een maand van oorlog zijn de volgende economische gevolgen zichtbaar:

1. Brandstof is duurder, een vat ruwe olie kost nu 150 dollar

2. Energiecrisis, vooral in landen wiens energiecentrales afhankelijk zijn van fossiele brandstof

3. Recessiedreiging, een langdurig conflict kan de wereldeconomie in een recessie storten

Voor Nederland dreigt het volgende realiteit te worden:

1. Hogere kosten voor huishoudens, brandstof, energie en boodschappen worden duurder

2. Hogere kosten voor producten, 20% van de direct handel ligt al een maand stil

3. Overheidstekort, wat nieuwe bezuinigingen betekenen

Natuurlijk zal het kapitalisme niet voor deze crisis gaan betalen. De kosten voor elke crisis laat men betalen door werkenden en baanlozen. In onze maatschappij zijn het werkenden en baanlozen die de lasten van kapitalistisch falen dragen, terwijl de vruchten door de kapitalisten geplukt en gegeten worden.

Zie KLM directeur Marjan Rintel met haar salaris en bonus van 1,6 miljoen euro!

NAVO lafheid

Mark Rutte heeft begrip voor het gedrag van Donald Trump. De NAVO slijmbal weet heel goed dat de hele westerse allianties niets is zonder het geld en materiaal van de Verenigde Staten van Amerika. Daarom doet generaal secretaris Rutte er alles aan om narcist D. Trump van goede wil te zijn. Geen kritiek op diens schending van internationaal recht, geen kritiek op de massamoord op 150 schoolmeisjes. Niets komt uit de mond van onze ex-premier, die vooral slijmt om papa Trump binnen boord te houden. Want dat is de grootste vrees van de generaal secretaris, dat de Amerikaanse president in een boze bui opeens besluit om de alliantie te verlaten.

De NAVO zwijgt ook in zaken de genocide in de Gaza Strook en de terreur aanvallen op Libanon door de Staat Israël. Sinds het begin van de Iran Oorlog (vanaf 28 februari) heeft Israël meer dan 1.750 Libanezen vermoord. Bedenk wat er zou gebeuren als Rusland opeens 1.750 Europeanen zou doden? Dan zou de Europese Unie moord en brand schreeuwen en misschien zelfs soldaten sturen naar Oekraïne. Dan is een derde wereld oorlog niet ver weg meer. Maar het zijn geen 1.750 dode Europeanen, maar 1.750 Libanezen die dood zijn. Omdat het hier gaat om Arabieren is de westerse empathie hiervoor behoorlijk laag.

Dat heeft ook een naam: racisme!

Wat te doen?

Revolutionair socialisten roepen iedereen op om in verzet te komen. Tegen Donald Trump, tegen Mark Rutte, tegen Rob Jetten. Want ook de D66 premier is deel van het probleem. Jetten durft zich niet uit te spreken tegen het laffe gedrag van Rutte. Hij wil ook niets doen tegen de stijgende lasten voor werkenden en baanlozen. Dat is logisch omdat het rechtse minderheidskabinet er niet is voor de werkende klasse. Verwacht niet van D66, VVD en CDA dat ze zich inzetten voor Jan modaal.

Wat we nodig hebben is strijd, solidariteit en socialisme. We moeten de strijd aangaan tegen niet alleen het minderheidskabinet, maar ook tegen de hele kapitalistische politiek. Tegen de hypocrisie van extreemrechts populisme dat doet alsof het tegen het systeem is, maar juist diens hulptroepen voorstelt. Hierin zijn de sociaaldemocraten en groenen van PRO (ex-PvdA/GL) niet onze bondgenoten. Ook de linkse populisten van de SP stellen weinig voor.

De strijd moet dus van de straat komen. Van acties, stakingen en verzet. De FNV heeft nu de historische taak om het verzet te organiseren. Niet makkelijk na jaren van polderen en concessies doen aan het kapitalisme.

Daarom is ons advies om de vakbond te versterken met revolutionaire antikapitalistische opvattingen. Laten we samen strijden tegen het imperialisme en het kapitalisme, dat oorlog en ellende veroorzaakt!

Artikel door Jorein Versteege

Massieve schade aan Amerikaanse basissen in de Golf

Wat in de westerse media niet verteld wordt is de enorme materiële schade aan Amerikaanse basissen in de Golf staten. Het Amerikaanse radar is uitgeschakeld en dus zijn de troepen van Trump blind. Ze kunnen enkel nog vertrouwen op kleine radars aan boord van vliegtuigen. 15 Amerikaanse soldaten zijn gedood, maar dat aantal kan hoger liggen omdat Donald Trump bekend staat om niet de hele waarheid naar buiten te brengen. Iran beweert dat ze honderden Amerikaanse soldaten gedood hebben, wat ook niet volledig correct te noemen is. Aan de zijde van de Islamitische Republiek Iran is het doden aantal natuurlijk flink hoger. Iran heeft een zwaar verouderde luchtmacht, die niet in staat is om de moderne techniek van de Amerikanen en Israëliërs bij te houden. Daarom wordt de Iranese luchtmacht ook niet ingezet, hun vliegtuigen zijn vijftig jaar te oud voor dit conflict.

Maar Iran heeft wapens die goedkoop en makkelijk te maken zijn, drones. Sinds 2016 bouwt Iran aan een enorm arsenaal van deze goedkope onbemande vliegtuigen. Een bekend ontwerp is de HESA Shahed 136 uit 2021. Deze drone kost slechts 35.000 dollar om te maken en heeft een bereik van 2000 kilometer. Bewapend is de drone met een bom van 50 kilogram. Er wordt vermoed dat het Leger van de Islamitische Republiek Iran en de Islamitische Revolutionaire Garde al zeker tien jaar bezig zijn met het ontwikkelen van drones, gezien de verouderdere staat van hun leger. Toen de Amerikanen en Israëliërs aan de Iran Oorlog begonnen op 28 februari, had Iran zeker 80.000 drones van het type HESA Shahed 136. Daarnaast zijn er zeker nog 100.000 raketten op voorraad waarmee ze Amerikaanse basissen en Israëlische doelen kunnen raken.

Nadat Iran in juni 2025 zijn drones had ingezet tijdens de eerste aanval, besloten de Amerikanen om de HESA Shahed 136 te klonen. Het ”Low-cost Uncrewed Combat Attack System” of ook wel LUCAS genoemd, is in een feite een directe kloon van de Shahed 136. Dit is natuurlijk niet verteld in de westerse media, dat de Amerikanen een Iranese drone gekloond hebben. Dus in theorie hebben de Amerikanen nu ook de mogelijkheid om de Iranese Shahed 136 na te bouwen met hun ”Low-cost Uncrewed Combat Attack System”. Alleen heeft Iran al jaren de tijd gehad om de infrastructuur voor goedkoop drone gebruik op te zetten. De Amerikanen daarentegen vertrouwen nog steeds op complexe techniek die miljoenen kost om te maken en te vervoeren. LUCAS is al wel ingezet tegen Venezuela in januari 2026 en ook in de huidige Iran Oorlog is op beperkte schaal gebruik gemaakt van de Amerikaanse Shahed 136 kloon.

Verenigde Staten van Amerika voert oorlog voor de Staat Israël

De Iran Oorlog is een oorlog die de zionisten van Benjamin Netanyahu willen. Israël voert al jaren illegale luchtaanvallen uit op Iran zonder onder sancties te staan. Het is alsof Rusland voortdurend illegale luchtaanvallen zou uitvoeren op Oekraïne en daarbij geen enkele sancties krijgt. Alleen al in 2025 werden 379 luchtaanvallen uitgevoerd door de Israëlische luchtmacht op Iran. Het wrede regime van Netanyahu wil de Islamitische Republiek Iran van de kaart vegen, omdat de sjiitische theocratie het enigste land is dat fel stelling trekt tegen de genocide in Gaza. Terwijl de Arabische landen hand-en-spandiensten verlenen aan het Amerikaanse imperialisme, blijft Iran fel tegen de Staat Israël en de Amerikaanse basissen in het midden oosten. Dat is waarom massamoordenaar Benjamin Netanyahu zo gebrand is om Iran als land te vernietigen. De zionisten weten dat de Arabische lakeien van de Amerikanen geen echt verzet plegen tegen de genocide en bezetting van de Gaza Strook.

Donald Trump is de Iran Oorlog begonnen als afleidingsmaneuver. Hij staat in de Epstein Files en wil voorkomen dat de aandacht gaat naar het seksueel misbruik van minderjarigen. In de jaren 90 van de vorige eeuw, was Trump een organisator van schoonheidswedstrijden waarbij ook meisjes waren rond 16/17 jaar oud. Types zoals Donald Trump en Jeffrey Epstein hielden van jonge vrouwen en gezien het nu bekende misbruik, is de kans erg groot dat ook Trump betrokken was bij het misbruiken van minderjarigen. Misschien heeft Benjamin Netanyahu wel informatie die hij tegen Trump kan gebruiken. Er wordt wel eens gezegd dat Jeffrey Epstein veel belastende informatie heeft doorgestuurd naar de Israëlische geheime dienst. Dit is natuurlijk een schatting, maar het zou kunnen verklaren waarom Trump nu opeens voor oorlog kiest terwijl hij in 2024 zichzelf als ”vredespresident” presenteerde.

Stop de Epstein Klasse, Stop de Iran Oorlog!

Revolutionair socialisten staan solidair met de Iranese bevolking die lijdt onder imperialistische bombardementen en agressie. We staan ook solidair met de bevolking van Libanon die weer aangevallen wordt door de Israëlische luchtmacht. We verwerpen de imperialistische/zionistische agressie en verdedigen het recht van Libanon en Iran om zichzelf te verdedigen tegen de VS en Israël. Het is misdadig dat het Russische imperialisme wel onder sancties staat voor diens illegale invasie van Oekraïne, maar er geen enkele sancties zijn richting Amerika en Israël. Het laffe Europese kapitalisme is daar een mooi voorbeeld van. Geen enkel land van de Europese Unie durft het aan om de Amerikaanse imperialisten onder sancties te plaatsen. Zo afhankelijk is Europa van die misdadige Amerikanen!

Iran heeft helemaal gelijk als het beweert tegen de Epstein Klasse te vechten, de kapitalistenklasse die perverse is en verantwoordelijk voor seksueel misbruik van minderjarigen. We weten nu dat ex-prins; Andrew Windsor, seks had met de tiener Virginia Roberts Giuffre, drie keer tussen 1999 en 2002. Giuffre werd pas meerderjarig in augustus 2002. Donald Trump organiseerde in diezelfde tijd tiener schoonheidswedstrijden, waarbij drugs en seks heel normaal waren. Dat de meisjes van Trump niet altijd meerderjarig waren was toen al bekend, alleen het werd verzwegen. Luther Campbell (Rapper Uncle Luke) vertelde dat hij in de jaren 90 een feest van Trump verliet omdat hij de leeftijd van de meisjes daar niet vertrouwede. Daarnaast worden de Epstein Files op belangrijke punten gecensureerd door de Amerikaanse overheid. Epstein zelf stierf in 2019 ten tijden van Trumps eerste termijn als president.

Het is aan werkenden en baanlozen om de Epstein Klasse te ontmaskeren en massief te verwerpen. Daarbij moeten we niet vertrouwen op progressieve elementen van het kapitalisme, zoals de sociaaldemocratie! Want ook sociaaldemocraten waren vrienden met Jeffrey Epstein. We moeten de gehele kapitalistenklasse verwerpen! Hun seksisme en misbruik van kwetsbare minderjarigen toont waarom het kapitalisme een parasiet is, dat van deze planeet verbannen moet worden. Maar dat lukt niet zolang onze politiek en economie in het voordeel van types uit de Epstein Klasse werkt. Kapitalisme zorgt voor uitbuiting van mens, dier en natuur, het veroorzaakt conflicten en uiteindelijk oorlogen! Er is geen spraken van eerlijk of duurzame handel onder het kapitalisme, want het systeem is er niet op gebouwd en zal ook nooit zo kunnen worden gemaakt.

Daarom pleiten revolutionair socialisten ook voor strijd, solidariteit en socialisme. Strijd tegen seksuele roofdieren zoals Donald Trump en Jeffrey Epstein. Solidariteit met de slachtoffers van deze misdadigers, ook in Iran. Socialisme moet uiteindelijk ervoor zorgen dat kapitalisten geen bezit meer hebben over onze welvaart en levens. Daarom is het noodzakelijk dat we de bezittende klasse onteigenen en hun eigendom nationaliseren onder democratische controle. Helaas is dit niet de lijn van gevestigd politiek links. In Nederland denken PvdA/GL en SP braaf binnen de kaders van de bestaande machtsstructuren. Daarom is het noodzakelijk dat er een socialistische arbeiderspartij komt. Een partij die breekt met het kapitalisme en die werkenden/baanlozen kan mobiliseren in de strijd tegen het minderheidskabinet van Rob Jetten, die rechtse politiek voert voor de Epstein Klasse.

Onze standpunten zijn:

• Massieve VN sancties tegen de VS en Israël
• Stop alle aanvallen op Iran
• Terugtrekking van alle Amerikaanse troepen
• Sluiting van alle Amerikaanse basissen in het midden oosten
• VS en Israël moeten verplicht alle schade betalen
• Directe terugtrekking van alle Israëlische troepen uit de Gaza Strook
• Gaza Strook moet onder Palestijns zelfbestuur, weg met Trumps ”vredesraad”
• Westelijke Jordaanoever onder volledig Palestijns zelfbestuur
• De Golan Hoogte moet teruggegeven worden aan Syrië
• Volledige vrijlating van de Epstein Files zonder censuur
• Voor een onderzoek naar alle namen in de Epstein Files
• Voor het afzetting van Donald Trump als President van de VS
• Ontmasker de Arabische lakeien van het westerse imperialisme
• Weg met het kapitalistische systeem dat oorlogen en uitbuiting nastreeft
• Voor een socialistisch alternatief in alle landen van de wereld

Artikel vertaald uit het Engels van Revolutionair Socialistische Media

Nee tegen het pro-westerse Huis van Pahlavi, weg met de Ayatollahs!

Revolutionaire socialisten roepen de werkenden en baanlozen van Iran op zich te verzetten tegen zowel Donald Trump als Ali Khamenei. We begrijpen dat veel Iraanse ballingen een regimeverandering willen. Ze willen vrijheid en een democratisch Iran. Maar dat is niet wat het Trump-regime wil. Ze willen de olie van Iran controleren en we hebben deze mentaliteit al eerder gezien. In augustus 1953 werd de democratische regering van Iran omvergeworpen (Operatie Ajax) door het Amerikaanse en Britse imperialisme met steun van het Huis van Pahlavi, dezelfde monarchisten die nu de VS en Israël steunen. Daarom is het verkeerd van de oppositie in ballingschap om de monarchistische vlag van Iran te gebruiken en de kleuren van zowel de genocidale Staat Israël als de imperialistische VS te hijsen.

Binnen Iran zijn velen gedood door de sjiitische theocratie. Tussen de 30.000 en 35.000 mensen worden vermoord door politie, leger en milities die trouw zijn aan het regime van Ali Khamenei. Het regime heeft 800.000 mannen van de Islamitische Revolutionaire Garde gemobiliseerd, waaronder leden van de Organisatie voor Mobilisatie van de Onderdrukten (Basij). Tegelijkertijd worden zo’n 50.000 tot 100.000 burgers die Khamenei steunen, gemobiliseerd om propaganda te maken voor de regering. Maar die zijn een enorme minderheid tegenover vijf miljoen Iraneese demonstranten. Wat deze dappere mannen en vrouwen echter missen, is revolutionair leiderschap en organisatie. Het reactionaire regime is bewapend en kan deze opstand nog steeds neerslaan, zoals het in het verleden ook heeft gedaan.

De Israëlische handlangers van Donald Trump

Het is geen verrassing dat het genocidale regime van Benjamin Netanyahu als eerste in de aanval is gegaan tegen Iran. De Israëliërs hebben Iran in 2025 maar liefst 379 keer aangevallen. Denk maar eens aan die cijfers: 379 luchtaanvallen van Israël op Iran in één jaar. Als Khamenei de VS had aangevallen, zou de westerse media daar een enorm spektakel van hebben gemaakt. Maar de zionisten kunnen doen wat ze willen. Vrij om 100.000 Palestijnen te vermoorden, vrij om Iran 379 keer aan te vallen. De aanval op Iran eind februari 2026 is dan ook geen verrassing. Netanyahu moet groen licht hebben gekregen van zijn meester in het Witte Huis om Teheran aan te vallen en een nieuw conflict te beginnen.

Na het mislukken van de gesprekken op 27 februari is het duidelijk dat Trump streeft naar een volledige regimeverandering. Nu valt nog te bezien of de VS en Israël het regime van de Ayatollahs kunnen omverwerpen. Om dat te laten gebeuren, moeten ze niet alleen Ali Khamenei afzetten, maar de hele Islamitische Republiek Iran. In Venezuela waren de façades van het bolivarinisme jaren geleden al afgebroken door de corrupte Nicolás Maduro. Het was dan ook geen verrassing dat de VS een lid van het Maduro-regime vonden om een ​​deal mee te sluiten. Maar in Iran heerst vijandigheid en historische wrok jegens Washington D.C. Niet alleen vanwege de staatsgreep van augustus 1953, maar ook vanwege het handelsembargo en de terreuraanslagen.

Als er een regelrechte oorlog uitbreekt in de Golfregio, zal dat de wereldwijde kapitalistische economie treffen.

Wat zegt Socialistisch Alternatief?

Revolutionair socialisten staan ​​aan de zijde van elke Iraniër die zich verzet tegen het Amerikaanse imperialisme en het Israëlische staatsterrorisme. Tegelijkertijd verwerpen we elke oproep tot steun en solidariteit met de Ayatollahs, die in minder dan drie maanden tijd minstens 30.000 Iraniërs hebben vermoord. Daarom zijn onze standpunten duidelijk:

• Nee tegen de Israëlisch-Amerikaanse aanval op Iran
• Nee tegen regimeverandering door westers imperialisme
• Solidariteit met de werkende klasse van het land
• Ontmasker Donald Trump en Benjamin Netanyahu als oorlogszuchtige haviken
• Ontmasker Ali Khamenei als een bloeddorstige beul
• Weg met theocratie en dictatuur
• Nee tegen elke regering gebaseerd op kapitalisme en religie
• Voor democratische controle door raden van werkenden en baanlozen
• Voor een socialistisch Iran dat werkenden in de Golf oproept in opstand te komen tegen het kapitalisme

Artikel door Jorein Versteege

Jongste premier, maar progressief is hij niet! 

Rob Jetten is met 38 jaar de jongste premier van Nederland. Maar revolutionair socialisten wijzen erop dat leeftijd niets uitmaakt. Ook al zijn queer (LGBTQI) groepen positief, wijzen wij erop dat Jetten niets fundamenteels zal doen tegen de ongelijkheid, queer hetze en racisme. Democraten 66 heeft een progressieve facade, maar is net als de Democratische Partij in Amerika een partij die altijd trouw is geweest aan de bestaande kapitalistische machstructuren. Jetten heeft wel als voordeel dat hij steun kon winnen met zijn directe aanvallen op Geert Wilders. Gezien de enorme minachting die Wilders voor Jetten heeft zal de Partij voor de ”Vrijheid” (PVV) niet met dit minderheidskabinet willen samenwerken.

Maar dat haalt niet weg dat andere extreemrechtse partijen dat wel doen. Juiste Antwoord 21 (ex-FvD), Nederlandse Vrijheid Alliantie (ex-PVV), Forum voor ”Democratie” (FvD), al deze partijen kunnen op bepaalde punten de rechtse politiek van Rob Jetten, aan een meerderheid helpen in de Tweede Kamer. We moeten niet vergeten dat de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) en het Christen Democratisch Appel (CDA) een grote rechtse vinger in dit kabinet hebben. Al die mooie progressieve praatjes van Rob Jetten passen niet in het politieke profiel van de twee rechtse partijen. Dus hoe je het went of keert, D66 voert een kabinet aan dat aanvallen zal uitvoeren op de werkende klasse, in de geest van Kok, Balkenende en Rutte!

Miljarden voor het militarisme, waar u voor moet betalen

Om het militarisme te spekken en de krijsmacht te vergroten naar 120.000 soldaten zijn miljarden nodig. Dat geld wordt gehaald uit de basis voorzieningen, wat betekend dat u meer moet betalen voor alles. De VVD zegt het heel leuk ”Niet alles mag gratis zijn”. Dat is makkelijk gezegd, vooral voor elitaire VVD Kamerleden die rondkomen van 140.000 euro per jaar of hun ministers met 200.000 euro per jaar. Maar voor drie miljoen werkenden/baanlozen met minimumloon, wajong, bijstand of enkel AOW is het leven al duur genoeg en zal alleen maar duurder worden. Dus NIETS is gratis, dankzij D66, VVD en CDA!

Ook modale werkenden met salarissen tussen 25.000 euro en 48.000 euro (modaal) zullen het niet fijn vinden dat de lasten verhoogd worden. Ondanks de heersende leugen dat politiek rechts de lasten verlaagd, toont rechts steeds juist het tegenovergestelde. Rechtse politiek haalt lasten enkel weg van de rijken en het groot kapitalisme. Daarom is de ongelijkheid de laatste 30 jaar ook zo toegenomen, daaraan is ook de sociaaldemocratie onder Wim Kok medeverantwoordelijk voor geweest. Rob Jetten heeft de opdracht van Mark Rutte (NAVO) gekregen om het leger te versterken. Want in deze nieuwe Koude Oorlog moet het westerse imperialisme weer spierbalen tonen tegenover het oosterse imperialisme (Rusland, China).

Extreemrechts geen alternatief

Door het verraad van de sociaaldemocratie en het falen van de linkse populisten, is er spraken van politieke verwarring onder werkenden en baanlozen. Extreemrechts maakt daar misbruik van en heeft in 2026 meer dan 1/3 van de Tweede Kamer in bezit. Extreemrechtse partijen spelen op de woede, verwarring en hulpeloosheid die velen voelen. Men wijst naar de moslims, migranten en queer mensen als het ”grote gevaar”. In werkelijkheid stemt extreemrechts altijd tegen de belangen van de werkende klasse. Vooral PVV, JA21 en FvD zijn gek op groot kapitalisten zoals Donald Trump en Elon Musk. Benjamin Netanyahu heeft met Gidi Markuszower (NVA) zelfs zeven lakeien voor de Staat Israel werken in de Tweede Kamer.

Hoe kunnen we Rob Jetten verslaan?

Socialistisch Alternatief gaat niet de revolutie tegen Rob Jetten maken. Maar we willen werkenden en baanlozen wel aanmoedigen om dit kabinet af te wijzen. Het alternatief moet ook niet gezocht worden in de PvdA/GL, die dit jaar onder een nieuwe naam verder zullen gaan als een verenigde sociaaldemocratische groene partij. De sociaaldemocratie en groenen zijn een merknaam geworden voor een progressief deel van de heersende klasse, waar ook D66 toe behoort. Dat progressieve deel wil best wat doen aan de klimaatcrisis en is gericht op ecologische oplossingen, maar wel binnen het kapitalisme. D66 is binnen dat kamp het meest rechts, terwijl GroenLinks het meest links is en de PvdA een centrum speler. Wat deze partijen wel delen is hun trouw aan de bestaande machtsstructuren (markt economie, koninkrijk, NAVO, EU), die wij juist verwerpen!

De linkse populisten van de ”Socialistische” Partij kunnen we ook niet zien als een strijdvaardige partij. Helaas heeft de SP nooit begrepen dat je met populisme en compromissen (vooral richting PvdA/GL en CDA) geen alternatief neerzet. Daarom heeft de partij verkiezing op verkiezing verloren en is tegenwoordig een schim van wat ze ooit waren. Verzet zal dus buiten de gevestigde politiek moeten georganiseerd moeten worden. Door de vakbonden en sociale bewegingen. Centraal moet daarin staan dat we de bezuinigingen afwijzen en het militarisme keihard verwerpen. De EU wil met hun ReArm Europe Plan/Readiness 2030 bijna 800 miljard euro pompen in een Europees Militair Industrieel Complex, waarbij vooral wapen kapitalisten enorm rijk zullen worden. Trump heeft voor 2026 al 1 biljoen dollars klaar staan voor zijn eigen leger.

Wij zeggen:

• Nee tegen het minderheidskabinet
• Nee tegen premier Rob Jetten
• Nee tegen de bezuinigingen
• Nee tegen ReArm Europe Plan/Readiness 2030
• Nee tegen de NAVO en het westerse imperialisme
• Geen vertrouwen in extreemrechtse hulptroepen van het kapitalisme
• Voor verzet vanuit de werkende klasse
• Voor een strijdbare FNV die het verzet leidt
• Voor een socialistische arbeiderspartij die geen compromissen maakt met de gevestigde kapitalistische politiek
• Voor democratische controle over onze economie
• Voor een Nederlandse Socialistische Raden Republiek

Asociaal hoog salaris voor kapitalistische politici

Politici in Nederlanden verdienen erg goed. In 2026 krijgt een lid van de Tweede Kamer ongeveer 141.000 euro bruto per jaar. Ter vergelijking, het modaal salaris ligt op 48.000 euro. Maar er is zijn ook zeker drie miljoen Nederlanders met een inkomen lager dan 25.000 euro. Dat zijn vooral de mensen in de bijstand, wajong, minimumloon of enkel AOW. Dat een minister een elitair salaris van vier keer modaal krijgt is gewoon niet correct. Personen die eigenlijk de belangen van werkenden en baanlozen zouden moeten verdedigen horen geen elitaire salarissen te ontvangen. Maar kapitalistische ministers vertegenwoordigen niet de werkende klasse. Hun beleid is gericht op het versterken van het kapitalistische Koninkrijk der Nederlanden, een land waarin de markt bepaalt en de werkende klasse moet gehoorzamen.

Op dit moment is het salaris voor een minister 205.000 euro bruto per jaar. Een staatssecretaris moet het doen met 192.000 euro per jaar. Deze bedragen zijn inclusief vakantiegeld en eindejaarsuitkering. Voor 70% van de Nederlanders zijn dit bedragen waar ze nooit aan zullen komen. De meerderheid van werkenden moet het doen met salarissen tussen 25.000 en 48.000 euro op jaarbasis. Het is daarom dat revolutionair socialisten altijd de afdracht regeling van de ”Socialistische” Partij gesteund hebben. De SP heeft gelijk dat Tweede Kamer politici horen rond te komen op een modaal inkomen en niet op dat elitaire salaris van 141.000 euro bruto per jaar.

Hoe zouden politici moeten verdienen onder het socialisme?

Revolutionair socialisten vinden dat je niet de politiek in moet gaan voor het geld. Dat rechtse politici dat doen is logisch. Het is een goed betaalde baan en je bent niet verplicht om iets te doen. Dat zien we mooi terug bij extreemrechtse Kamerleden, die weinig aanwezigheid tonen in de Tweede Kamer bij debatten. In 2025 was het de ”Partij voor Vreemdelingenhaat en Vrijemarktpolitiek” die van de 786 debatten er 268 oversloeg. Er waren zelfs PVV Kamerleden die geen vragen stelde en geen moties indiende. Onder het socialisme horen politici niet alleen een modaal salaris te krijgen, maar ze moeten ook afzetbaar zijn als ze politiek bedrijven waar werkenden en baanlozen het niet mee eens zijn. Onder het parlementaire stelsel kun je partijen enkel eens per vier jaar afstraffen. In die vier jaar hebben ze de tijd om heel veel kapot te maken, zoals Rob Jetten nu van plan is met de sociale zekerheid.

Wij zouden eisen dat ministers en vertegenwoordigers zullen moeten rondkomen van maximaal 48.000 euro op jaarbasis. Natuurlijk zullen rechtse politici daar moeite mee hebben. Ze hebben een boven modale levensstandaard opgebouwd, met dure huizen, luxe auto’s en welvaart waar 70% van alle Nederlanders nooit van kan genieten. Wij verwerpen daarom het advies van het college voor de rechtspositie van politieke ambtsdragers ARPA. Onze politici en ministers verdienen meer dan genoeg en horen eigenlijk minder te krijgen, dat is de positie van revolutionair socialisten!

Weg met bonuscultuur, hoge salarissen en kapitalistische politici

Het is logisch dat veel werkenden en baanlozen zich niet verbonden voelen met de bestaande politici. Ze hebben een enorme afkeer van de mensen die beweren in naam van ons, politiek te bedrijven. Met salarissen boven de 100.000 euro op jaar basis, staan de kapitalistische politici ook ver af van het leven der werkenden en baanlozen. Iemand die moet rondkomen in de bijstand krijgt slechts 16.400 euro per jaar en daar zitten strenge normen aan vast. Wie alleen AOW krijgt moet het doen met 19.600 per jaar. Natuurlijk maakt deze groep een minderheid uit, maar dat is toch 16% van de Nederlandse bevolking die minder dan 25.000 euro per jaar ontvangt en dus nooit de levenstandaard van politici en ministers zal ervaren.

Wij revolutionair socialisten geloven dat mensen in de politiek, de levenstandaard van werkenden moeten aannemen. Ze hoeven geen armoede te lijden, maar een modaal inkomen is het maximum wat wij vinden waar politici en ministers op moeten leven. Natuurlijk zullen veel bestaande kapitalistische politici dan niet meer de politiek in willen, mooi! We zitten ook niet te wachten op elitaire figuren die leven op salarissen tussen 140.000 en 200.000 euro per jaar, alleen om politiek te bedrijven voor die kleine rijke minderheid die onze economie in bezit heeft.

Natuurlijk gaat onze afkeer van elitaire salarissen verder dan alleen de politiek. In de kapitalistische maatschappij krijgen de lakeien van het kapitaal, de hoogste salarissen, terwijl men alles doet om op salarissen van werkenden te bezuinigen. We kennen genoeg verhalen van elitaire directeurs en hun miljoenen salarissen. Bijvoorbeeld de Air France-KLM baas Ben Smith kreeg in 2025, € 4,2 miljoen inclusief bonussen. De KLM directrice Marjan Rintel mag een elitair salaris van € 1,4 miljoen meenemen. CEO van ING Groep, Steven van Rijswijk, verdient een salaris van ongeveer € 2,35 miljoen, exclusief bonussen.

Dit is waarom wij ons verzetten tegen de bonuscultuur. Wij eisen de nationalisatie van de productie middelen onder democratisch zelfbestuur van werkenden, zodat directeurs en managers onder democratische controle staan. Hun salarissen kunnen dan ook democratisch bepaald worden. Natuurlijk zullen de kapitalisten alles in het werk stellen om hun macht te beschermen. Hun directeurs en managers zullen kost wat kost het systeem en diens zelfverrijking beschermen. Daarom is het aan werkenden en baanlozen om in opstand te komen. Dat is niet makkelijk, vooral in deze tijd zonder een strijdbare democratische vakbond en een arbeiderspartij die pleit voor systeemverandering.

Wij pleiten daarom voor:

• Politici en ministers moeten leven op maximaal 48.000 euro bruto per jaar
• Verbod op de bonuscultuur
• Uitkeringen omhoog naar leefbare inkomens
• Nationalisatie van de productie middelen onder democratisch zelfbestuur
• Stop het toekomstige rechtse kabinet van Rob Jetten
• Voor een strijdbare democratische FNV die pleit voor systeemverandering
• Voor een socialistische arbeiderspartij die vecht voor een socialistisch Nederland

Artikel door Jorein Versteege

Van Fidel Castro tot Miguel Díaz-Canel

Revolutionair socialisten staan in solidariteit met de Cubaanse werkende klasse. Daarbij zijn we geen luidsprekers geworden voor Fidel Castro of Raul Castro. Wij hebben altijd kritiek gehad op de beperkingen van de Cubaanse Revolutie, die wel het kapitalisme afschafte, maar geen democratische controle aan de werkende klasse gaf. Cuba onder de Castro boers (1959-2021) was een misvormde staat, omdat er geen spraken was van arbeiders-democratie en democratische planning van de economie. De politieke alleenheersers op het eiland zijn de leden van de Communistische Partij van Cuba (PCC). Die bepalen ook de planning van de economie volgens het stalinistische concept: ”de partij heeft altijd gelijk”!

Hoewel de PCC sinds 1962 bestaat, was deze partij niet de leidende kracht van de Cubaanse Revolutie. Fidel Castro en zijn guerrilla hadden weinig contact met de officiële stalinisten van de Populaire Socialistische Partij. Ook tussen januari 1959 en april 1961 werd niet direct gesproken over het realiseren van het socialisme door Fidel. Pas na de mislukte invasie van de Varkensbaai in 1961 door Cubaanse anticommunisten, verklaarde Fidel Castro dat het eiland een ”socialistische” natie zou worden. Het kapitalisme werd afgeschaft en alle buitenlandse bedrijven genationaliseerd, tot grote woede van de Amerikanen.

Met de invoering van het handelsembargo probeerde de hypocriete Amerikanen om Castro op de knie te dwingen. Tot 1991 lukte dat niet, omdat de Sovjet-Unie de Republiek Cuba overeind hield. Maar na 1991 werd het moeilijk, Rusland werd kapitalistisch en eiste markt prijzen. In 1994 voerde Cuba twee munteenheden in om aan buitenlandse valuta te komen via toerisme. Dit zorgde voor ongelijkheid tussen de Cubanen die toegang hadden tot de Peso Cubano Convertible en de meerderheid van de bevolking die moet rondkomen met de gewone Peso Cubano, die veel minder waard is. Pas in 2021 werd de Peso Cubano Convertible afgeschaft.

In 2008 trad Fidel Castro af. Zijn jongere broer Raul Castro begon met markt hervormingen. Langzaam kreeg het kapitalisme meer grip op het eiland, ook al blijven de meeste productie middelen nog staatseigendom. Miguel Díaz-Canel werd in 2019: President van de Republiek Cuba. Vanaf 2021 is hij ook Generaal Secretaris van de PCC. Zijn bewind is deels conservatief en deels progressief. Er zijn vooruitgangen gemaakt op het gebied van acceptatie van homoseksualiteit en homohuwelijk. Maar op politiek vlak blijft Miguel Díaz-Canel trouw aan het dictatoriale systeem dat de PCC alleenrecht geeft om te heersen.

Solidariteit met Cuba, weg met Donald Trump

Onder Barack Obama (2008-2016) werden weer gesprekken gestart tussen Cuba en Amerika. Maar Donald Trump maakte daar direct weer een einde aan. De extreemrechtse president wil niet praten, hij wil het PCC regime onderwerpen aan zijn wil. Trump weet ook dat veel Cubanen die in de VS wonen hem steunen. Die zijn afstammelingen van de oude Cubaanse kapitalistenklasse die na 1959 onteigend werden. Daarom staan revolutionair socialisten volledig aan de kant van de Cubaanse werkende klasse. Wij veroordelen het handelsembargo en de vernieuwde Monroe-doctrine, waarin de VS zichzelf ziet als rechtmatige heerser van het Amerikaanse continent.

Trump heeft het voor elkaar gekregen dat Venezuela en Mexico geen olie meer leveren aan Cuba. Dit doet Washington DC door deze landen te dreigen met economische sancties. Venezuela staat sinds de ontvoering van Nicolas Maduro onder VS heerschappij, omdat Delcy Rodríguez (President van Venezuela) gecapituleerd heeft aan het Amerikaanse imperialisme. Ook Mexico kiest voor de VS, ook al beweert Claudia Sheinbaum dat ze sovereign handelt. Dit is niet correct, in werkelijkheid is Mexico afhankelijk van de Amerikaanse markt en dus kan Trump met importtarieven de Mexicaanse economie veel schade toebrengen. Doordat Venezuela en Mexico nu geen olie meer leveren aan Cuba dreigt het land volledig tot stilstand te komen, precies wat de imperialisten in het Witte Huis willen!

Wij roepen op tot solidariteit met Cuba en verzet tegen de VS. Ter gelijk zeggen we ook dat de eenpartijstaat en de markt hervormingen sinds 2008 het eiland niet vooruit helpen. Meer kapitalisme op Cuba heeft de ongelijkheid alleen maar doen toenemen. Schuld hieraan is toch de PCC die net als de PSUV in Venezuela, totaal geen idee heeft van wat socialisme inhoudt. Wij hebben altijd gezegd dat socialisme zonder democratische planning en participatie van werkenden niet kan werken. Natuurlijk zorgt het embargo voor economische beperkingen, maar de Cubaanse economie draait ook op veel mismanagement, bureaucratische beslissingen (top-down beleid) en het ontbreken van democratische rechten voor de werkende klasse.

Dat Cuba lijdt komt door het Amerikaanse imperialisme. Het verraad van Delcy Rodríguez (Venezuela) en Claudia Sheinbaum (Mexico) zorgt er nu voor dat het eiland geen ruwe olie meer krijgt. Zonder deze belangrijke brandstof zal de noodlijdende economie volledig instorten, dat is precies wat Donald Trump wil. Die wil onrust aanwakkeren om zo het PCC regime te onderwerpen aan zijn wil. Daarvoor hoeft de Communistische Partij van Cuba niet eens af te treden, als ze maar doen wat Trump wil. Dat is hem al in Venezuela gelukt met de PSUV, na de ontvoering van Nicolas Maduro.

Het is best mogelijk dat de PCC zal gaan dansen voor Trump. Laten we niet vergeten dat de communistische partij een eigen bureaucratische kaste is op het eiland. Het zijn staatsbonzen die aan de macht willen blijven en zo nodig zullen luisteren naar een buitenlandse tiran zoals Trump, we zien dit bij de Verenigde Socialistische Partij van Venezuela. Van het revolutionaire idealisme dat Fidel Castro nog kon afdwingen is in 2026 geen spraken meer. Men is bezig met overleven en bij de jongere generatie is de Cubaanse Revolutie een ding uit het verleden dat hun niet raakt, door de realiteit van armoede en ongelijkheid veroorzaakt door de markt hervormingen!

Wat kan Cuba doen?

Revolutionair socialisten roepen werkenden op om in verzet te komen. Verzet tegen de Amerikaanse imperialisten, verzet tegen het verraad van Venezuela en Mexico. Ook moet de Cubaanse regering van Miguel Díaz-Canel duidelijk worden gemaakt dat Trump enkel zijn wrede spelletje kan spelen, omdat Cuba geen vrije samenleving is. Als de PCC haar machtsmonopolie zou afstaan aan democratische raden van de werkende klasse, dan heeft het Amerikaanse handelsembargo geen poot om meer op te staan. Zelfs de laffe liberale Europese landen zouden zich tegen de VS moeten keren, omdat het embargo gerechtvaardigd wordt met de eenpartijstaat. Het soort gelijke handelsembargo tegen Vietnam werd in 1994 opgeheven, omdat het land kapitalistisch geworden was. Alleen al hieruit blijkt hoe hypocriet de Amerikanen zijn en dat democratische vrijheden, niets te maken hebben met de werkelijke aard van het embargo tegen Cuba.

Cubaanse werkenden zullen zelf in actie moeten komen. Dat is lastig omdat het PCC regime geen kritiek tolereert. Wie de regering bekritiseerd kan opgepakt en voor jaren in de cel belanden als ”contrarevolutionair”. Dit weten Cubaanse werkenden maar al te goed. Men is bang voor de Cubaanse staat en de partijbonzen van de PCC. Om het Amerikaanse imperialisme te verslaan is de Communistische Partij van Cuba niet het voertuig van de werkende klasse. Dat is ze nooit geweest, ze werd in het leven geroepen als politiek voertuig voor de Castro boers. Onder Fidel Castro was het vooral hijzelf die alle besluiten nam, de PCC was slechts de uitvoerder van zijn bevelen. Hoewel er nu meer collectieve beslissingen genomen zullen worden, is de aard van de partij niet veranderd. De PCC is en blijft een partij van staatsbureaucraten en is hierin geen arbeiderspartij.

Wij in het westen moeten vooral duidelijk maken dat we de wreedheid van Washington DC keihard afwijzen. Europeanen moeten daarnaast ook in verzet komen tegen onze eigen overheden, die te laf zijn om de Amerikaanse imperialisten te verwerpen. Cuba was voor velen een bron van inspiratie, omdat het eiland zich bleef verzetten tegen de neoliberale golf na de val van de Sovjet-Unie. Maar de limieten die het politieke stalinisme te bieden heeft zijn bereikt. Cuba staat op een keerpunt. Om niet terug te vallen in het gat van kapitalistische barbarij is een nieuwe revolutie nodig. Een revolutie tegen de PCC bonzen en voor een socialistische raden democratie. De politieke en economische macht behoort aan de Cubaanse werkende klasse, niet aan de PCC bonzen van Miguel Díaz-Canel en niet aan de imperialisten van Donald Trump.

Revolutionair socialisten zeggen:

• Nee tegen het verraad van Venezuela en Mexico aan Cuba
• Laat de olie handel weer toe
• Stop het hele Amerikaanse handelsembargo
• Weg met de PCC bonzen en hun dictatuur
• Stop de markt hervormingen, geen privé bezit van productie middelen
• Alle politieke macht moet afgestaan worden aan raden van werkenden en baanlozen
• Democratische controle van onderaf en democratische planning van de economie
• Een Revolutionaire Grondwettelijke Vergadering moet een nieuwe socialistische grondwet schrijven
• Voor een Cubaanse Socialistische Raden Republiek, die kan werken als boegbeeld voor het socialisme in het gehele Amerikaanse continent

Artikel vertaald uit het Engels van Revolutionair Socialistische Media 

De twee staten van Libië in 2026

Er bestaat sinds 2014 geen verenigde Libische staat meer. Elf jaar lang is het land nu verdeeld tussen een regering in Tripoli en een regering in Tobruk. De tweede Libische burgeroorlog duurde van 2014 tot 2020. Hoewel de grootschalige gevechten zes jaar geleden zijn beëindigd, blijft het land verdeeld. In 2014 keerden het “Algemeen Nationaal Congres/Hoge Staatsraad” en het “Huis van Afgevaardigden” zich tegen elkaar. Beide werden gedreven door sektarisme en een verlangen naar macht in het land. Het westerse imperialisme steunde het “Algemeen Nationaal Congres/Hoge Staatsraad”, terwijl Arabische landen zoals Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten het “Huis van Afgevaardigden” steunden. De werkende klasse zat klem tussen de twee partijen en in de chaos kwam Islamitische Staat op om te profiteren van het conflict.

Islamitische Staat – Libië Provincie controleerde grote steden van 2014 tot 2019. De groep veroverde zelfs de geboorteplaats van Gaddafi en regeerde daar tot 2017. De terroristische groep werd uiteindelijk in 2019 verslagen, maar niet voordat ze dood en verderf had gezaaid. De tweede Libische burgeroorlog eindigde rond 2020, maar politiek gezien blijven er twee staten in Libië bestaan ​​met dezelfde vlag, naam en volkslied. De ene is de in het westen gevestigde Regering van Nationale Eenheid (GNU) in Tripoli, die sinds 2021 door de Verenigde Naties wordt erkend. In het oosten bevindt zich de Regering van Nationale Stabiliteit (GNS), die sinds 2022 aan de macht is. Beide claimen de enige regering van Libië te zijn, maar geen van beide is democratisch en geen van beide heeft oog voor de behoeften van werkenden en baanlozen!

De olierijkdom van het land is grotendeels in handen van de oostelijke Regering van Nationale Stabiliteit (GNS). Daarom is de internationaal erkende: Regering van Nationale Eenheid (GNU) sterk afhankelijk van buitenlands geld. Turkije heeft veel bijgedragen om de westerse GNU in leven te houden. Dankzij Turkse speciale eenheden kon de GNU standhouden tegen het GNS-leger. Een centrale figuur binnen de GNS is Khalifa Haftar. Deze voormalige bondgenoot van Muammar Gaddafi werd verbannen nadat hij in 1987 de oorlog tegen Tsjaad had verloren. Haftar keerde na de dood van Gaddafi terug uit ballingschap en werd opperbevelhebber van het Libische Nationale Leger. Sinds 2017 is hij ook de de facto dictator van het oostelijke deel van het land.

De Koude Oorlog in Libië en Gaddafi 2.0

De in Tripoli gevestigde Regering van Nationale Eenheid (GNU) is niet erg sterk. Ze controleert een derde van het land en heeft niet eens een verenigd leger. Khalifa Haftar heeft dat wel en kan rekenen op steun van belangrijke landen zoals Egypte, de VAE en Rusland. Hier zien we de gevolgen van de nieuwe Koude Oorlog in Libië. De GNU is loyaal aan het westerse kamp, ​​terwijl de GNS loyaal is aan het oosterse kamp. Libische werkenden en baanlozen lijden ondertussen onder twee falende staten, waarin corruptie, uitbuiting en zelfs slavernij deel van uitmaken. Het is dan ook geen wonder dat er nostalgie bestaat naar de tijd van de “Grote Socialistische Volks-Libische Arabische Jamahiriya”, de pseudo-“staat van de massa” die Gaddafi in 1977 uitriep.

Gaddafi regeerde echter met angst en tirannie. De Jamahiriya was een leugen en de opstand van 2011 was het gevolg van de diepe haat die veel Libiërs koesterden jegens hun “Geliefde Broederlijke Leider”. Wat Libië miste, was een revolutionaire arbeiderspartij die de werkende klasse had kunnen verenigen voor het socialisme. In plaats daarvan keerden de milities die het regime van Gaddafi omverwierpen zich al snel tegen elkaar om sektarische redenen. Democratie werd nooit opgebouwd, omdat alle facties hun eigen ideeën wilden doorvoeren. Stammenstrijd leidde ook tot conflicten, doordat oude vetes weer oplaaiden. De splitsing tussen de regering in Tripoli (GNU) en de regering in Tobruk (GNS) resulteerde in een zes jaar durend conflict dat ongeveer 16.000 Libiërs het leven kostte.

Khalifa Haftar speelde in op het verlangen van velen naar een sterke leider. Hij sloot vrede met Gaddafi-loyalisten en stond hen zelfs toe zich aan te sluiten bij zijn Libische Nationale Leger. Haftar begon zichzelf ook te presenteren als de Grote Leider van Libië. Hij droeg het volledig witte uniform met gouden elementen, een uniform dat Gaddafi ook droeg. In 2015 stelden we al dat Haftar in feite een Gaddafi 2.0 is en dat is nu bewezen. Hoewel Haftar trouw is gebleven aan de monarchistische vlag (die sinds 2011 opnieuw in gebruik is) en het volkslied van het Koninkrijk Libië, regeert hij onbetwist als Opperste Leider van een militaire dictatuur. Ondertussen is Abdul Hamid Dbeibeh de officiële premier van de GNU, maar hij is grotendeels onbekend, ondanks dat hij sinds 2021 aan het hoofd staat van de GNU.

Wat is er nodig in Libië?

Libische werkenden kunnen figuren als Abdul Hamid Dbeibeh of Khalifa Haftar niet vertrouwen. Revolutionaire socialisten zeiden in 2015: ” Wij roepen de Libische werkenden op om in opstand te komen en onafhankelijke arbeidersraden op te richten om de politieke macht te grijpen. Maar het allerbelangrijkste is een arbeiderspartij met een socialistisch programma. Zo’n partij zou een socialistisch alternatief bieden aan de miljoenen mensen die lijden onder de armoede die het kapitalisme hen oplegt. Westerse landen zijn niet te vertrouwen, omdat ze de Libische olie willen. De reactionaire Arabische landen hebben hun eigen imperialistische agenda, die alleen hun heersende klassen ten goede komt. Het is zeer goed mogelijk dat de staat Libië in verschillende landen zal worden opgesplitst, zoals vóór 1951.” Libië is de facto al sinds 2014 verdeeld. Ondanks dezelfde naam, vlag en volkslied wordt het land geregeerd door twee regeringen die op de loonlijst van buitenlandse mogendheden staan!

Onder het kapitalisme is er geen hoop voor de 8 miljoen mensen die in de twee mislukte staten van Libië wonen. Buitenlandse imperialisten hebben de tweede Libische burgeroorlog gebruikt om de olierijkdom veilig te stellen voor hun kapitalistische klasse. Revolutionair socialisten stellen dat werkenden, baanlozen en jongeren democratische controle moeten eisen. Dit betekent de nationalisatie van de productiemiddelen onder democratische arbeidersraden. Democratische planning is nodig om ervoor te zorgen dat de rijkdom van Libië naar de werkende klasse gaat en niet naar corrupte milities of hebzuchtige politici. De twee Libische staten zijn geen democratieën, wat betekent dat de vrijheid van meningsuiting en de rechten van werkenden niet worden gerespecteerd. In het oosten is het Libische Nationale Leger de regerende macht, met Khalifa Haftar als militaire dictator. In het westen is de zwakke regering van nationale eenheid volledig afhankelijk van buitenlanders voor bescherming en financiering.

Om zich te bevrijden van tribalisme, armoede, sektarisme en geweld, is het essentieel dat werkenden begrijpen dat ze geen toekomst hebben onder de huidige machtsstructuren. Alleen een verenigde werkende klasse onder revolutionair leiderschap kan een einde maken aan de heerschappij van de GNU in het westen en de GNS in het oosten. Beide kapitalistische regeringen dienen niet de behoeften van de werkende klasse en moeten daarom worden omvergeworpen in een Libische socialistische revolutie. Dit is geen gemakkelijke opgave en zal zeker niet in de komende jaren tot stand komen. Libische werkenden, baanlozen en jongeren verdienen het echter om de controle over hun eigen land te hebben. Buitenlandse imperialisten uit het westen en oosten verzetten zich daartegen!

Daarom zeggen wij revolutionair socialisten:

• Nee tegen de regering van Tripoli en de regering van Torbuk.
• Nee tegen opperbevelhebber Khalifa Haftar (Gaddafi 2.0)
• Nee tegen premier Abdul Hamid Dbeibeh
• Alle buitenlandse huurlingenlegers moeten Libië verlaten.
• Schaf de twee mislukte staten van Libië af.
• Democratische controle over de productiemiddelen
• Ontmasker de corruptie binnen GNU en GNS.
• Geen vertrouwen in buitenlandse imperialistische kampen.
• Voor een revolutionaire arbeiderspartij, opgericht door arbeiders voor arbeiders.
• Voor een socialistisch Libië, vrij van kapitalisme en imperialisme.