Het was om te beginnen al een andere Prinsjesdag dan anders. De tegenstellingen binnen het kabinet, ruwweg tussen CDA, D66 en VVD, de minderheidspositie in de Tweede Kamer, het overwicht, je mag gerust zeggen de wildgroei van rechtse partijen in het parlement (Mona Keijzer is ook al onderweg), de uitdagingen waar Nederland voor staat, klimaat, energie, infra en belastingheffing om er maar een paar te noemen en daar nu overheen nog de sabotageacties op het spoor.
Artikel door Gerbrand (Amsterdam)
Wij weten niet meer dan U en we gaan er geen domme uitspraken over doen. Maar deze feiten liggen er: er was op 30 plekken sprake van sabotage op Prinsjesdag. Eén ding is dan zeker: toeval is het niet. Er zijn ook balen hooi in de brand gestoken naast snelwegen. De voorman van Farmer’s Defense Force ontkende betrokkenheid, maar gaf aan dat boeren er mogelijk verantwoordelijk voor zijn. Deze verklaring is neergezet in de gedeeltelijke vergoelijking dat dat is wat er gebeurt als je mensen met de rug tegen de muur zet. Wij zijn van mening dat de arbeidersbeweging dit zelf zou moeten onderzoeken, Maar voor de korte termijn zullen we het aan de politie, een orgaan van de burgerlijke staat moeten overlaten. Ondanks dat zijn we nieuwsgiering naar hun bevindingen.
Op 9 september legde de FNV het openbaar vervoer plat als protest tegen de asociale maatregelen van het kabinet. Het contrast met de sabotageacties op Prinsjesdag kon bijna niet groter zijn. De treinen reden toen ook niet, maar als gevolg van een actie van de georganiseerde arbeidersbeweging. Bij stakingen en acties in de zorg, brandweer en politie, apothekersassistenten enz. wordt de veiligheid goed georganiseerd. Vakbondsdemonstraties kennen een eigen ordedienst die problemen en onveilige situaties voorkomt. Het doel is dat de veiligheid van de actievoerders en van het publiek gewaarborgd is. Het is niet overdreven om te zeggen dat bij sabotageacties op het spoor er doden kunnen vallen. Bij demonstraties van boeren op snelwegen zijn er door verkeersongevallen ook recent nog doden gevallen. Daar moet bij gezegd: niet door de trekkers maar door de file.
Wij noemen dat soort vormen van actief: individueel terrorisme. Die helpen het doel van welke beweging dan ook niet vooruit en de arbeidersbeweging al helemaal niet. Individueel terrorisme leidt tot repressie van de staat waar ook de arbeidersbeweging last van heeft. Er is geen enkele twijfel dat Den Haag zal voort rommelen zoals het doet. Het kabinet is zwak, immers een minderheid die ook nog eens wordt geplaagd door interne tegenstellingen tussen de VVD en het CDA en D66. In de Tweede Kamer barst het inmiddels van de rechtse partijen die de weg naar de toekomst blokkeren. Partijen die het kapitalisme willen moderniseren en hervormen, vanzelfsprekend langs kapitalistische weg, kunnen daar nauwelijks meer tegenop. De tegenstelling en het geruzie zijn in de komende periode blijvertjes.
Rechts, waaronder de VVD is happy met de twee miljard meer voor Defensie. De VVD blokkeert elke vorm van belastingheffing op vermogen, vermindering van de hypotheekaftrek en blijft de automobilist (op benzine en diesel) uit de wind houden, door bijvoorbeeld de invoering van rekening rijden te blokkeren of te vertragen.Zelfs burgerlijke economen geven aan dat de belastingheffing op werk te hoog is in Nederland en de belastingheffing op vervuiling winst en vermogen te laag. Wat doet het kabinet? Het verhoogt de inkomensbelasting met 7,8 miljard Euro.
Het vertrouwen in het kabinet is sinds het aantreden zo ongeveer gehalveerd. Het kabinet Schoof maakte een zwakke indruk, maar dit kabinet brengt het er niet veel beter vanaf. De uitkomst van het debat over de gepresenteerde begroting is ongewis maar een solide koers naar de toekomst lijkt een illusie. Het kan zijn dat het kabinet uit praktische overwegingen wat meer naar links leunt maar het grote rechtse deel van de Tweede Kamer zal dat niet accepteren. De FNV heeft al een aantal stakingen georganiseerd in de havens en bij het openbaar vervoer op 9 september, acties in de schoonmaaksector komen eraan en er is een algemene looneis van 5,5% boven op de compensatie van de prijzen. Die eis is niet meer dan rechtvaardig. De productiviteitsstijging van de laatste jaren, de meeropbrengst van het “harder werken” zeg maar, is vrijwel geheel in de zakken van de werkgevers verdwenen.
Ëén ding is duidelijk: de weg vooruit is die van strijd door middel van de vakbeweging. Zowel tegen de werkgevers als het kabinet. Bredere acties, verdergaand verzet en compensatie voor de gestegen prijzen, geen verslechteringen voor de al tientallen
Jaren uitgeklede sociale zekerheid, een stop op het neerleggen van de rekening voor de stijging van de kosten voor de zorg bij de gebruikers, maar ook klimaatmaatregelen en het afdwingen van een redelijke infrastructuur zullen op deze manier tot stand moeten worden gebracht.
